medycyna praktyczna dla pacjentów
medycyna praktyczna dla pacjentów
Mechanizm działania
Przeciwciało monoklonalne IgG4, wiążące się z dużym powinowactwem (<3 pM) i swoistością z interleukiną 17A (zarówno IL-17A, jak i IL-17A/F). Zwiększone stężenie IL-17A odgrywa rolę w patogenezie łuszczycy, pobudzając proliferację i aktywację keratynocytów, jak również w patogenezie łuszczycowego zapalenia stawów i spondyloartropatii osiowej przez indukowanie stanu zapalnego prowadzącego do erozyjnego uszkodzenia kości i patologicznego tworzenia nowej kości. Neutralizacja IL-17A przez iksekizumab hamuje to działanie. Iksekizumab nie wiąże się z ligandami IL-17B, IL-17C, IL-17D, IL-17E lub IL-17F. W badaniach wiązania in vitro potwierdzono, że iksekizumab nie wiąże się z ludzkimi receptorami Fcγ typu I, IIa i IIIa ani z elementem C1q układu dopełniacza.
Działanie farmakodynamiczne
Iksekizumab moduluje odpowiedź biologiczną indukowaną lub regulowaną przez IL-17A. Na podstawie danych z badania fazy I, dotyczących biopsji skóry ze zmianami łuszczycowymi, wykazano związaną z dawką tendencję do zmniejszania się grubości naskórka, liczby proliferujących keratynocytów, limfocytów T i komórek dendrytycznych, a także zmniejszenie miejscowego stężenia markerów stanu zapalnego po 43 dniach w porównaniu ze stanem wyjściowym. Bezpośrednim następstwem leczenia iksekizumabem jest zmniejszenie rumienia, zgrubienia i złuszczania się skóry w miejscu zmian występujących w przebiegu łuszczycy plackowatej.
Wykazano, że iksekizumab zmniejsza (w ciągu 1 tyg. leczenia) stężenie białka C-reaktywnego.
Farmakokinetyka
Po podaniu s.c. pojedynczej dawki u pacjentów z łuszczycą tmax wynosiło 4–7 dni. Średnia dostępność biologiczna wynosiła w różnych analizach 54–90%. Po podaniu dawki początkowej wynoszącej 160 mg stan stacjonarny osiągano przed upływem 8 tyg. w przypadku stosowania leku według schematu dawkowania 80 mg co 2 tyg. Po zmianie schematu dawkowania w 12. tyg. leczenia z 80 mg co 2 tyg. na 80 mg co 4 tyg. osiągnięcie stanu stacjonarnego możliwe było po ok. 10 tyg. Iksekizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i oczekuje się, że będzie rozkładany do niewielkich cząsteczek peptydów i aminokwasów na szlakach katabolicznych w ten sam sposób, co endogenne immunoglobuliny. Klirens leku nie zależy od dawki. Średni t1/2 w fazie eliminacji wynosi 13 dni u pacjentów z łuszczycą plackowatą. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 5–160 mg.
Łuszczyca plackowata
Leczenie umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej u dorosłych wymagających leczenia ogólnego.
Leczenie umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej u dzieci w wieku ≥6 lat o mc. ≥25 kg oraz u młodzieży wymagającej leczenia ogólnego.
Łuszczycowe zapalenie stawów
Monoterapia lub leczenie skojarzone z metotreksatem czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych, w przypadku gdy stosowanie leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (DMARD) jest niewystarczające lub gdy nie jest ono tolerowane.
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Leczenie dorosłych pacjentów z czynną postacią zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi), u których odpowiedź na leczenie konwencjonalne była niewystarczająca.
Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych
Leczenie dorosłych pacjentów z czynną postacią spondyloartropatii osiowej bez zmian radiograficznych z obiektywnymi objawami stanu zapalnego (zwiększenie stężenia białka C-reaktywnego i/lub wynik badania rezonansem magnetycznym), u których odpowiedź na NLPZ była niewystarczająca.
