1955–1962 Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Warszawie
Przebieg pracy zawodowej
1990–1993 Prodziekan I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie
1963–1993 II Klinika Chorób Wewnętrznych AM w Warszawie (w późniejszych latach - Klinika Nadciśnienia Tętniczego i Chorób Naczyń)
Dorobek naukowy
W ramach pracy naukowej prof. Barbara Dąbrowska była autorką lub współautorką około 100 prac opublikowanych w czasopismach kardiologicznych, w tym ok. 50 prac oryginalnych – nie licząc komentarzy z zakresu diagnostyki elektrokardiograficznej, publikowanych w „Kardiologii Polskiej” co miesiąc od 12 lat i comiesięcznych szkoleniowych prezentacji elektrokardiogramów w „Medycynie Praktycznej” (od 21 lat). W 1996 r., wraz z czwórką współautorów, otrzymała nagrodę I° Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego za cykl prac poświęconych zmienności rytmu serca u chorych z guzem chromochłonnym i z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, opublikowanych w czasopismach zagranicznych. Jest też autorką lub współautorką 10 podręczników kardiologicznych oraz Słownika Medycznego łacińsko-polskiego i polsko-łacińskiego (4 wydania). Z podręczników wymienimy: Elektrokardiografię Praktyczną (5 wydań do 1982 r.), Podręcznik Elektrokardiografii (6 wydań do 2005 r.) i Elektrokardiografię Holterowską (2 wydania, 1994 i 2004).
Od 1969 r. prof. Barbara Dąbrowska jest członkiem Rady Naukowej i redaktorem działu „Kardiologii Polskiej”, a od 1990 r. członkiem Rady Naukowej „Medycyny Praktycznej”. W ciągu ostatnich 15 lat prowadziła kilkadziesiąt kursów elektrokardiografii dla specjalizantów w dziedzinie chorób wewnętrznych, organizowanych przez dział szkoleń „Medycyny Praktycznej”.
Dorobek zawodowy
W latach 1955–1962 prof. Barbara Dąbrowska odbyła studia oraz staż przeddyplomowy na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej i w 1963 r. rozpoczęła pracę w II Klinice Chorób Wewnętrznych AM – początkowo jako stypendystka PAN w dziedzinie patofizjologii klinicznej, a od r. 1966 na etacie nauczyciela akademickiego. W tej samej klinice (o parokrotnie zmienianej nazwie; w latach 90. – na Klinikę Nadciśnienia Tętniczego i Chorób Naczyń) uzyskała specjalizację z chorób wewnętrznych I i II°, stopień doktora nauk medycznych (1968 r.) i doktora habilitowanego (1978). Przewód habilitacyjny był podstawą przyznania w tym samym roku podspecjalizacji w dziedzinie kardiologii. Stanowisko docenta przyznano jej dopiero w marcu 1989 r. (ze względu na perturbacje związane z „Solidarnością” i stanem wojennym), a w 1990 r. otrzymała tytuł profesora nauk medycznych.
Od r. 1993 prof. Barbara Dąbrowska przebywa na emeryturze.
Zainteresowania zawodowe
Prof. Barbara Dąbrowska odczuwa satysfakcję, gdyż udało jej się zainteresować badaniami naukowymi w dziedzinie kardiologii co najmniej kilkunastu studentów, którzy nie tylko dobrze się sprawdzili jako lekarze, ale i pełnią obecnie różne ważne i odpowiedzialne funkcje, także organizacyjne.
W odniesieniu do własnych badań, udało jej się wyjaśnić pochodzenie paru nieprawidłowości klinicznych i elektrokardiograficznych, w tym ustalić obraz EKG w bloku wiązki przegrodowej lewej odnogi oraz określić patofizjologiczne podłoże zmienności rytmu serca, odrzucając popularne, ale nielogiczne i nieudokumentowane próby powiązania tego zjawiska z układem współczulnym.
Inne informacje
W trakcie pracy w AM w Warszawie, prof. Barbara Dąbrowska przez 9 lat pełniła funkcję opiekuna Studenckiego Koła Naukowego przy Klinice; prace wykonane w tym okresie przez studentów były wielokrotnie nagradzane na studenckich konferencjach krajowych i zagranicznych. W latach 1982–1985 była członkiem Rady Wyższego Szkolnictwa Medycznego (wybrało ją na tę funkcję uczelniane Kolegium Elektorów w trakcie stanu wojennego). W latach 1990–1993 pełniła funkcję prodziekana I Wydziału Lekarskiego.
