Woklosporyna

Działanie - Woklosporyna

Mechanizm działania
Woklosporyna, półsyntetyczny analog cyklosporyny A, jest inhibitorem kalcyneuryny. Modyfikacja strukturalna pozwoliła uzyskać cząsteczkę o większej sile działania i korzystniejszym profilu farmakokinetycznym niż cyklosporyna A. Woklosporyna hamuje aktywność kalcyneuryny w sposób zależny od dawki, do dawki maksymalnej 1 mg/kg mc. Lek ten tworzy heterodimeryczny kompleks z cyklofiliną A, który następnie hamuje aktywność kalcyneuryny; kompetycyjnie hamuje defosforylację czynnika jądrowego aktywowanych komórek T (NFAT-P) przez kalcyneurynę. Zahamowanie defosforylacji NFAT-P uniemożliwia aktywację translacji i transkrypcji różnych cytokin produkowanych przez komórki pomocnicze T typu 1, w tym Il-2. Działanie woklosporyny prowadzi do hamowania proliferacji limfocytów, produkcji cytokin T oraz ekspresji antygenów powierzchniowych aktywujących komórki T. Woklosporyna, jako inhibitor kalcyneuryny ma też korzystny wpływ na funkcjonowanie nerek, głównie poprzez stabilizację cytoszkieletu podocytów i ograniczenie białkomoczu.
W badaniu klinicznym oceniającym podanie pojedynczych dawek, wykryto wydłużenie odcinka QT zależne od dawki w zakresie od 0,5–4,5 mg/kg mc. Efekt wydłużenia odcinka QT zależny od dawki obserwowano z czasem do maksymalnego zwiększenia skorygowanego odstępu QT, występującego w 4–6 h po podaniu dawki, w zakresie różnych poziomów dawki. Maks. średnie zmiany odstępu QTcF (skorygowany odstęp QT) skorygowane o placebo, od wartości początkowej, po podaniu dawki woklosporyny 0,5 mg/kg mc., 1,5 mg/kg mc., 3 mg/kg mc. i 4,5 mg/kg mc. wynosiły odpowiednio 6,4 ms, 17,5 ms, 25,7 ms i 34,6 ms. Mechanizm wydłużenia odstępu QT, obserwowany w badaniach z zastosowaniem pojedynczej i wielokrotnej dawki nie jest znany.

Farmakokinetyka
Po podaniu p.o. w dawce 23,7 mg 2 ×/d mediana t_max wynosi 1,5 h (zakres 45–120 min). W przypadku schematu podawania 2 ×/d stan stacjonarny jest osiągany po 6 dniach, a woklosporyna ulega kumulacji do ok. 2-krotności pojedynczej dawki. Wykazano, że jednoczesne podawanie woklosporyny z pokarmem zmniejsza zarówno szybkość, jak i zakres jej wchłaniania. Wartości c_max i AUC zmniejszały się o 53% i 25% w przypadku posiłku o dużej zawartości tłuszczu oraz o 29% i 15% w przypadku posiłku o małej zawartości tłuszczu, jednak te zmiany uznano za nieistotne klinicznie. Woklosporyna wiąże się w 97% z białkami osocza. Przenika w znacznym stopniu do krwinek czerwonych, a dystrybucja pomiędzy krwią pełną a osoczem jest zależna od stężenia i temperatury. Jest intensywnie metabolizowana, głównie przez cytochrom CYP3A4. Po podaniu jednorazowej dawki ¹⁴C-woklosporyny, związek macierzysty jest głównym składnikiem krążącym. W ludzkiej krwi pełnej zaobserwowano jeden główny metabolit i stanowił on 16,7% całkowitej ekspozycji. Oczekuje się, że główny metabolit nie przyczynia się do aktywności farmakologicznej woklosporyny, ponieważ wykazuje ok. 8-krotnie mniejszą aktywność w teście proliferacji limfocytów i ekspozycja na niego jest mniejsza niż w przypadku samej woklosporyny. Średni t_1/2 w stanie stacjonarnym wynosi ok. 30 h (zakres 24,9–36,5 h). Po jednorazowym podaniu dawki 70 mg ¹⁴C-woklosporyny, 94,8% radioaktywności zostało odzyskane w czasie do 168 h po podaniu dawki: 92,7% w kale (w tym 5% w postaci niezmienionej), a 2,1% odzyskano w moczu (w tym 0,25% w postaci niezmienionej).
Badanie wpływu zaburzenia czynności nerek na działanie woklosporyny wykazało, że po podaniu jednorazowych i wielokrotnych dawek, wartości c_max i AUC były podobne u osób badanych z łagodnymi (klirens kreatyniny 60–89 ml/min) i umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30–59 ml/min) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥90 ml/min). Po podaniu jednorazowej dawki woklosporyny u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), wartości c_max i AUC zwiększyły się odpowiednio 1,5-krotnie i 1,7-krotnie. Nie jest znany wpływ schyłkowej niewydolności nerek z hemodializą lub bez hemodializy na farmakokinetykę woklosporyny. Badanie wpływu zaburzenia czynności wątroby na działanie woklosporyny wykazało, że u osób badanych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, wartości c_max i AUC_0-48 woklosporyny zwiększyły się odpowiednio 1,5-krotnie i ok. 2-krotnie. Nie oceniano farmakokinetyki woklosporyny u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa i Pugha). Analiza farmakokinetyczna populacji oceniająca wpływ wieku, płci, rasy i masy ciała nie wykazała klinicznie istotnego wpływu tych zmiennych na ekspozycję na woklosporynę.

