BCG-Medac - proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do podania do pęcherza moczowego

Leczenie nieinwazyjnego raka nabłonkowego pęcherza moczowego in situ. Zapobieganie nawrotom raka nabłonkowego pęcherza moczowego – raka nabłonkowego ograniczonego tylko do błony śluzowej Ta G1–G2, jeśli jest to guz wieloogniskowy i/lub nawracający, Ta G3, raka nabłonkowego umiejscowionego w błonie właściwej, ale nie w mięśniowej pęcherza moczowego (T1) oraz raka in situ. Dorośli. Dopęcherzowo. Nie należy przyjmować płynów 4 h przed podaniem wlewu i 2 h po jego podaniu. Przed podaniem leku należy opróżnić pęcherz moczowy. Preparat wprowadza się do pęcherza przez cewkę moczową za pomocą cewnika pod małym ciśnieniem i pozostawia w nim przez 2 h. Zawiesina powinna mieć kontakt z całą powierzchnią błony śluzowej pęcherza, dlatego chorzy powinni wstać po zabiegu tak szybko, jak to możliwe, natomiast pacjenci leżący powinni być co 15 min odwracani z pleców na brzuch i z brzucha na plecy. Po 2 h chory powinien opróżnić pęcherz (o ile to możliwe, zaleca się w pozycji siedzącej). Jeżeli nie ma przeciwwskazań, zaleca się silne nawadnianie pacjentów przez 48 h po podaniu każdej dawki. Leczenie wprowadzające. Leczenie należy rozpocząć po ok. 2–3 tyg. po resekcji przezcewkowej lub biopsji pęcherza moczowego i po bezurazowym cewnikowaniu. Wlewy należy podawać co tydzień przez 6 tyg. W przypadku guzów o umiarkowanym i dużym ryzyku należy zastosować leczenie podtrzymujące. Leczenie podtrzymujące. Wlew podaje się co tydzień przez 3 kolejne tygodnie przez okres 1–3 lat w 3., 6., 12., 18., 24., 30. i 36 mies.; w ramach tego schematu leczenia podaje się do 27 wlewów w okresie do 3 lat.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zaburzenia czynności układu immunologicznego, wrodzone lub nabyte niedobory odporności (np. u chorych zakażonych HIV, z białaczką, chłoniakiem, chorych leczonych przeciwnowotworowo lub lekami immunosupresyjnymi), czynna gruźlica w wywiadzie, radioterapia pęcherza moczowego w wywiadzie, perforacja pęcherza moczowego, ostre zakażenie dróg moczowych, okres karmienia piersią. Nie podawać przed upływem 2–3 tyg. od resekcji przezcewkowej, biopsji pęcherza moczowego lub po urazie podczas cewnikowania. Bezobjawowa, sporadyczna leukocyturia i bezobjawowa bakteriuria nie są przeciwwskazaniami do leczenia, a profilaktyka antybiotykowa nie jest konieczna.