Młodzieńcze łuszczycowe zapalenie stawów
Monoterapia lub leczenie skojarzone z metotreksatem czynnego młodzieńczego łuszczycowego zapalenia stawów u osób w wieku ≥6 lat o mc. ≥25 kg, u których odpowiedź na leczenie konwencjonalne była niewystarczająca lub gdy nie było ono tolerowane.
Zapalenie stawów związane z zapaleniem przyczepów ścięgnistych
Monoterapia lub leczenie skojarzone z metotreksatem czynnego zapalenia stawów związanego z zapaleniem przyczepów ścięgnistych u osób w wieku ≥6 lat o mc. ≥25 kg, u których odpowiedź na leczenie konwencjonalne była niewystarczająca lub gdy nie było ono tolerowane.
Ciężka nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, klinicznie istotne czynne zakażenia (np. czynna gruźlica).
Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.
Zakażenia
Podawanie iksekizumabu wiąże się ze zwiększeniem częstości występowania takich zakażeń jak: zakażenia górnych dróg oddechowych, kandydoza jamy ustnej, zapalenie spojówek i grzybice. Stosować ostrożnie u pacjentów z istotnymi klinicznie przewlekłymi zakażeniami lub nawracającymi zakażeniami w wywiadzie. Pacjentów należy poinformować, by zgłaszali wystąpienie podmiotowych lub przedmiotowych objawów zakażenia. W przypadku rozwoju zakażenia należy uważnie obserwować pacjenta i przerwać stosowanie leku, jeśli pacjent nie odpowiada na standardowe leczenie lub jeśli zakażenie przybiera ciężką postać. Nie należy wznawiać leczenia, dopóki zakażenie nie ustąpi. Iksekizumabu nie wolno podawać pacjentom z czynną gruźlicą. U pacjentów z gruźlicą utajoną należy rozważyć zastosowanie leczenia przeciwgruźliczego przed rozpoczęciem podawania leku.
Nadwrażliwość
Opisano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym przypadki wstrząsu anafilaktycznego, obrzęku naczynioruchowego, pokrzywki i rzadko późnych (10–14 dni po wstrzyknięciu) ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym uogólnionej pokrzywki, duszności i dużego miana przeciwciał. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie iksekizumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Nieswoiste zapalenie jelit (w tym choroba Leśniowskiego i Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego)
Opisano przypadki rozpoznania nowego lub zaostrzenia już istniejącego nieswoistego zapalenia jelit podczas stosowania iksekizumabu. Nie zaleca się stosowania iksekizumabu u pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit. Jeśli u pacjenta wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy nieswoistego zapalenia jelit lub wystąpi zaostrzenie wcześniej istniejącego nieswoistego zapalenia jelit, stosowanie iksekizumabu należy przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Szczepienia
Nie stosować jednocześnie ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje; brak danych dotyczących odpowiedzi na te szczepionki. Nie ma wystarczających danych dotyczących odpowiedzi na szczepionki niezawierające żywych drobnoustrojów.
Dzieci
Stosowanie iksekizumabu u dzieci o mc. <25 kg i w wieku <6 lat z umiarkowaną lub ciężką postacią łuszczycy plackowatej, z młodzieńczym łuszczycowym zapaleniem stawów i zapaleniem stawów związanym z zapaleniem przyczepów ścięgnistych nie jest właściwe.
Leki immunomodulujące, fototerapia
W badaniach dotyczących łuszczycy plackowatej nie oceniono bezpieczeństwa stosowania iksekizumabu w skojarzeniu z innymi lekami immunomodulującymi ani z fototerapią.
Kortykosteroidy, NLPZ, sulfasalazyna, metotreksat
W analizach farmakokinetyki populacyjnej jednoczesne podawanie doustnych kortykosteroidów, NLPZ, sulfasalazyny lub metotreksatu nie wpływało na klirens iksekizumabu.
