Sunitinib MSN - kapsułki twarde

Leczenie nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) nieoperacyjnych i/lub z przerzutami po niepowodzeniu leczenia imatynibem ze względu na oporność lub nietolerancję. Leczenie raka nerkowokomórkowego zaawansowanego i/lub z przerzutami (MRCC). Dorośli. Zwykle 50 mg 1 ×/d przez 4 tyg., następnie 2 tyg. przerwy (1 cykl leczenia wynosi 6 tyg.). Dawkę można stopniowo zmieniać o 12,5 mg w zależności od tolerancji chorego i ocenianego bezpieczeństwa. Dawka maks. 75 mg/d, minimalna 25 mg/d.
Leczenie nieoperacyjnych lub z przerzutami wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) u dorosłych, u których doszło do progresji choroby. 37,5 mg 1 ×/d w sposób ciągły. Dawkę można stopniowo zmieniać o 12,5 mg w zależności od tolerancji chorego i ocenianego bezpieczeństwa. Dawka maks. podawana w badaniu III fazy – 50 mg/d.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Podczas leczenia nie należy karmić piersią.

Podawać p.o., niezależnie od posiłków. W zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji może być konieczne zastosowanie przerw w podawaniu leku. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Należy unikać jednoczesnego podawania z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna); jeżeli nie jest to możliwe, może być konieczne stopniowe zwiększanie dawki sunitynibu do 87,5 mg/d w przypadku GIST i MRCC lub 62,5 mg/d w przypadku pNET, z jednoczesnym monitorowaniem tolerancji. Należy unikać jednoczesnego podawania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol); jeżeli nie jest to możliwe, może być konieczne zmniejszenie dawek sunitynibu do minimum 37,5 mg/d w przypadku GIST i MRCC lub 25 mg/d w przypadku pNET, z jednoczesnym monitorowaniem tolerancji. Należy rozważyć wybranie do leczenia skojarzonego alternatywnego leku o minimalnym działaniu hamującym CYP3A4, lub bez takiego działania. Modyfikacja dawki początkowej nie jest konieczna u chorych z zaburzeniami czynności nerek, schyłkową niewydolnością nerek lub łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Ze względu na brak badań nie zaleca się stosowania w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby.