Xtandi - tabletki powlekane

Monoterapia lub leczenie skojarzone z terapią supresji androgenowej biochemicznie nawracającego (BCR), hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego dużego ryzyka (nmHSPC) bez przerzutów u dorosłych mężczyzn, którzy nie kwalifikują się do radioterapii ratunkowej. Leczenie hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego z przerzutami (mHSPC) u dorosłych mężczyzn, w połączeniu z terapią supresji androgenowej. Leczenie opornego na kastrację raka gruczołu krokowego dużego ryzyka (CRPC) bez przerzutów u dorosłych mężczyzn. Leczenie opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami u dorosłych mężczyzn, bez objawów lub z łagodnymi objawami, po niepowodzeniu terapii supresji androgenowej, u których zastosowanie chemioterapii nie jest jeszcze wskazane klinicznie. Leczenie opornego na kastrację raka gruczołu krokowego z przerzutami u dorosłych mężczyzn, u których nastąpiła progresja choroby w trakcie leczenia docetakselem lub po jego zakończeniu. P.o. 160 mg 1 ×/d, niezależnie od posiłku; tabletki połykać w całości. U pacjentów z CRPC lub mHSPC, u których nie przeprowadzono kastracji chirurgicznej należy w trakcie leczenia kontynuować kastrację farmakologiczną analogami LHRH. U chorych z BCR nmHSPC dużego ryzyka lek można stosować z analogiem LHRH lub bez niego. U osób stosujących leczenie z analogiem LHRH lub bez niego podawanie leku można wstrzymać, jeżeli stężenie PSA jest niewykrywalne (<0,2 ng/ml) po 36 tyg. leczenia. Leczenie należy wznowić, gdy stężenie PSA wynosi ≥2 ng/ml u chorych po prostatektomii radykalnej lub ≥5 ng/ml u chorych po pierwotnej radioterapii. Podawanie leku należy kontynuować, jeżeli stężenie PSA jest wykrywalne (>0,2 ng/ml) po 36 tyg. terapii. W przypadku wystąpienia objawów toksyczności ≥3. stopnia lub działań niepożądanych, których pacjent nie toleruje, należy przerwać stosowanie leku na tydzień lub do czasu zmniejszenia się objawów toksyczności ≤2. stopnia, następnie należy wznowić podawanie leku w tej samej lub, jeśli jest to uzasadnione, zmniejszonej dawce (120 mg lub 80 mg). Jeśli to możliwe, należy unikać równoległego stosowania silnych inhibitorów izoenzymu CYP2C8. W razie konieczności takiego leczenia należy zmniejszyć dawkę enzalutamidu do 80 mg/d; w przypadku przerwania podawania silnego inhibitora CYP2C8 należy zwiększyć dawkę enzalutamidu do stosowanej przed rozpoczęciem leczenia silnym inhibitorem CYP2C8. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub w krańcowym stadium choroby nerek należy zachować ostrożność.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.