Tetracyclinum TZF - tabletki powlekane

Substancją czynną preparatu jest tetracyklina, naturalny antybiotyk wytwarzany przez niektóre szczepy Streptomyces. Mechanizm działania tetracykliny, wspólny dla całej grupy antybiotyków tetracyklinowych, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Tetracyklina, podobnie jak inne antybiotyki z grupy tetracyklin, zaliczana jest do substancji o działaniu bakteriostatycznym, o szerokim spektrum działania.

Tetracyklina w tabletkach podawana jest doustnie (dostępny jest też preparat w postaci maści z tetracykliną, do stosowania miejscowego na zmieniony chorobowo obszar skóry). Po podaniu doustnym tetracyklina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Wchłanianie może być hamowane przez pokarmy, zwłaszcza mleczne oraz przez leki zawierające jony metali. Maksymalne stężenie leku w osoczu uzyskiwane jest w ciągu 1–3 godzin. Tetracyklina dobrze przenika do tkanek i narządów z wyjątkiem płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika przez łożysko i do mleka kobiety karmiącej piersią. Wydalana głównie przez nerki, częściowo także z żółcią.

Preparat jest wskazany w leczeniu wszelkich postaci trądziku pospolitego (Acne vulgaris), zwłaszcza postaci grudkowo-krostkowej.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy tetracyklin.

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest ciężka niewydolność wątroby.

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Tetracklina może tworzyć związki kompleksowe z wapniem, we wszystkich tkankach kościotwórczych. Jej stosowanie w okresie rozwoju zębów i kośćca (ostatni trymestr ciąży, dzieci do 12 lat) może spowodować trwałe przebarwienia szkliwa, uszkodzenia zębów lub opóźnienia rozwoju kośćca.

Stosowanie antybiotyków, w tym tetracykliny, może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Poinformuj lekarza, jeżeli kiedykolwiek wystąpiły u Ciebie reakcje nadwrażliwości na antybiotyki czy inne leki. W okresie leczenia mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie, mogące stanowić zagrożenia życia (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, złuszczające zapalenie skóry). Osoby z nadwrażliwością na inne antybiotyki z grupy tetracyklin mogą również być uczulone na tetracyklinę (tzw. alergia krzyżowa). Wystąpienie reakcji alergicznych jest wskazaniem do przerwania stosowania tetracykliny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

W okresie leczenia przeciwwskazane jest opalanie się oraz ekspozycja na promienie UV (np. w solarium), ze względu na ryzyko wystąpienia skórnych reakcji nadwrażliwości na światło, takich jak: rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy rumienia skóry lub jakiekolwiek zmiany na skórze, należy skonsultować się z lekarzem. W okresie leczenia zalecane jest stosowanie kremów z filtrem UV i unikanie nasłoneczniania.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu u chorych z niewydolnością wątroby lub otrzymujących inne leki działające toksycznie na wątrobę (leki hepatotoksyczne). W przypadku długotrwałego stosowania należy regularnie kontrolować parametry czynności wątroby, nerek oraz morfologię krwi.

U chorych z niewydolnością nerek należy zachować ostrożność; konieczne może być dostosowanie dawkowania.

Preparat może nasilać objawy miastenii (przewlekła choroba, której objawem jest nużliwość mięśni).

Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z toczniem rumieniowatym układowym, ze względu na ryzyko nasilenia objawów.

Pokarm, zwłaszcza produkty mleczne oraz leki zawierające jony metali (np. wapnia, magnezu, żelaza, cynku, bizmutu) hamują wchłanianie tetracykliny z przewodu pokarmowego; należy zachować odpowiedni odstęp czasowy (1–3 godzin).

Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Istnieje bowiem ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Jego objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu;

• preparat zawiera sacharozę; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować tego preparatu;

• preparat zawiera czerwień koszenilową, która może powodować reakcje alergiczne.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Zwykle stosuje się 750–1500 mg na dobę w dawkach podzielonych, podawanych co 6 godzin.

Sposób podawania:

Tabletki należy przyjmować między posiłkami (co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku), popijając dużą ilością płynu, co najmniej pełną szklanką (250 ml). Nie popijać mlekiem ani jego przetworami, ponieważ zmniejszają one wchłanianie tetracykliny, a przez to osłabiają jej działanie.

Lekarz określi czas trwania leczenia.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Możliwy jest toksyczny wpływ tetracykliny na rozwijający się płód. Stosowanie tetracykliny w okresie rozwoju zębów i kośćca (ostatni trymestr ciąży, dzieci do ukończenia 12. roku życia) może spowodować trwałe przebarwienia szkliwa, uszkodzenia zębów lub opóźnienia rozwoju kośćca.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, wapń, magnez oraz preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu, cholestyraminę lub aktywowany węgiel zmniejszają wchłanianie tetracykliny. Nie należy przyjmować tetracykliny z tymi preparatami. Także wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych wpływa na zmniejszenie wchłaniania tetracykliny.

Tetracyklina nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny (np. warfaryna); konieczna może być regularna kontrola parametrów krzepnięcia krwi i dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych.

Tetracyklina nasila działanie leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika; wskazana jest kontrola stężenia glukozy. W razie potrzeby lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie dawek leków przeciwcukrzycowych.

W okresie stosowania tetracykliny nie należy stosować znieczulenia ogólnego z podaniem metoksyfluranu, ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego działania metoksyfluranu na nerki.

Tetracyklina nasila toksyczność cyklosporyny i metotreksatu; w razie konieczności równoległego stosowania wskazane może być monitorowanie stężenia tych leków.

Tetracyklina zmniejsza skuteczność działania penicylin i innych antybiotyków o działaniu bakteriobójczym.

Preparat może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Równoległe stosowanie tetracykliny i teofiliny może zwiększać częstość występowania działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego.

Wpływ tetracykliny na wyniki badań laboratoryjnych:

Preparat może mieć wpływ na wyniki oznaczania stężenia katecholamin, glukozy, białka oraz urobilinogenu w moczu.

Jak każdy lek, również Tetracyclinum TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Może wystąpić: brak apetytu, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie języka, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, zapalenie jelita, zmiany zapalne okolic odbytu, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (bardzo rzadko), bóle i zawroty głowy, szumy uszne, nagłe zaczerwienienie twarzy, bardzo rzadko uwypuklenie ciemiączka u niemowląt oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe u dzieci i dorosłych (objawem mogą być zaburzenia widzenia, mroczki, podwójne widzenie, zawroty i bóle głowy z nudnościami i wymiotami), małopłytkowość, zmniejszenie liczby niektórych krwinek białych, niedokrwistość hemolityczna, porfiria, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów i kości, przebarwienia szkliwa, nasilenie objawów miastenii, nasilenie objawów tocznia rumieniowatego układowego, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, świąd odbytu), gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, ogólne złe samopoczucie.

Możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie): wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość skóry na światło (rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry), obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), zespół choroby posurowiczej (dreszcze, gorączka, ból mięśni i stawów), plamica, niedociśnienie tętnicze, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka.