Mechanizm działania
Rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne należące do klasy IgG1, wytwarzane w komórkach drożdży Pichia pastoris. Eptinezumab wiąże się z izoformami α i β peptydu związanego z genem kalcytoniny (CGRP), przez co zapobiega aktywacji receptorów CGRP, a tym samym kaskadzie zdarzeń fizjologicznych związanych z inicjacją migreny. Eptinezumab hamuje zapalenie neurogenne i rozszerzenie naczyń, w których pośredniczą α- i β-CGRP. Eptinezumab wiąże się z CGRP z wysoką swoistością (>100 000-krotnie większą w porównaniu z podobnymi neuropeptydami: amyliną, kalcytoniną, adrenomeduliną i intermedyną).
Farmakokinetyka
Farmakokinetyka eptinezumabu w zakresie dawek 10–1000 mg jest liniowa. Stan stacjonarny zostaje osiągnięty po 1. dawce podczas stosowania 1 ×/12 tyg. Mediana tmax wynosi 30 min, a średni t1/2 w końcowej fazie eliminacji – 27 dni. Jako przeciwciało monoklonalne należące do klasy IgG1, eptinezumab najprawdopodobniej rozkładany jest do niewielkich peptydów i aminokwasów.
Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących oceny wpływu zaburzeń czynności nerek i wątroby na farmakokinetykę eptinezumabu. Analiza farmakokinetyki populacyjnej nie wykazała żadnych różnic u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, które wymagałyby dostosowania dawki. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
Migrena
Profilaktyka migreny u osób dorosłych, u których występują w ciągu miesiąca co najmniej 4 dni z migreną.
Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.
Identyfikacja preparatu
W celu poprawy identyfikacji leków biologicznych należy zapisać nazwę i numer serii podanego preparatu.
Choroby układu sercowo-naczyniowego, neurologiczne lub psychiczne
Z badań klinicznych wykluczono pacjentów z przebytymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca). Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u tych pacjentów. Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, takimi jak cukrzyca, choroby krążenia i hiperlipidemia. Z badań klinicznych wykluczono również pacjentów z przebytymi chorobami neurologicznymi lub pacjentów z niekontrolowanymi i/lub nieleczonymi chorobami psychicznymi; dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa u tych pacjentów.
Ciężka nadwrażliwość
Zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, które mogą wystąpić w ciągu kilku minut od rozpoczęcia wlewu. Większość reakcji nadwrażliwości wystąpiła podczas wlewu i nie była ciężka. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie. Jeśli reakcja nadwrażliwości nie jest ciężka, kontynuacja leczenia zależy od stosunku korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego.
Dodatkowe składniki preparatu
Ze względu na zawartość sorbitolu, preparatu nie wolno podawać pacjentom z dziedziczną nietolerancją fruktozy, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Przed podaniem leku od każdego pacjenta należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący objawów dziedzicznej nietolerancji fruktozy.
Eptinezumab nie ulega metabolizmowi przy udziale enzymów cytochromu P-450, dlatego interakcje tego leku z substratami, induktorami lub inhibitorami enzymów cytochromu P-450 są mało prawdopodobne.
Często: zapalenie nosa i gardła, reakcje nadwrażliwości, reakcje związane z wlewem, zmęczenie.
Niezbyt często: reakcja anafilaktyczna.
Przedawkowanie
U ludzi podawano dawki do 1000 mg i.v. i nie odnotowano pogorszenia tolerancji ani klinicznie istotnych działań niepożądanych. W razie przedawkowania rozpocząć leczenie objawowe oraz, w razie potrzeby, zastosować leczenie podtrzymujące.
Ciąża
Dane dotyczące stosowania eptinezumabu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego wpływu na rozrodczość. Ponieważ ludzka IgG przenika przez barierę łożyska, zaleca się unikanie stosowania leku w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy eptinezumab przenika do pokarmu kobiecego. Ponieważ ludzka IgG jest wydzielana do pokarmu kobiecego przez kilka pierwszych dni po porodzie, nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodka karmionego piersią w tym czasie; w późniejszym okresie wydzielanie ludzkiej IgG do pokarmu kobiecego znacznie się zmniejsza i dlatego można rozważyć stosowanie eptinezumabu u kobiet karmiących piersią, o ile jest to konieczne ze względów klinicznych.
I.v., po rozcieńczeniu, we wlewie trwającym ok. 30 min.
Dorośli
Zalecana dawka wynosi 100 mg co 12 tyg., w niektórych przypadkach korzystne może być stosowanie dawki 300 mg co 12 tyg. Potrzebę zwiększania dawki należy ocenić w ciągu 12 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Zmieniając dawkowanie, pierwszą dawkę nowego schematu należy podać w następnym zaplanowanym terminie. Po 6 mies. ocenić celowość kontynuacji leczenia oraz jego korzyści, a następnie indywidualnie.
Osoby w podeszłym wieku, zaburzenia czynności nerek i wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku oraz osób z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby.
Dzieci i młodzież
Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w wieku 6–18 lat.
Eptinezumab nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł