Minirin - roztwór do wstrzykiwań

Moczówka prosta ośrodkowa. I.v., ewentualnie i.m., s.c. Dorośli. 1–4 µg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. Dzieci w wieku >1 rok. 0,1–1 µg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. Dzieci w wieku <1 roku. Początkowo 0,05 µg/d, następnie dawkowanie indywidualne.
Badanie zdolności zagęszczania moczu przez nerki. I.m., s.c. Dorośli. Jednorazowo 4 µg. Dzieci w wieku >1 rok. Jednorazowo 1–2 µg. Dzieci w wieku <1 roku. Jednorazowo 0,4 µg. Podczas testu należy ograniczyć podaż płynów do 0,5 l w ciągu 1 h przed podaniem leku i 8 h po jego podaniu.
Zapewnienie hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u chorych z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda, u których uzyskano pozytywny efekt działania po dawce testowej. W wyjątkowych przypadkach lek można stosować u chorych z umiarkowaną postacią choroby von Willebranda. 0,3 µg/kg mc. s.c. lub po rozcieńczeniu w 50–100 ml 0,9% roztw. NaCl we wlewie i.v. trwającym 15–30 min; dawkę można powtórzyć 1–2 razy co 6–12 h.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, psychogenna lub nawykowa polidypsja (dobowe wydalanie moczu >40 ml/kg mc./d), niewydolność układu krążenia lub inne choroby wymagające stosowania leków moczopędnych, niestabilna choroba wieńcowa w wywiadzie, hiponatremia, choroba von Willebranda typu II B, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH).