Pirfenidon Stada - tabletki powlekane

Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc u dorosłych. P.o., z pokarmem, tabletki połykać w całości. Początkowo: 1.–7. dnia 267 mg 3 ×/d, 8.–14. dnia 534 mg 3 ×/d. Od. 15. dnia dawka podtrzymująca 801 mg 3 ×/d. Dawka maks. 2403 mg/d. W przypadku przerwania leczenia >14 dni, należy je wznowić, stopniowo zwiększając dawkę, wg powyższego schematu; jeśli przerwa w przyjmowaniu leku trwa krócej, leczenie można wznowić podając dawkę podtrzymującą bez okresu ustalania dawki. W przypadku wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, nieustępujących mimo przyjmowania leku z pokarmem, dawkę można zmniejszyć do 267–534 mg 2–3 ×/d, a następnie ponownie zwiększać do zalecanej dawki podtrzymującej, w zależności od tolerancji leczenia; jeśli objawy utrzymują się, rozważyć przerwanie leczenia na 1–2 tyg., aż do ich ustąpienia. U pacjentów, u których, pomimo działań profilaktycznych (stosowanie filtrów UV, unikanie ekspozycji na słońce), wystąpiła łagodna do umiarkowanej reakcja nadwrażliwości na światło lub wysypka, dawkę można zmniejszyć do 267 mg 3 ×/d; jeśli wysypka nie ustąpi po 7 dniach, przerwać stosowanie leku na 15 dni, a następnie leczenie wznowić, stopniowo zwiększając dawkę wg powyższego schematu. U pacjentów, u których wystąpiła ciężka reakcja nadwrażliwości na światło leczenie należy przerwać; po ustąpieniu wysypki można ponownie rozpocząć podawanie leku, stopniowo zwiększając dawkę. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku (>65. rż.) lub łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Stosować ostrożnie w przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30–50 ml/min). Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w klasyfikacji Childa i Pugha), jednak należy zachować ostrożność podczas podawania leku. W przypadku >3 do <5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy normy bez zwiększenia stężenia bilirubiny oraz bez wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów polekowego uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny i ściśle monitorować stan pacjenta, należy rozważyć odstawienie innych leków działających toksycznie na wątrobę. Jeśli jest to właściwe z klinicznego punktu widzenia, należy zmniejszyć dawkę pirfenidonu lub przerwać jego stosowanie. Gdy wyniki testów wątrobowych powrócą do normy, można ponownie zwiększyć dawkę pirfenidonu do zalecanej dawki dobowej, jeśli będzie tolerowana. W przypadku ≥5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy normy albo >3 do <5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy normy wraz z hiperbilirubinemią lub przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami uszkodzenia wątroby, należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu i nie wprowadzać leku ponownie.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, obrzęk naczynioruchowy podczas stosowania pirfenidonu w wywiadzie, równoległe stosowanie fluwoksaminy, ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub krańcowa niewydolność wątroby, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub krańcowa niewydolność nerek wymagająca dializoterapii.