Wskazania do stosowania - Woklosporyna

Leczenie, w skojarzeniu z mykofenolanem mofetylu, dorosłych pacjentów z czynną nefropatią toczniową (LN) klasy III, IV lub V (w tym mieszaną klasą III/V i IV/V).

Przeciwwskazania stosowania - Woklosporyna

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Równoległe podawanie silnych inhibitorów CYP3A4.

Nowotwory
Leki immunosupresyjne zwiększają ryzyko rozwoju chłoniaków i innych nowotworów złośliwych, w szczególności skóry. Zaleca się, aby pacjenci unikali lub ograniczali narażenie, bez stosowania odpowiedniej ochrony, na działanie promieni słonecznych i promieni UV.

Ciężkie zakażenia
Leki immunosupresyjne, w tym woklosporyna, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych i zakażeń pierwotniakami, w tym zakażeń oportunistycznych, które mogą być ciężkie lub prowadzić do zgonu. W trakcie leczenia woklosporyną pacjenci muszą być objęci ścisłą obserwacją pod kątem zakażeń. W przypadku wystąpienia zakażenia należy ocenić korzyści w stosunku do ryzyka związanego z jej dalszym podawaniem.

Nefrotoksyczność
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów kalcyneuryny, u pacjentów leczonych woklosporyną obserwowano działania niepożądane w postaci ostrego pogorszenia czynności nerek lub zmniejszenia wartości eGFR. W pierwszych 4 tyg. leczenia woklosporyną obserwowano hemodynamiczne zmniejszenie wartości eGFR, które można kontrolować poprzez dostosowanie dawki. Zaleca się regularne monitorowanie wielkości eGFR.

Neurotoksyczność
Pacjenci otrzymujący leczenie immunosupresyjne, w tym woklosporynę, są narażeni na zwiększone ryzyko neurotoksyczności. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia nowych lub nasilenia dotychczasowych objawów neurologicznych, w tym napadów padaczkowych, drżenia lub objawów sugerujących wystąpienie zespołu tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES), a w razie wystąpienia takich objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie stosowania woklosporyny.

Wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa
Przypadki wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA) obserwowano u pacjentów leczonych innym niż woklosporyna inhibitorem kalcyneuryny. U wszystkich tych pacjentów występowały czynniki ryzyka związane z PRCA, takie jak zakażenie parwowirusem B19, choroba podstawowa lub jednoczesne stosowanie leków związanych z PRCA. Mechanizm PRCA związany z inhibitorami kalcyneuryny nie został wyjaśniony. W przypadku rozpoznania PRCA należy rozważyć przerwanie podawania woklosporyny.

Hiperkaliemia
Podczas leczenia inhibitorami kalcyneuryny, w tym woklosporyną, obserwowano wystąpienie hiperkaliemii, która może mieć ciężki przebieg i wymagać leczenia. Jednoczesne stosowanie innych leków, które mogą wywoływać hiperkaliemię (np. leków moczopędnych oszczędzających potas, inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów receptorów angiotensyny) może zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy podczas leczenia.

Nadciśnienie tętnicze
Woklosporyna może powodować lub nasilać nadciśnienie tętnicze. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego co 2 tyg. przez 1. mies. leczenia, a później w razie wskazań klinicznych. Jeśli ciśnienie skurczowe mieści się w zakresie >130–165 mmHg a ciśnienie rozkurczowe w zakresie >80–105 mmHg można rozpocząć lub dostosować leczenie przeciwnadciśnieniowe. Jeśli ciśnienie krwi jest >165/105 mmHg, z objawami nadciśnienia tętniczego, należy przerwać podawanie woklosporyny i rozpocząć lub dostosować leczenie przeciwnadciśnieniowe.

Wydłużenie odstępu QT
Stosowanie woklosporyny w połączeniu z innymi lekami, które powodują wydłużenie skorygowanego odstępu QT, może prowadzić do klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QT. Niektóre czynniki, takie jak bradykardia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających skorygowany odstęp QT, obecność wady wrodzonej wydłużenia odstępu QT, mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia torsade de pointes i/lub nagłego zgonu w związku ze stosowaniem leków wydłużających skorygowany odstęp QT.

Zaburzenia czynności wątroby
Ze względu na brak badań, nie zaleca się stosowania woklosporyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa i Pugha).

Szczepienie
Leki immunosupresyjne mogą osłabiać reakcję na szczepienie i zmniejszać skuteczność szczepienia.
Podczas leczenia woklosporyną należy unikać stosowania szczepionek zawierających żywe, atenuowane drobnoustroje.

Szczególne populacje pacjentów
W przypadku pacjentów z nefropatią toczniową w wieku >65 lat dane kliniczne są ograniczone, a w przypadku pacjentów w wieku >75 lat brak takich danych. Nie zaleca się stosowania leku u osób w wieku >75lat.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leczenia u dzieci i młodzieży w wieku 5–18 lat. Woklosporyny nie stosuje się u dzieci w wieku <5 lat w leczeniu nefropatii toczniowej.

Równoległe stosowanie z innymi lekami
Nie zaleca się podawania woklosporyny z lekami umiarkowanie lub silnie indukującymi cytochrom CYP3A4.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności woklosporyny w skojarzeniu z cyklofosfamidem.

Substancje pomocnicze
Preparat woklosporyny zawiera etanol w ilości 64,8 mg/1 dawkę. Taka ilość etanolu nie będzie powodowała zauważalnych skutków klinicznych.
Preparat woklosporyny zawiera sorbitol. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie innych preparatów lub żywności zawierających fruktozę lub sorbitol. Sorbitol zawarty w preparacie woklosporyny może wpływać na dostępność biologiczną innych, podawanych równocześnie p.o., leków.
Preparat woklosporyny może zawierać śladowe ilości lecytyny sojowej. Pacjenci, u których wystąpiły reakcje anafilaktyczne na soję lub orzeszki ziemne, nie mogą stosować tego preparatu.

Interakcje - Woklosporyna

Inhibitory CYP3A4
Wykazano, że ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4) zwiększa narażenie na woklosporynę 18,6-krotnie. Podawanie woklosporyny równolegle z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna) jest przeciwwskazane.
Wykazano, że werapamil (umiarkowany inhibitor CYP3A4) zwiększał narażenie na woklosporynę 2,71-krotnie. W przypadku, gdy woklosporyna jest podawana równolegle z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. werapamil, flukonazol, erytromycyna, diltiazem, grejpfrut i sok grejpfrutowy), należy zmniejszyć dawkę do 15,8 mg rano i 7,9 mg wieczorem.
Słabe inhibitory aktywności cytochromu CYP3A4 mogą zwiększyć narażenie na działanie woklosporyny, jednak nie przeprowadzono badania potwierdzającego takie działanie in vivo. Nie ma konieczności dostosowywania dawki w przypadku stosowania woklosporyny równolegle ze słabymi inhibitorami CYP3A4, niemniej zaleca się wówczas dodatkowe monitorowanie wartości eGFR.

Induktory CYP3A4
Wykazano, że ryfampicyna (silny induktor CYP3A4; 600 mg 1 ×/d przez 10 dni) zmniejsza narażenie na woklosporynę o 87%, a c_max o 68%. Oczekuje się również, że równoległe podawanie wielu dawek leków umiarkowanie indukujących CYP3A4, spowoduje istotne klinicznie zmniejszenie narażenia na woklosporynę. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z woklosporyną leków silnie lub umiarkowanie indukujących CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna, ziele dziurawca, efawirenz). Leki słabo indukujące CYP3A4 mogą również powodować zmniejszenie narażenia na lek i potencjalnie osłabiać działanie woklosporyny, ale znaczenie kliniczne takiej interakcji nie jest znane.

Substraty CYP3A4
Wykazano, że wielokrotne podanie woklosporyny p.o. (w dawce 0,4 mg/kg mc. 2 ×/d) nie miało klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę midazolamu, który jest wrażliwym substratem CYP3A4.

Substraty glikoproteiny P
Woklosporyna jest inhibitorem glikoproteiny P. Wykazano, że jednoczesne podawanie woklosporyny i wielokrotnych dawek digoksyny zwiększało wartość c_max i AUC digoksyny odpowiednio 1,51-krotnie i 1,25-krotnie. Należy zachować ostrożność i odpowiednio monitorować pacjentów w przypadku podawania woklosporyny równolegle z wrażliwymi substratami glikoproteiny P, szczególnie tymi o małym indeksie terapeutycznym (np. digoksyna, eteksylan dabigatranu, feksofenadyna).

Substraty OATP1B1 lub OATP1B3
Woklosporyna jest inhibitorem transporterów OATP1B1 i OATP1B3. W jednym badaniu klinicznym podawanie pojedynczej dawki 40 mg simwastatyny w skojarzeniu z 23,7 mg woklosporyny 2 ×/d zwiększało c_max i AUC aktywnego metabolitu – kwasu simwastatyny (wrażliwego substratu OATP1B1 i OATP1B3) odpowiednio 3,1-krotnie i 1,8-krotnie. W przypadku równoległego stosowania woklosporyny z substratami OATP1B1 lub OATP1B3 (np. simwastatyna, atorwastatyna, prawastatyna, rozuwastatyna), pacjentów należy monitorować pod kątem działań niepożądanych, takich jak miopatia i rabdomioliza.

Substraty BCRP
W warunkach in vitro woklosporyna hamuje białko BCRP. Nie można wykluczyć istotnego klinicznie hamowania BCRP w jelitach i w konsekwencji zwiększania stężenia substratów tego białka in vivo. W przypadku jednoczesnego stosowania z woklosporyną, należy monitorować stosowanie substratów BCRP o małym indeksie terapeutycznym (np. rozuwastatyna).

Mykofenolan mofetylu
Podawanie woklosporyny w skojarzeniu z mykofenolanem mofetylu nie miało klinicznie istotnego wpływu na stężenie kwasu mykofenolowego we krwi.

Działania niepożądane - Woklosporyna

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas stosowania woklosporyny to zmniejszenie wartości eGFR (26,2% badanych pacjentów) i nadciśnienie (19,1% badanych pacjentów).
W pierwszych 4 tyg. leczenia woklosporyną często występuje hemodynamiczne zmniejszenie wartości eGFR, które następnie ulega stabilizacji, nawet jeśli leczenie jest kontynuowane.

Profil działań niepożądanych w przypadku kontynuacji leczenia (12–36 mies.) był zgodny z profilem obserwowanym w 1. roku leczenia; jednak w kolejnych latach odnotowano mniej przypadków wystąpienia większości objawów niepożądanych.

Bardzo często: zakażenia górnych dróg oddechowych (w tym wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych i bakteryjne zakażenie górnych dróg oddechowych), niedokrwistość, ból głowy, nadciśnienie tętnicze, kaszel, biegunka, ból brzucha (w tym ból w nadbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej), zmniejszenie filtracji kłębuszkowej.

Często: zapalenie płuc, grypa, półpasiec, nieżyt żołądka i jelit, zakażenia dróg moczowych, hiperkaliemia, zmniejszony apetyt, drgawki, drżenie, nudności, objawy ze strony dziąseł (w tym zapalenie dziąseł, krwawienie dziąseł, przerost dziąseł, obrzęk dziąseł), niestrawność, owrzodzenia jamy ustnej, łysienie, nadmierne owłosienie (w tym hirsutyzm), ostre zaburzenie czynności nerek, ostre uszkodzenie nerek, zmęczenie.

Przedawkowanie
Zgłaszano przypadki przypadkowego przedawkowania woklosporyny. Objawy obejmowały drżenie i częstoskurcz.
W badaniu interakcji u osób zdrowych jednoczesne podawanie ketokonazolu i woklosporyny powodowało 18,6-krotne zwiększenie narażenia na woklosporynę oraz zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zmniejszenie stężenia magnezu w surowicy i zwiększenie ciśnienia krwi. Objawy przedawkowania innych inhibitorów kalcyneuryny (nieobserwowane jednak w przypadku woklosporyny) obejmowały ból głowy, nudności i wymioty, zakażenia, pokrzywkę, letarg, zmiany stężenia elektrolitów i zwiększenie stężenia we krwi azotu mocznikowego oraz aktywności aminotransferazy alaninowej.
Nie jest dostępne żadne swoiste antidotum w przypadku przedawkowania woklosporyny. W przypadku przedawkowania należy stosować ogólne leczenie podtrzymujące i leczenie objawowe, w tym tymczasowe wstrzymanie leczenia woklosporyną i ocenę stężenia we krwi azotu mocznikowego, kreatyniny w surowicy, wartości eGFR i ALT.