Substraty cytochromu CYP-450
Przeprowadzono badania dotyczące interakcji z udziałem pacjentów z łuszczycą plackowatą o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim. Na ich podstawie wykazano, że stosowanie iksekizumabu przez 12 tyg. jednocześnie z substratami CYP3A4 (tj. midazolam), CYP2C9 (tj. warfaryna), CYP2C19 (tj. omeprazol), CYP1A2 (tj. kofeina) lub CYP2D6 (tj. dekstrometorfan) nie wpływa w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę tych substratów.
Bardzo często: zakażenie górnych dróg oddechowych, odczyny w miejscu wstrzyknięcia.
Często: grzybica, zakażenie wirusem opryszczki pospolitej (śluzówkowo-skórne), ból jamy ustnej i gardła, nudności.
Niezbyt często: grypa, nieżyt błony śluzowej nosa, kandydoza jamy ustnej, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki łącznej, neutropenia, małopłytkowość, obrzęk naczynioruchowy, nieswoiste zapalenie jelit, pokrzywka, wysypka, wyprysk, w tym wyprysk potnicowy.
Rzadko: kandydoza przełyku, wstrząs anafilaktyczny, złuszczające zapalenie skóry.
Przedawkowanie
W badaniach klinicznych podawano s.c. dawki do 180 mg i nie odnotowano objawów toksyczności wymagających zmniejszenia dawki. W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki przedawkowania po jednorazowym podaniu s.c. dawek do 240 mg bez żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych. W razie przedawkowania zaleca się obserwację pacjenta pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych oraz niezwłoczne rozpoczęcie odpowiedniego leczenia objawowego.
Ciąża
Dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i/lub płodu, przebieg porodu lub rozwój po urodzeniu. W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania iksekizumabu w okresie ciąży.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i co najmniej przez 10 tyg. po jego zakończeniu.
Okres karmienia piersią
Nie wiadomo czy lek przenika do pokarmu kobiecego i czy wchłania się do organizmu dziecka po spożyciu. Wykazano, że w małych ilościach przenika do pokarmu samic makaka jawajskiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zaprzestać podawania leku, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią i korzyści dla matki związane z leczeniem.
Podawać s.c., we wstrzyknięciu; dawki 160 mg podawać w 2 wstrzyknięciach po 80 mg; należy zmieniać miejsca podania; w miarę możliwości należy unikać podawania w miejsca objęte zmianami łuszczycowymi.
Łuszczyca plackowata u dorosłych. 160 mg w tyg. 0., następnie 80 mg w tyg.: 2., 4., 6., 8.,10. i 12., a następnie dawka podtrzymująca 80 mg co 4 tyg.
Łuszczycowe zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych. Dorośli. 160 mg w tyg. 0., następnie 80 mg co 4 tyg. U osób z łuszczycowym zapaleniem stawów ze współistniejącą łuszczycą plackowatą o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego zaleca się schemat dawkowania stosowany w łuszczycy plackowatej.
Łuszczyca plackowata, młodzieńcze łuszczycowe zapalenie stawów, zapalenie stawów związane z zapaleniem przyczepów ścięgnistych – u osób w wieku ≥6 lat o mc. ≥25 kg
W zależności od masy ciała: >50 kg mc. 160 mg w tyg. 0., następnie 80 mg co 4 tyg.; 25–50 kg mc. 80 mg w tyg. 0., następnie 40 mg co 4 tyg.
We wszystkich wskazaniach w przypadku braku odpowiedzi po 16–20 tyg. leczenia, należy rozważyć przerwanie podawania leku. U niektórych pacjentów wykazujących początkowo odpowiedź częściową może później nastąpić poprawa w miarę kontynuacji leczenia przez >20 tyg.
Podeszły wiek, zaburzenia czynności wątroby i nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w wieku ≥65 lat. Dane dotyczące stosowania u osób ≥75 lat są ograniczone. Brak badań dotyczących stosowania u osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Iksekizumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Flebolog - czym się zajmuje, jakie choroby leczy?
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
