Satralizumab

Działanie - Satralizumab

Mechanizm działania
Rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG2, które wiąże się z rozpuszczalnym i związanym z błoną komórkową ludzkim receptorem IL-6 (IL-6R), zapobiegając w ten sposób dalszej sygnalizacji IL-6 za pośrednictwem tych receptorów. Stężenie IL-6 w płynie mózgowo-rdzeniowym i surowicy jest zwiększone w okresach aktywności choroby u pacjentów z zapaleniem nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMO) i chorób ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych oraz rdzenia kręgowego (NMOSD). Funkcje IL-6 są związane z patogenezą NMO i NMOSD, np. z aktywacją limfocytów B, różnicowaniem limfocytów B do plazmoblastów i produkcją patologicznych autoprzeciwciał np. przeciwko akwaporynie-4 (AQP4) – białku kanału wodnego, ulegającym ekspresji w OUN głównie na astrocytach, aktywacją i różnicowaniem limfocytów Th17, hamowaniem limfocytów T regulatorowych i zmianami przepuszczalności bariery krew-mózg.

Działanie farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych u pacjentów z NMO i NMOSD obserwowano zmniejszenie stężenia CRP i fibrynogenu oraz zmniejszenie aktywności układu dopełniacza (C3, C4 i CH50).

Farmakokinetyka
Dostępność biologiczna po podaniu s.c. wynosi 85,4%. t_1/2 w fazie wchłaniania przy stosowaniu zalecanej dawki wynosi 3 dni (66 h). Stan stacjonarny jest osiągany po okresie podawania dawek nasycających (8 tyg.). Nie badano metabolizmu satralizumabu, ponieważ przeciwciała monoklonalne są usuwane głównie na drodze katabolizmu. t_1/2 w fazie eliminacji wynosi ok. 30 dni.
Brak badań dotyczących wpływu czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę satralizumabu.

Wskazania do stosowania - Satralizumab

Choroby ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych oraz rdzenia kręgowego (NMOSD)
Monoterapia lub leczenie skojarzone z terapią immunosupresyjną chorób ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych oraz rdzenia kręgowego (NMOSD) u dorosłych i młodzieży w wieku >12 lat, u których występują przeciwciała IgG przeciwko akwaporynie-4 (AQP4-IgG).

Przeciwwskazania stosowania - Satralizumab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Identyfikowalność
W celu poprawy identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.

Zakażenia
U pacjentów z czynnym zakażeniem podanie satralizumabu należy opóźnić do czasu opanowania zakażenia. Zaleca się uważną obserwację pacjenta w celu wczesnego wykrycia zakażenia podczas leczenia. Leczenie należy opóźnić, jeśli u pacjenta rozwinie się jakiekolwiek poważne zakażenie lub zakażenie oportunistyczne; w takim przypadku należy rozpocząć odpowiednie leczenie prowadząc dalsze monitorowanie. Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku przedmiotowych lub podmiotowych objawów zakażenia, aby ułatwić jego rozpoznanie w odpowiednim czasie. Pacjenci powinni otrzymać kartę ostrzegawczą.

Szczepienia
Nie ustalono bezpieczeństwa jednoczesnego podawania szczepionek zawierających żywe lub żywe atenuowane drobnoustroje z satralizumabem, dlatego nie należy ich jednocześnie stosować. Przerwa między podaniem ww. szczepionek a rozpoczęciem leczenia satralizumabem powinna być zgodna z obowiązującymi zaleceniami dotyczącymi leków immunomodulujących lub immunosupresyjnych. Brak dostępnych danych dotyczących skutków podania szczepionek u pacjentów stosujących satralizumab. Zaleca się przeprowadzenie szczepień u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia satralizumabem, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami dotyczącymi szczepień.

Enzymy wątrobowe
W czasie leczenia satralizumabem obserwowano łagodne lub umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, w większości przypadków <5-krotnego przekroczenia górnej granicy normy. Należy kontrolować aktywność ALT i AST co 4 tyg. przez pierwsze 3 mies. leczenia, następnie co 3 mies. przez rok, a po tym czasie według wskazań klinicznych. Leczenie satralizumabem należy zakończyć u pacjentów z aktywnością ALT lub AST przekraczającą >5-krotnie górną graniczę normy.

Liczba granulocytów obojętnochłonnych
Po leczeniu satralizumabem występowało zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych. Liczbę granulocytów obojętnochłonnych należy monitorować przez 4–8 tyg. po rozpoczęciu leczenia, a następnie w zależności od wskazań klinicznych.

Interakcje - Satralizumab

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Biorąc pod uwagę wydłużony t_1/2 satralizumabu, jego działanie może utrzymywać się przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia.

Azatiopryna, kortykosteroidy, mykofenolan mofetylu
Analizy populacyjne farmakokinetyki nie wykazały wpływu azatiopryny, doustnych kortykosteroidów lub mykofenolanu mofetylu na klirens satralizumabu.

Substraty CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19
Badania w warunkach in vitro i in vivo wykazały, że ekspresja CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4 ulega zahamowaniu pod wpływem cytokin takich jak IL-6. Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania lub wstrzymywania leczenia satralizumabem u pacjentów otrzymujących jednocześnie substraty CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9 lub CYP2C19, zwłaszcza o małym indeksie terapeutycznym (takie jak warfaryna, karbamazepina, fenytoina i teofilina) i w razie potrzeby dostosować dawkę.

Działania niepożądane - Satralizumab

Bardzo często: hiperlipidemia, ból głowy, ból stawów, reakcje związane z podaniem, zmniejszenie liczby leukocytów.

Często: hipofibrynogenemia, bezsenność, migrena, bradykardia, nadciśnienie tętnicze, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, wysypka, świąd, sztywność mięśniowo-szkieletowa, obrzęki obwodowe, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie masy ciała.

Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania, pacjenta należy ściśle monitorować, a także wdrożyć konieczne leczenie objawowe i w razie potrzeby leczenie wspomagające.

Ciąża i laktacja - Satralizumab

Ciąża
Brak dostępnych danych dotyczących stosowania satralizumabu u kobiet w ciąży. Badania na małpach nie wskazują na niekorzystny wpływ na rozrodczość. W celu zachowania ostrożności najlepiej unikać stosowania leku u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy satralizumab przenika do pokarmu kobiecego. Wiadomo, że ludzkie IgG przenikają do mleka w pierwszych dniach po urodzeniu, a wkrótce potem ich stężenie zmniejsza się do małych wartości; z tego względu nie można wykluczyć ryzyka dla karmionych piersią noworodków w tym krótkim okresie. Później stosowanie satralizumabu podczas karmienia piersią można rozważyć tylko jeśli jest to niezbędne klinicznie.

Dawkowanie - Satralizumab

S.c., w brzuch lub udo; miejsca wstrzyknięcia należy zmieniać. Nie podawać w miejsce znamion, blizn ani we wrażliwe, zasinione, zaczerwienione, stwardniałe lub uszkodzone obszary skóry.

Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat i ≥40 kg mc.
Dawka nasycająca: 3 dawki 120 mg co 2 tyg. (w tyg. 0., 2. i 4.). Dawka podtrzymująca: 120 mg co 4 tyg. Lek przeznaczony jest do długotrwałego stosowania.

Pominięcie dawki z innej przyczyny niż zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Dawka nasycająca. W przypadku pominięcia 2. dawki nasycającej, należy ją podać tak szybko jak to możliwe, a 3. dawkę nasycającą podać 2 tyg. później. W przypadku pomięcia 3. dawki nasycającej, należy ją podać tak szybko jak to możliwe, a 1. dawkę podtrzymującą podać 4. tyg. później.
Dawka podtrzymująca. W przypadku, gdy od ostatniej podanej dawki minęło <8 tyg., zalecaną dawkę należy podać tak szybko jak to możliwe i ustalić nowy harmonogram dawkowania co 4 tyg. W przypadku, gdy od ostatniej podanej dawki minęło 8–12 tyg., zalecaną dawkę należy podać jak najszybciej (w tyg. 0.), kolejną w 2. tyg., a następne co 4 tyg. W przypadku, gdy od ostatniej podanej dawki minęło ≥12 tyg., zalecaną dawkę należy podać jak najszybciej (w tyg. 0.), kolejną w 2. tyg., następną w 4. tyg., a następne dawki co 4 tyg.

Postępowanie w przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz
W przypadku >5-krotnego przekroczenia górnej granicy normy aktywności ALT lub AST z towarzyszącym zwiększeniem stężenia bilirubiny, leczenie należy przerwać i nie zaleca się jego wznawiania. W przypadku >5-krotnego przekroczenia górnej granicy normy aktywności ALT lub AST bez towarzyszącego zwiększenia stężenia bilirubiny, leczenie należy przerwać; leczenie można wznowić po powrocie aktywności ALT i AST do wartości prawidłowych i na podstawie oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem u danego pacjenta. W przypadku decyzji o wznowieniu leczenia należy ściśle monitorować parametry czynności wątroby, a w przypadku kolejnego zwiększenia aktywności ALT/AST i/lub zwiększenia stężenia bilirubiny leczenie należy przerwać i nie zaleca się jego wznawiania.
Schematy wznowienia leczenia. W przypadku, gdy od ostatniej podanej dawki minęło <12 tyg., leczenie należy wznowić stosując zalecaną dawkę co 4 tyg. W przypadku, gdy od ostatniej podanej dawki minęło ≥12 tyg., leczenie należy wznowić podając zalecaną dawkę w tyg. 0., 2. i 4., a następnie co 4 tyg.

Postępowanie w przypadku neutropenii lub zmniejszenia liczby płytek krwi
Jeśli liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i potwierdzono ją w powtórnym badaniu, należy przerwać leczenie do czasu, gdy ich liczba wyniesie >1,0 × 10⁹/l. Jeśli liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/ l i potwierdzono ją w powtórnym badaniu, należy przerwać leczenie do czasu, gdy ich liczba wyniesie ≥75 × 10⁹/l.

Podeszły wiek, zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w wieku ≥65 lat. Nie zaleca się modyfikacji dawki w przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek.

Dzieci i młodzież
Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci <40 kg mc.

Uwagi dla Satralizumab

Satralizumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Preparaty na rynku polskim zawierające satralizumab