Ciąża i laktacja - Woklosporyna

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania woklosporyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie zaleca się stosowania woklosporyny u kobiet w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym, niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią
Wykazano, że po podaniu pojedynczej dawki 23,7 mg woklosporyny kobietom karmiącym piersią, w ciągu 48 h do pokarmu kobiecego przenikało średnio 0,00472 mg woklosporyny, przy czym 80% było wydzielane w ciągu 12 h. Stosunek ekspozycji na woklosporynę w pokarmie kobiecym do ekspozycji na woklosporynę we krwi matki mieścił się w zakresie 0,42–0,95. W przypadku spożycia pokarmu kobiecego w ilości 200 ml/kg mc./d, największa względna dawka dla dziecka wynosiła 1,4% dawki dostosowanej do masy ciała matki.
Wpływ woklosporyny na organizm dzieci karmionych piersią jest nieznany. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie woklosporyny, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Dawkowanie - Woklosporyna

Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu nefropatii toczniowej.

P.o., niezależnie od posiłków, nie zaleca się przyjmowania z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, kapsułki połykać w całości. Zalecana dawka wynosi 23,7 mg 2 ×/d, o stałych porach, z zachowaniem co najmniej 8 h odstępu między dawkami. W przypadku pominięcia dawki należy ją jak najszybciej przyjąć w ciągu 4 h od planowanej pory przyjęcia; po upływie >4 h od planowanej pory przyjęcia należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze; nie należy stosować dawki podwójnej jako następnej dawki. Co najmniej co 24 tyg. należy oceniać skuteczność leczenia i stosunek ryzyka do korzyści z kontynuowania terapii. Lek należy stosować w skojarzeniu z mykofenolanem mofetylu.

Zaleca się, aby przed rozpoczęciem leczenia ustalić początkową wartość eGFR i powtarzać ocenę tego parametru co 2 tyg. w 1. mies. leczenia, a następnie co 4 tyg. Dawkę należy dostosować u osób, u których potwierdzono zmniejszenie eGFR do wartości <60 ml/min/1,73 m² pc. w 2 kolejnych badaniach w ciągu 48 h; zmniejszenie eGFR o ≥30% od wartości początkowej – należy przerwać podawanie woklosporyny, po uzyskaniu poprawy wznowić leczenie w dawce 7,9 mg 2 ×/d i zwiększać zgodnie z tolerancją na podstawie oceny czynności nerek; zmniejszenie eGFR >20–<30% – należy zmniejszyć dawkę woklosporyny o 7,9 mg 2 ×/d, powtórzyć badanie w ciągu 2 tyg., jeśli nie nastąpiła poprawa po zmniejszeniu wartości eGFR, zmniejszyć dawkę o dalsze 7,9 mg 2 ×/d; zmniejszenie eGFR o ≤20% – należy kontynuować leczenie bieżącą dawką i obserwację. Jeśli wartość eGFR pozostaje ≥60 ml/min/1,73 m² pc., nie jest wymagane żadne dostosowanie dawki. Zaleca się, aby pacjenci wymagający zmniejszenia dawki w ciągu 2 tyg. poddawani byli ponownej ocenie pod kątem poprawy wartości eGFR; w przypadku pacjentów, u których wcześniej zmniejszono dawkę, przy każdym wyniku pomiaru eGFR ≥80% wartości początkowej, należy rozważyć zwiększenie dawki o 7,9 mg 2 ×/d, nie należy przekraczać dawki początkowej.

Szczególne populacje pacjentów
U pacjentów, którzy otrzymują równolegle leki będące umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. werapamil, flukonazol, diltiazem), dawkę dobową należy zmniejszyć do 15,8 mg rano i 7,9 mg wieczorem.
Dane dotyczące osób z początkową wartością eGFR 30–<45 ml/min/1,73 m² pc. są ograniczone; stosowanie leku zaleca się wyłącznie, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. Nie zaleca się stosowania leku w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m² pc.), chyba że korzyści z leczenia przewyższają ryzyko; zalecana dawka początkowa wynosi wówczas 15,8 mg 2 ×/d.
U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Childa i Pugha) zalecana dawka początkowa wynosi 15,8 mg 2 ×/d. Nie zaleca się podawania leku u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa i Pugha).

Uwagi dla Woklosporyna

Woklosporyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające woklosporyna