Pyreoxing - roztwór do wstrzykiwań

Ostry lub przewlekły ból o dużym nasileniu. Gorączka gdy inne metody leczenia są nieskuteczne. Podawać jedynie w przypadku, kiedy nie jest możliwe podanie p.o. I.m. lub powoli i.v. (500 mg/min). Stosować najmniejszą dawkę skuteczną. Po podaniu pozajelitowym efekt leczniczy występuje w ciągu 30 min. Dawkę jednorazową można przyjmować do 4 ×/d, nie częściej niż co 6–8 h. Dorośli i młodzież w wieku >15 lat (>53 kg mc.). Jednorazowa dawka wynosi 0,5–1 g, w razie konieczności – 2,5 g; dawka maks. 2–4 g/d, w razie konieczności do 5 g/d. U dzieci i młodzieży do 14 lat dawka jednorazowa wynosi 8–16 mg/kg mc. W przypadku gorączki u dzieci zwykle skuteczna jest dawka 10 mg/kg mc. Dawkowanie u dzieci w zależności od wieku i masy ciała: 5–8 kg mc. (3–11 mies.) dawka pojedyncza 50–100 mg, dawka maks. 200–400 mg/d; 9–15 kg mc. (1–3 lata) dawka pojedyncza 100–250 mg, dawka maks. 0,4–1 g/d; 16–23 kg mc. (4–6 lat) dawka pojedyncza 150–400 mg, dawka maks. 0,6–1,6 g/d; 24–30 kg mc. (7–9 lat) dawka pojedyncza 200–500 mg, dawka maks. 0,8–2 g/d; 31–45 kg mc. (10–12 lat) dawka pojedyncza 250–700 mg, dawka maks. 1–2,8 g/d; 46–53 kg mc. (13–14 lat) dawka pojedyncza 400–900 mg, dawka maks. 1,6–3,6 g/d. Dawkę należy zmniejszyć u osób w podeszłym wieku, osłabionych oraz ze zmniejszonym klirensem kreatyniny. Unikać wielokrotnego podawania dużych dawek osobom z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby; krótkotrwałe stosowanie nie wymaga zmniejszenia dawki. Ze względu na działania niepożądane lek nie jest odpowiedni do długotrwałego leczenia (przez wiele mies.).

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne pirazolonu i pirazolidyny (w tym agranulocytoza po stosowaniu w przeszłości tych substancji), rozpoznana astma analgetyczna lub znana nietolerancja na leki przeciwbólowe takie jak: salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna, naproksen, objawiająca się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, nieżytem nosa, skurczem oskrzeli lub inną reakcją anafilaktoidalną, zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. po leczeniu cytostatykami), choroby układu krwiotwórczego, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ostra przerywana porfiria wątrobowa, III trymestr ciąży, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna.