Kleder - kapsułki twarde

Leczenie podtrzymujące dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem plazmocytowym (szpiczakiem mnogim) po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Leczenie należy rozpocząć po powrocie parametrów hematologicznych do odpowiednich wartości po przeszczepieniu, u osób bez objawów progresji choroby. Początkowo 10 mg 1 ×/d przez 28 dni bez przerwy (28-dniowe cykle leczenia). Po 3 cyklach, w przypadku dobrej tolerancji, dawkę można zwiększyć do 15 mg 1 ×/d. Leczenia nie wolno rozpoczynać, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l. Leczenie kontynuować do czasu progresji choroby lub objawów nietolerancji.
Leczenie skojarzone z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, lub melfalanem i prednizonem dorosłych pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem plazmocytowym (szpiczakiem mnogim), którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. W leczeniu skojarzonym z deksametazonem początkowo 25 mg 1 ×/d przez 21 dni, a następnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia); deksametazon p.o. w dawce 40 mg (u osób w wieku >75 lat 20 mg) należy podawać w 1., 8., 15. i 22. dniu każdego cyklu. Leczenia nie wolno rozpoczynać, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l. Leczenie można kontynuować do czasu progresji choroby lub objawów nietolerancji. W leczeniu skojarzonym z bortezomibem i deksametazonem początkowo 25 mg 1 ×/d przez 14 dni, a następnie 7 dni przerwy (21-dniowe cykle leczenia); w 1., 4., 8. i 11. dniu każdego cyklu należy podać s.c. bortezomib w dawce 1,3 mg/m² pc. Leczenia nie wolno rozpoczynać, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l. Zaleca się podanie maks. 8 cykli; następnie do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności stosować leczenie skojarzone z deksametazonem. W leczeniu skojarzonym z melfalanem i prednizonem początkowo 10 mg 1 ×/d przez 21 dni, a następnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia); stosuje się maks. 9 cykli. W dniach 1.–4. każdego cyklu podaje się 1 ×/d p.o. 0,18 mg/kg mc. melfalanu oraz 2 mg/kg mc. prednizonu. Leczenia nie wolno rozpoczynać, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l. Po podaniu 9 cykli lub w przypadku, gdy nie można ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczenie można kontynuować podając lenalidomid w monoterapii w dawce 10 mg 1 ×/d przez 21 dni 28-dniowego cyklu leczenia do czasu progresji choroby.
Leczenie skojarzone z deksametazonem dorosłych pacjentów ze szpiczakiem plazmocytowym (szpiczakiem mnogim), u których zastosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. Początkowo 25 mg 1 ×/d przez 21 dni, a nas1 ×tępnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia); deksametazon p.o. w dawce 40 mg podaje się w dniach 1.–4., 9.–12. i 17.–20. każdego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie w dniach 1.–4. każdego cyklu. Nie wolno rozpoczynać leczenia, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l lub <30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.
Monoterapia dorosłych pacjentów z niedokrwistością zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q, u osób z grupy małego lub pośredniego-1 ryzyka, jeżeli inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe. Początkowo 10 mg 1 ×/d przez 21 dni, a następnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia). Nie wolno rozpoczynać leczenia, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <25 × 10⁹/l. Leczenie należy przerwać, jeśli nie wystąpiła odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 mies. od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się zmniejszeniem konieczności przeprowadzania przetoczeń o przynajmniej 50%, a w przypadku braku przetoczeń zwiększeniem stężenia hemoglobiny o 1 g/dl.
Leczenie dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza. Początkowo 25 mg 1 ×/d przez 21 dni, a następnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia).
Leczenie skojarzone z rytuksymabem dorosłych pacjentów z wcześniej leczonym chłoniakiem grudkowym. Początkowo 20 mg 1 ×/d przez 21 dni, a następnie 7 dni przerwy (28-dniowe cykle leczenia); stosuje się maks. 12 cykli. Rytuksymab w dawce 375 mg/m² pc. podaje się i.v. co tydzień w 1. cyklu (w dniach 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach 2.–5. Leczenia nie wolno rozpoczynać, gdy bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciąża. Kobiety w wieku rozrodczym muszą spełnić wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży; szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta. Podczas leczenia nie należy karmić piersią.

Podawać p.o. osobom dorosłym, o stałej porze, niezależnie od posiłku; kapsułki połykać w całości. W przypadku pominięcia dawki, jeśli od pory jej przyjęcia upłynęło <12 h, należy ją przyjąć, jeśli upłynęło >12 h, nie należy jej przyjmować, ale przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia. Dawkowanie modyfikować na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników laboratoryjnych. Modyfikacje dawki podczas leczenia oraz w przypadku jego wznawiania są zalecane w razie wystąpienia neutropenii lub małopłytkowości 3. lub 4. stopnia albo innych działań toksycznych 3. i 4. stopnia, które są uznane za związane z leczeniem lenalidomidem. W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Nie jest konieczne dostosowanie dawki w przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek; u osób z zaburzeniami o umiarkowanym i ciężkim nasileniu lub w krańcowym stadium niewydolności nerek dawkowanie dostosować w zależności od klirensu kreatyniny. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.