Od czasu powstania „Solidarności” w AM prof. Dąbrowska brała czynny udział w pracy tej organizacji, zarówno na szczeblu Komisji Zakładowej w Szpitalu Klinicznym, jak i Komisji Międzyzakładowej AM. W latach 1980–1981 współredagowała Informator NSZZ Solidarność AM w Warszawie (40 numerów). W listopadzie 1981 została przewodniczącą NSZZ „Solidarność” w AM.
Podziękowania dla lekarza
Podziękuj lekarzowi i poleć go innym!
Jeżeli lekarz pomógł Ci wrócić do zdrowia, warto wpisać słowa podziękowania lub pozytywną
opinię, aby polecić go w ten sposób innym pacjentom.
Formularz nie służy do kontaktu z lekarzem i rejestracji na wizyty.
Uwaga: po zaakceptowaniu przez moderatora, treść Twoich podziękowań będzie widoczna publicznie w profilu lekarza.
Poproś lekarza o uruchomienie e-rejestracji
Zobacz także
Kardiowersja elektryczna
Kardiowersja elektryczna to zabieg medyczny, którego celem jest przywrócenie prawidłowego rytmu serca. Kardiowersję stosuje się u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca przebiegającymi z tachykardią (zbyt szybką akcją serca). Najczęstszym wskazaniem do wykonania kardiowersji jest migotanie przedsionków.
Zespół pozakrzepowy
Zespół pozakrzepowy to częste powikłanie zakrzepicy żył głębokich. W nodze, w której wcześniej stwierdzono zakrzepicę, zespół pozakrzepowy prowadzi do niewystarczającego odprowadzania krwi, co może się objawiać bólem i obrzękami.
Dieta w nadciśnieniu tętniczym
Postępowanie niefarmakologiczne w leczeniu nadciśnienia tętniczego obejmuje m.in. prawidłowo zbilansowaną dietę. Ciśnienie mogą obniżyć: zwiększenie spożycia warzyw i owoców, ograniczenie tłuszczów pochodzenia zwierzęcego oraz zmniejszenie spożycia soli.
Nadciśnienie u pacjentów z chorobami nerek (nadciśnienie miąższowonerkowe)
Nadciśnienie u pacjentów z chorobami nerek (inaczej: nadciśnienie miąższowonerkowe) to nadciśnienie tętnicze, które jest spowodowane chorobą nerek. Nadciśnienie tętnicze rozwija się u ponad 90% pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Leczenie polega na ograniczeniu podaży soli do 5–6 g/dobę, a także przyjmowaniu leków obniżających ciśnienie.
Wrodzone wady osierdzia
Wrodzony ubytek worka osierdziowego jest rzadko obserwowaną anomalią rozwojową, której często towarzyszą inne wady rozwojowe serca, płuc czy pozostałych narządów.
Ostre stłuszczenie wątroby ciężarnych
Ostre stłuszczenie wątroby ciężarnych jest rzadką, ale ciężką i gwałtownie przebiegającą chorobą, występującą w III trymestrze ciąży lub zaraz po porodzie.
Torbiel osierdzia
Torbiel osierdzia to torbiel znajdująca się w worku osierdziowym, otaczającym serce. Najczęstszą przyczyną jej powstania jest proces zapalny toczący się w obrębie worka osierdziowego lub rozwój pasożyta.
Reumatoidalne zapalenie stawów
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), nieprawidłowo określane czasem jako „reumatologiczne zapalenie stawów” to najczęstsza zapalna choroba stawów, rozpoczynająca się najczęściej w młodym i średnim wieku. Nieleczona może prowadzić do uszkodzenia stawów i innych powikłań, jednak aktualne metody leczenia u większości chorych pozwalają na utrzymanie sprawności i normalne funkcjonowanie.
Nadciśnienie tętnicze
Nadciśnienie tętnicze to trwałe podniesienie ciśnienia tętniczego, którego wartość wynosi wówczas 140/90 mm Hg lub więcej. Nadciśnienie tętnicze zwykle przez wiele lat nie powoduje objawów i jeśli wartość ciśnienia tętniczego nie jest regularnie kontrolowana, zostaje wykryte w momencie pojawienia się powikłań dotyczących różnych narządów (np. serca, nerek, mózgu). Leczenie polega na modyfikacji stylu życia – odpowiedniej aktywności fizycznej i utrzymywaniu prawidłowej masy ciała, a także przyjmowaniu leków obniżających ciśnienie.
Polekowe uszkodzenia wątroby
Polekowe uszkodzenie wątroby to uszkodzenie lub zaburzenie czynności wątroby spowodowane lekami, preparatami naturalnej i chińskiej medycyny, innymi preparatami ziołowymi lub suplementami diety. W 80% przypadków odstawienie leku, który był przyczyną polekowego uszkodzenia wątroby, prowadzi do pełnego wyleczenia w ciągu 6 miesięcy. Nie należy stosować preparatów, które w przeszłości spowodowały polekowe uszkodzenie wątroby.
Toczeń rumieniowaty układowy
Toczeń rumieniowaty układowy to jedna z układowych chorób tkanki łącznej (tzw. kolagenoz), których przyczyną jest skierowanie układu odpornościowego przeciwko własnemu organizmowi (proces ten nazywamy autoimmunizacją).
Cukrzyca typu 2
Cukrzyca typu 2 to najczęściej występujący na świecie typ cukrzycy. Wyróżnia się dwie przyczyny cukrzycy typu 2: jedna to upośledzenie wydzielania insuliny, na które wpływ mają różne czynniki genetyczne, druga to oporność na działanie insuliny (insulinooporność), której przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i otyłość.
Choroba Hashimoto - co to, objawy, badania, leczenie
Przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) to przewlekła choroba tarczycy, w przebiegu której układ odpornościowy produkuje przeciwciała niszczące tarczycę i prowadzące do jej niedoczynności. Objawy choroby Hashimoto mogą być różne i dotyczyć całego organizmu.
Dławica piersiowa związana z mostkami mięśniowymi
Skutkiem tej wrodzonej anomalii anatomicznej jest ucisk i zmniejszenie przepływu krwi, a tym samym tlenu i składników odżywczych, przez daną gałąź tętnicy w czasie skurczu serca. Zmniejsza się wówczas tzw. rezerwa wieńcowa, co odczuwane jest w postaci bólu w klatce piersiowej, pojawiającego się głównie podczas wysiłku fizycznego oraz stresu.
Choroba refluksowa przełyku (refluks): przyczyny, objawy i leczenie
Choroba refluksowa przełyku to stan, w którym nieprawidłowe zarzucanie treści żołądkowej do przełyku powoduje uciążliwe objawy lub powikłania. Typowymi objawami refluksu są: zgaga oraz uczucie cofania się treści żołądkowej do przełyku, które nasilają się w pozycji leżącej na wznak, przy pochylaniu się, zwłaszcza po obfitym lub tłustym posiłku. W leczeniu stosuje się modyfikację trybu życia oraz leki, głównie hamujące wydzielanie kwasu solnego. Choroba refluksowa przełyku jest chorobą przewlekłą.
Rozwarstwienie aorty
Rozwarstwienie najczęściej pojawia się na skutek miejscowego uszkodzenia lub przerwania ściany aorty po wewnętrznej stronie. Najczęściej zdarza się to w obrębie klatki piersiowej, rzadziej na odcinku brzusznym aorty. Taki stan jest przyczyną niedokrwienia narządów zaopatrywanych przez tętnicę.
Eozynofilie płucne
Eozynofilie płucne należą do chorób płuc, w których komórki - eozynofile gromadzą się w pęcherzykach płucnych oraz tzw. tkance śródmiąższowej płuc. W większości przypadków nadmierna liczba eozynofilów występuje także we krwi. Nagromadzone komórki tworzą tzw. eozynofilowy naciek zapalny obejmujący w różnym zakresie płuca, oskrzela i naczynia krwionośne.
Choroba śródmiąższowa płuc związana z zapaleniem oskrzelików i złuszczające się śródmiąższowe zapalenie płuc
Choroba śródmiąższowa płuc związana z zapaleniem oskrzelików i złuszczające się śródmiąższowe zapalenie płuc występują wyłącznie u palaczy tytoniu. Objawami są kaszel i duszność. Choroba pojawia się zazwyczaj między 30. a 50. rokiem życia. Zwykle przebiega łagodnie i zmiany na ogół ustępują po zaprzestaniu palenia papierosów
Podziękowania dla lekarza
Podziękuj lekarzowi i poleć go innym!
Jeżeli lekarz pomógł Ci wrócić do zdrowia, warto wpisać słowa podziękowania lub pozytywną opinię, aby polecić go w ten sposób innym pacjentom.
Formularz nie służy do kontaktu z lekarzem i rejestracji na wizyty.
Uwaga: po zaakceptowaniu przez moderatora, treść Twoich podziękowań będzie widoczna publicznie w profilu lekarza.