medycyna praktyczna dla pacjentów
medycyna praktyczna dla pacjentów
Mechanizm działania
Susoktokog alfa to egzogenny czynnik VIII pozbawiony domeny B, o wieprzowej sekwencji aminokwasowej. Jest wytwarzany w komórkach nerki młodego chomika (BHK) z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA.
W organizmie, czynnik VIII natychmiast po uwolnieniu do krwioobiegu, wiąże się z czynnikiem von Willebranda (vWF). Kompleks czynnika VIII/czynnika von Willebranda składa się z 2 cząsteczek o różnych funkcjach fizjologicznych. Aktywowany czynnik VIII działa jako kofaktor dla aktywowanego czynnika IX przyspieszając konwersję czynnika X do aktywowanego czynnika X, co ostatecznie przekształca protrombinę w trombinę. Następnie trombina przekształca fibrynogen w fibrynę i może powstać skrzep. Nabyta hemofilia to rzadkie zaburzenie krwotoczne, w przypadku którego u pacjentów z prawidłowymi genami czynnika VIII pojawiają się autoprzeciwciała hamujące przeciwko czynnikowi VIII. Te autoprzeciwciała neutralizują krążący czynnik VIII, powodując w ten sposób jego niedobór. Susoktokog alfa tymczasowo zastępuje endogenny czynnik VIII, który jest potrzebny do efektywnej hemostazy. Krążące autoprzeciwciała skierowane przeciwko ludzkiemu czynnikowi VIII mają minimalną reaktywność krzyżową przeciwko susoktokogowi alfa lub wykazują brak takiej aktywności.
Farmakokinetyka
W badaniach klinicznych średni t1/2 susoktokogu alfa u 9 pacjentów, u których możliwe było jego oznaczenie, w fazie krwawienia wynosił ok. 10 h (przedział 2,6–28,6 h). Przeciwciała hamujące przeciwko lekowi oznaczano przy użyciu modyfikacji odmiany Nijmegena testu Bethesda. 3 spośród 5 pacjentów nie miało po leczeniu wykrywalnych mian przeciwciał przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII (<0,6 BU/ml), 2 miało wykrywalne miano przeciwciał przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII (≥0,6 BU/ml).
Hemofilia
Leczenie epizodów krwawień u dorosłych pacjentów z nabytą hemofilią spowodowaną przez przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII.
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub białko chomika. Wrodzona hemofilia A powikłana obecnością inhibitorów (CHAWI).
Nadwrażliwość
Lek zawiera śladowe ilości białek chomika. Podczas jego stosowania mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, takich jak wysypka, uogólniona pokrzywka, ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, niedociśnienie tętnicze i anafilaksja. W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast przerwać stosowanie leku. W przypadku wystąpienia wstrząsu należy wdrożyć standardowe postępowanie przeciwwstrząsowe.
Inhibitory
Przeciwciała hamujące przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII (zmierzone przy użyciu modyfikacji odmiany Nijmegen testu Bethesda) wykrywano przed i po narażeniu na lek. Brak skuteczności mógł być spowodowany obecnością przeciwciał hamujących przeciwko lekowi. Po narażeniu na susoktokog alfa nie wykrywano u pacjentów przeciwciał przeciwko białkom komórki nerki młodego chomika.
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu na obecność przeciwciał anty-rpFVIII, jednak w razie potrzeby leczenie może zostać rozpoczęte przed otrzymaniem wyniku tego testu. U pacjentów pozytywnie reagujących na leczenie, miana inhibitora na poziomie wyjściowym wynosiły ≤29 jednostek Bethesda. Zaleca się, aby leczenie opierało się na osądzie klinicznym, a nie na detekcji przeciwciał hamujących. W przypadku pacjentów otrzymujących susoktokog alfa zgłaszano również reakcje anamnestyczne, charakteryzujące się zwiększeniem stężenia inhibitorów ludzkiego czynnika VIII i/lub wieprzowego czynnika VIII. Reakcje anamnestyczne mogą powodować brak skuteczności. Jeśli istnieje podejrzenie obecności przeciwciał hamujących przeciwko susoktokogowi alfa i stwierdzono brak skuteczności leczenia, należy rozważyć inne możliwości leczenia. Ponieważ brak jest danych klinicznych na temat rozwoju przeciwciał hamujących przeciwko lekowi po podawaniu wielokrotnym, lek należy podawać jedynie wówczas, gdy jest to uznawane za klinicznie niezbędne. Rozległa plamica skórna nie musi wymagać leczenia.
Dawkowanie poniżej dawek zalecanych
Wykazano, że początkowe dawkowanie poniżej zalecanych 200 j.m./kg mc. było powiązane z brakiem skuteczności.
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego leczenie substytucyjne czynnikiem VIII może zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe.
Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe
Duża i utrzymująca się aktywność czynnika VIII we krwi może predysponować do epizodów zakrzepowo-zatorowych. Szczególnie narażeni są pacjenci z już istniejącą chorobą sercowo-naczyniową i osoby w podeszłym wieku.
Monitorowanie leczenia
Aktywność czynnika VIII określana za pomocą testu chromogenicznego jest ogólnie mniejsza niż określana na podstawie jednostopniowego testu wykrzepiania. Pomiar aktywności czynnika VIII u każdego pacjenta powinien być zawsze przeprowadzany przy użyciu tej samej metodologii testu. Zalecany jest test jednostopniowy, ponieważ stosowano go do określania siły działania oraz średniego współczynnika odzysku w badaniach klinicznych.
Substancje pomocnicze
Preparat susoktokogu alfa zawiera sód w ilości, która może być istotna dla osób kontrolujących zawartość tego pierwiastka w diecie.
Preparat zawiera polisorbat, który może powodować reakcje alergiczne.
Nie odnotowano żadnych interakcji susoktokogu alfa z innymi lekami.
Niezgodności farmaceutyczne
Nie należy mieszać preparatu susoktokogu alfa z innymi lekami, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.
W związku ze stosowaniem susoktokogu alfa możliwe są reakcje nadwrażliwości lub reakcje alergiczne (mogące obejmować obrzęk naczynioruchowy, pieczenie i kłucie w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, zaczerwienienie, pokrzywkę uogólnioną, ból głowy, pokrzywkę, niedociśnienie tętnicze, senność, nudności, niepokój, tachykardię, uczucie ucisku w klatce piersiowej, mrowienie, wymioty, świszczący oddech) i mogą ulegać progresji do ciężkiej anafilaksji (łącznie z wstrząsem anafilaktycznym).
U pacjentów z nabytą hemofilią mogą pojawić się przeciwciała hamujące przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII. Występowanie przeciwciał hamujących, w tym reakcji anamnestycznych, może spowodować brak skuteczności.
Bardzo często: reakcje anamnestyczne.
Często: pozytywny wynik testu na obecność przeciwciał hamujących przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII.
Przedawkowanie
Nie opisano działania dawek większych niż zalecane.
Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania susoktokogu alfa w okresie ciąży i karmienia piersią. Dlatego też należy podawać go kobietom w ciąży i w okresie laktacji wyłącznie w przypadku wyraźnych wskazań.
Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania szpitalnego. Leczenie wymaga klinicznego nadzoru nad stanem krwawienia u pacjenta i powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii.
Zaleca się, aby w trakcie leczenia wykonywać odpowiednie oznaczenia poziomu czynnika VIII w celu dostosowania dawkowania. Odpowiedź na leczenie może być zróżnicowana u poszczególnych pacjentów, co przejawia się różnymi t1/2 i poziomami odzysku. Dawka określona na podstawie masy ciała może wymagać skorygowania u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. W szczególności, w przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych niezbędne jest ścisłe monitorowanie leczenia substytucyjnego za pomocą badań parametrów krzepnięcia.
I.v., podawać z szybkością 1–2 ml/min. Dawka, częstotliwość i czas trwania leczenia zależy od umiejscowienia, rozległości i nasilenia epizodu krwawienia, docelowej aktywności czynnika VIII, a także od stanu klinicznego pacjenta.
1 j. aktywności czynnika VIII jest równoważna zawartości czynnika VIII w 1 ml prawidłowego ludzkiego osocza.
Dorośli
Zalecana dawka początkowa wynosi 200 j. m./kg mc. Należy monitorować aktywność czynnika VIII oraz stan kliniczny pacjenta przez 30 min po 1. wstrzyknięciu oraz 3 h po podaniu. Należy również monitorować aktywność czynnika VIII bezpośrednio przed oraz 30 min po podaniu kolejnych dawek.
Jeśli przed rozpoczęciem leczenia wynik badania na przeciwciała anty-rpFVIII jest ujemny, jako początkową dawkę leczniczą można zastosować dawkę <200 j./kg mc. Odpowiedź kliniczna powinna być wówczas ściśle monitorowana, ponieważ w badaniach klinicznych dawkowanie <200 j./kg mc. wiązało się z brakiem skuteczności.
W łagodnych i umiarkowanych krwawieniach do mięśni powierzchniowych lub braku pogorszenia neuronaczyniowego oraz krwawienia do stawów należy utrzymać aktywność czynnika VIII na poziomie >50% normy. W umiarkowanych lub ciężkich krwawieniach śródmięśniowych, pozaotrzewnowych, żołądkowo-jelitowych lub śródczaszkowych należy utrzymać aktywność czynnika VIII na poziomie >80% normy. Po dawce początkowej, kolejne dawki podawać co 4–12 h, w zależności od odpowiedzi klinicznej oraz docelowej aktywności czynnika VIII. Po zmniejszeniu krwawienia, zazwyczaj w ciągu 24 h, kontynuować podawanie leku w dawce, która utrzymuje minimalną aktywność czynnika VIII na poziomie 30–40%, do momentu kontrolowania krwawienia. Maks. aktywność czynnika VIII w osoczu nie może przekraczać 200% normy. Długość leczenia zależy od oceny klinicznej.
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat.
Susoktokog alfa nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
