Gonal-f - roztwór do wstrzykiwań we wkładzie do wstrzykiwacza półautomatycznego

Brak jajeczkowania (w tym zespół wielotorbielowatych jajników) u kobiet, u których nie uzyskano odpowiedzi po zastosowaniu cytrynianu klomifenu. S.c. Preparat można stosować w postaci serii codziennych wstrzyknięć. U kobiet miesiączkujących leczenie należy rozpocząć w ciągu pierwszych 7 dni cyklu menstruacyjnego. Dawkowanie indywidualne, początkowo 75–150 j.m./d, następnie w zależności od potrzeby dawkę zwiększa się o 37,5 j.m. lub 75 j.m. co 7 dni lub lepiej co 14 dni. Dawkę należy modyfikować w zależności od odpowiedzi, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu USG i/lub wydzielania estrogenów. W przypadku słabej reakcji dawka nie powinna przekraczać 225 j.m./d. W przypadku nadmiernej reakcji, leczenie należy przerwać i nie podawać hCG, a następnie je wznowić w kolejnym cyklu od dawki mniejszej niż w poprzednim cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi 24–48 h po ostatnim wstrzyknięciu preparatu należy podać w pojedynczym wstrzyknięciu 250 µg r-hCG lub 5000–10 000 j.m. hCG.
Stymulacja rozwoju wielu pęcherzyków jajnikowych u kobiet poddanych stymulacji owulacji w ramach technik rozrodu wspomaganego, takich jak zapłodnienie pozaustrojowe, dojajowodowe podanie gamet oraz dojajowodowe podanie zygoty. S.c. 150–225 j.m./d, rozpoczynając od 2. lub 3. dnia cyklu. Leczenie kontynuuje się do uzyskania odpowiedniej dojrzałości pęcherzyków jajnikowych. W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można modyfikować, zazwyczaj nie przekraczając dawki 450 j.m./d. W celu uzyskania ostatecznej dojrzałości pęcherzyków, 24–48 h po ostatnim wstrzyknięciu preparatu podaje się w pojedynczym wstrzyknięciu 250 µg r-hCG lub 5000–10 000 j.m. hCG. Szczegółowe informacje – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Stymulacja wzrostu pęcherzyków jajnikowych u kobiet ze znacznym niedoborem LH i FSH, w skojarzeniu z hormonem luteinizującym (LH). S.c. Preparat należy podawać w cyklu codziennych wstrzyknięć jednocześnie z lutropiną alfa. Jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma małe stężenie endogennego estrogenu leczenie można rozpocząć w dowolnym czasie; należy je modyfikować w zależności od odpowiedzi pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka za pomocą USG i wydzielania estrogenów. Początkowo 75 j.m./d lutropiny alfa i 75–150 j.m./d FSH. Jeśli to konieczne, dawkę FSH należy zwiększyć o 37,5 j.m. lub 75 j.m. co 7–14 dni. Można wydłużyć czas stymulacji w każdym cyklu do 5 tyg. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, 24–48 h po ostatnim wstrzyknięciu preparatu i lutropiny alfa należy zastosować pojedyncze wstrzyknięcie 250 µg r-hCG lub 5000–10 000 j.m. hCG.
Stymulacja spermatogenezy u mężczyzn z wrodzonym lub nabytym hipogonadyzmem hipogonadotropowym, w skojarzeniu z ludzką gonadotropiną łożyskową (hCG). S.c. 150 j.m. 3 ×/tydz., jednocześnie z hCG, co najmniej przez 4 mies. W celu uzyskania spermatogenezy konieczne może być leczenie co najmniej przez 18 mies.

300 j.m., 900 j.m.
U dorosłych kobiet
- Brak jajeczkowania (w tym zespół policystycznych jajników – ang. polycystic ovarian syndrome) u kobiet, u których nie uzyskano odpowiedzi po zastosowaniu cytrynianu klomifenu.
- Stymulacja rozwoju wielu pęcherzyków jajnikowych u kobiet poddanych stymulacji owulacji w ramach technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies – ART), takich jak zapłodnienie pozaustrojowe (ang. in vitro fertilisation – IVF), dojajowodowe podanie gamet (ang. gamete intra-fallopian transfer) oraz dojajowodowe podanie zygoty (ang. zygote intra-fallopian transfer).
- Gonal-f w skojarzeniu z hormonem lutenizującym (LH) jest zalecany w stymulacji wzrostu pęcherzyków jajnikowych u kobiet ze znacznym niedoborem LH i FSH.

U dorosłych mężczyzn
- Produkt Gonal-f jest stosowany jednocześnie z ludzką gonadotropiną łożyskową (hCG) do stymulacji spermatogenezy u mężczyzn z wrodzonym lub nabytym hipogonadyzmem hipogonadotropowym.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, guzy podwzgórza lub przysadki mózgowej, powiększenie jajników lub torbiel jajnika o innej przyczynie niż zespół wielotorbielowatych jajników, krwotoki z dróg rodnych o nieznanej przyczynie, rak jajników, macicy lub piersi. Nie stosować w przypadkach, gdy nie można osiągnąć skutecznej odpowiedzi, takich jak: pierwotna niewydolność jajników, wady rozwojowe narządów płciowych lub włókniakomięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży, pierwotna niewydolność jąder.