Cyklezonid

Cyklezonid – lek przeciwzapalny i przeciwalergiczny z grupy kortykosteroidów. Stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej. Hamuje takie objawy jak: przekrwienie błon śluzowych dróg oddechowych, podrażnienia i świąd, wzmożone wydzielanie śluzu w drogach oddechowych oraz obrzęki i nacieki komórek zapalnych. W działaniu wszystkich kortykosteroidów pośredniczą specyficzne receptory. Receptory te znajdują się w cytoplazmie większości komórek i po związaniu z lekiem regulują aktywność (ekspresję) genów. Cyklezonid wykazuje małe powinowactwo do receptora kortykosteroidowego. Po podaniu wziewnym, w płucach pod wpływem specyficznego enzymu ulega przemianie do metabolitu, który jest czynny farmakologicznie i wykazuje działanie przeciwzapalne. Główny mechanizm działania cyklezonidu w komórce docelowej polega na hamowaniu lub pobudzaniu ekspresji tych genów, których produkty białkowe wpływają na proces zapalny. Kortykosteroidy mogą też działać w inny sposób, nie wpływając na ekspresję genów. Jednak mechanizm takiego ich działania jest ciągle mało poznany. Cyklezonid w leczeniu astmy oskrzelowej (link) przeznaczony jest do regularnego stosowania. Jego działanie lecznicze rozpoczyna się w ciągu pierwszej doby po zastosowaniu (zmniejszenie nasilenia objawów choroby) a jego pełne działanie narasta z czasem i występuje zwykle po kilku dniach leczenia. Preparat przeciwdziała toczącemu się w ścianie oskrzeli procesowi zapalnemu, hamuje syntezę i uwalnianie czynników prozapalnych i mediatorów reakcji alergicznej (cytokin, prostaglandyn, leukotrienów, histaminy), zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych i obrzęk, zmniejsza liczbę komórek stanu zapalnego w błonie śluzowej oskrzeli, zmniejsza nadreaktywność oskrzeli a także, przynajmniej częściowo, cofa zmiany anatomiczne powstające w ścianie oskrzeli osób chorych na astmę. W ten sposób poprawia czynność płuc, kontrolę objawów astmy i zmniejsza zapotrzebowanie na sympatykomimetyki (beta2–mimetyki) (link). Podanie wziewne kortykosteroidu w porównaniu z podaniem doustnym pozwala na zmniejszenie ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów (zahamowanie czynności kory nadnerczy, objawy zespołu Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, osteoporoza, zaćma, jaskra). Ryzyka tego nie można jednak całkowicie wykluczyć, zwłaszcza gdy kortykosteroidy są stosowane długotrwale lub w dużych dawkach. Nie należy nagle przerywać leczenia cyklezonidem, gdyż może to spowodować wystąpienie objawów niedoczynności kory nadnerczy. Wziewne podawanie leku może powodować podrażnienie i kandydozę jamy ustnej i gardła oraz chrypkę a także wystąpienie paradoksalnego skurczu oskrzeli objawiającego się świstami i dusznością występującą natychmiast po zastosowaniu preparatu.

Przeczytaj też artykuły

• Astma
• Badania czynnościowe układu oddechowego
• Duszność

Preparaty na rynku polskim zawierające cyklezonid