Benralizumab

Działanie - Benralizumab

Mechanizm działania
Rekombinowane, humanizowane, defukozylowane przeciwciało monoklonalne (IgG1, kappa) skierowane przeciwko eozynofilom, wytwarzane metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Benralizumab wiąże się z dużym powinowactwem i swoistością z podjednostką α ludzkiego receptora dla interleukiny-5 (IL-5Rα); receptor ten występuje na powierzchni eozynofilów i bazofilów. Brak fukozy w domenie Fc benralizumabu skutkuje dużym powinowactwem do receptorów Fc?RIII na immunologicznych komórkach efektorowych, np. komórkach NK. Prowadzi to do apoptozy eozynofilów i bazofilów w mechanizmie zwiększonej cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał, co łagodzi zapalenie eozynofilowe. U pacjentów z astmą leczenie benralizumabem prowadzi do niemal całkowitej deplecji eozynofilów we krwi, w ciągu 24 h od podania pierwszej dawki, która utrzymuje się przez całe leczenie. Deplecji eozynofilów we krwi towarzyszy zmniejszenie ilości białek ziarnistości eozynofilów, neurotoksyny eozynofilowej oraz białka kationowego eozynofilów w surowicy, a także zmniejszenie liczby bazofilów we krwi. U pacjentów z EGPA deplecja eozynofilów we krwi była zgodna z działaniem obserwowanym w badaniach dotyczących astmy. Zmniejszenie liczby eozynofilów we krwi obserwowano w pierwszym punkcie czasowym obserwacji, po 1 tyg. leczenia i utrzymywało się ono przez cały 52-tyg. okres leczenia.

Farmakokinetyka
Farmakokinetyka benralizumabu w zakresie dawek 2–200 mg jest liniowa. Po podaniu s.c. pacjentom z astmą t_1/2 w fazie wchłaniania wynosi 3,5 dnia. Szacowana dostępność biologiczna wynosi ok. 59% i nie różni się w sposób klinicznie istotny w przypadku podania w brzuch, udo lub górną część ramienia. Benralizumab jako przeciwciało monoklonalne ulega rozkładowi przez enzymy proteolityczne obecne w całym organizmie. t_1/2 w fazie eliminacji wynosi ok. 15,5 dnia.

Wskazania do stosowania - Benralizumab

Astma
Podtrzymujące leczenie uzupełniające u dorosłych pacjentów z nieodpowiednio kontrolowaną ciężką astmą eozynofilową, pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych w skojarzeniu z długo działającymi β-mimetykami.

Eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (EGPA)
Leczenie uzupełniające u dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie eozynofilową ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń.

Przeciwwskazania stosowania - Benralizumab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Miejsce podania
Leku nie należy wstrzykiwać w miejsca, w których występuje bolesność, stłuczenie, rumień lub stwardnienie skóry.

Zaostrzenie astmy
Leku nie należy stosować w leczeniu nagłych zaostrzeń astmy. Pacjentów należy poinformować, by po rozpoczęciu leczenia zgłaszali niedostateczną kontrolę objawów astmy lub ich nasilenie.

Kortykosteroidy
Nie zaleca się nagłego przerywania podawania kortykosteroidów po rozpoczęciu leczenia benralizumabem; jeśli to konieczne, dawki kortykosteroidów należy zmniejszać stopniowo.

Reakcje nadwrażliwości
Po podaniu leku występowały ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, w tym reakcje anafilaktyczne i reakcje nadwrażliwości. Reakcje te mogą wystąpić w ciągu kilku godzin lub dni po podaniu leku. Czynnikiem ryzyka anafilaksji mogą być reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, niezwiązane z podaniem benralizumabu. Pacjenta należy obserwować w kierunku wystąpienia takich reakcji. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości stosowanie benralizumabu należy zakończyć i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Zarażenia pasożytnicze
Eozynofile mogą brać udział w odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi. Pacjenci z rozpoznanymi zarażeniami pasożytami jelitowymi zostali wykluczeni z udziału w badaniach klinicznych. Nie wiadomo, czy benralizumab wpływa na odpowiedź pacjenta na zarażenie pasożytami jelitowymi. U osób z istniejącymi wcześniej zarażeniami, przed rozpoczęciem leczenia należy zastosować leczenie przeciwpasożytnicze; jeśli chory zarazi się pasożytami jelitowymi w trakcie leczenia benralizumabem i nie odpowiada na leczenie przeciwpasożytnicze, stosowanie benralizumabu należy przerwać do czasu ustąpienia zarażenia.

EGPA zagrażająca czynności narządów lub życiu
Lek nie był badany u osób z czynnymi objawami EGPA zagrażającymi czynności narządów lub stanowiącymi zagrożenie życia.

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności benralizumabu u dzieci z astmą w wieku 6–17 lat. Istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci w wieku 6–11 lat i młodzieży w wieku 12–17 lat, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Interakcje - Benralizumab

Inne leki
Nie przewiduje się wpływu benralizumabu na farmakokinetykę jednocześnie stosowanych leków. Enzymy cytochromu P-450, pompy efluksowe i mechanizmy wiązania z białkami nie biorą udziału w eliminacji benralizumabu. Nie ma dowodów na ekspresję receptora IL-5Rα na hepatocytach. Zmniejszenie liczby eozynofilów nie prowadzi do przewlekłych, ogólnoustrojowych zmian aktywacji cytokin prozapalnych.

Szczepienie przeciw wirusowi grypy
U chorych na ciężką astmę, leczenie benralizumabem wydaje się nie zaburzać odpowiedzi humoralnej wywołanej szczepieniem przeciw wirusowi grypy sezonowej.

Działania niepożądane - Benralizumab

Często: zapalenie gardła, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, gorączka, reakcje w miejscu podania.

Z nieznaną częstością: reakcja anafilaktyczna.

Przedawkowanie
W badaniach klinicznych u pacjentów z astmą eozynofilową nie obserwowano objawów toksyczności związanej z dawką, po stosowaniu s.c. dawek do 200 mg. Brak swoistej odtrutki. W razie przedawkowania zastosować leczenie podtrzymujące z odpowiednią kontrolą stanu pacjenta.

Ciąża i laktacja - Benralizumab

Ciąża
Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania benralizumabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję. Przenikanie przeciwciał monoklonalnych, takich jak benralizumab, przez łożysko odbywa się w sposób liniowy w miarę postępu ciąży; dlatego potencjalna ekspozycja płodu na lek będzie prawdopodobnie większa w II i III trymetrze ciąży. Zaleca się unikanie stosowania leku u kobiet w ciąży; należy to rozważyć tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią
Brak danych dotyczących przenikania benralizumabu do mleka ludzkiego lub zwierzęcego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu.

Dawkowanie - Benralizumab

S.c., w udo, brzuch lub górną część ramienia.

Astma
Początkowo 30 mg co 4 tyg. (3 dawki), a następnie co 8 tyg.

EGPA
30 mg co 4 tyg. Pacjentów, u których wystąpią zagrażające życiu objawy EGPA należy ocenić pod kątem konieczności kontynuowania leczenia, ponieważ lek nie był badany w tej grupie chorych.

Czas trwania leczenia
Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Decyzję o kontynuacji leczenia należy podejmować co najmniej 1 ×/rok na podstawie stopnia nasilenia choroby, kontroli zaostrzeń i liczby eozynofilów we krwi.

Osoby w podeszłym wieku, zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby.

Uwagi dla Benralizumab

Warunki przechowywania
Przechowywać w lodówce, w temp. 2–8°C, nie zamrażać, chronić przed światłem. Lek można przechowywać w temp. pokojowej, nieprzekraczającej 25°C przez maks. 14 dni. Po wyjęciu z lodówki lek należy zużyć w ciągu 14 dni lub wyrzucić.

Wpływ na zdolność porowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Benralizumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Preparaty na rynku polskim zawierające benralizumab