Erfin 250 - tabletki

Substancją czynną preparatu jest terbinafina, pochodna alliloaminy o działaniu przeciwgrzybiczym. Skuteczna wobec wielu gatunków dermatofitów i pleśni, a także drożdżaków i niektórych innych grzybów chorobotwórczych. Działanie terbinafiny, podobnie jak leków przeciwgrzybiczych z grupy pochodnych imidazolu i triazolu, prowadzi do zahamowania syntezy ergosterolu, niezbędnego składnika błony komórkowej grzybów. Błona komórkowa ulega uszkodzeniu, czego konsekwencją jest śmierć komórek grzyba.

Po podaniu doustnym terbinafina odkłada się w skórze (zwłaszcza w warstwie rogowej naskórka), włosach (wydziela się też z łojem osiągając duże stężenie w mieszkach włosowych) i paznokciach, uzyskując stężenie grzybobójcze. Metabolizowana z udziałem izoenzymów cytochromu P450 do metabolitów niewykazujących działania przeciwgrzybiczego, wydalanych głównie z moczem. Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby mogą powodować zwiększenie stężenia terbinafiny we krwi.

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych wywołanych przez dermatofity, takich jak:

• grzybica skóry, w tym owłosionej skóry głowy, tułowia, pachwin, stóp

• grzybica paznokci.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Preparat w postaci tabletek doustnych nie jest przeznaczony do stosowania w leczeniu łupieżu pstrego (w tym wskazaniu preparat jest nieskuteczny).

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby. U osób z istniejącymi wcześniej chorobami wątroby wydalanie terbinafiny może być opóźnione. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu oraz w okresie leczenia należy kontrolować czynność wątroby. Działanie toksyczne na wątrobę może wystąpić niezależnie od wcześniej występujących zaburzeń czynności wątroby. Nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby są wskazaniem do przerwania stosowania terbinafiny. Bardzo rzadko doustne stosowanie terbinafiny może być związane z wystąpieniem niewydolności wątroby (w tym przypadki zakończone zgonem), chociaż związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony.

Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o zaburzeniach czynności wątroby, takie jak: nudności lub wymioty, zmniejszenie apetytu, zmęczenie, złe samopoczucie, ciemna barwa moczu, jasny stolec, żółtaczka, ból w prawym podżebrzu, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem; konieczne może być zaprzestanie stosowania preparatu.

U osób z zaburzeniami czynności nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min, konieczne jest zmniejszenie dawki o połowę; lekarz zaleci odpowiednie dostosowanie dawki.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest u chorych na łuszczycę, gdyż może wystąpić zaostrzenie choroby.

Jeżeli wystąpi postępująca wysypka, należy niezwłocznie przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem (ryzyko wystąpienia reakcji skórnych, niekiedy o ciężkim przebiegu).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:

250 mg 1 raz na dobę.

Czas leczenia zależy od wskazania i ciężkości zakażenia: grzybica stóp międzypalcowa, typ podeszwowy (mokasynowy) 2 do 6 tygodni, grzybica tułowia, grzybica pachwin 2–4 tygodnie, grzybica owłosionej skóry głowy 4 tygodnie, grzybica paznokci 6–12 tygodni (rąk – 6 tyg., stóp – 12 tyg., niekiedy dłużej, do 6 miesięcy).

Ze względu na niewystarczające dane kliniczne, preparatu nie należy stosować u dzieci.

Szczególne grupy chorych:

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, o ile nie występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek.

Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z przewlekłą lub ostrą chorobą wątroby.

U osób z zaburzeniami czynności nerek, jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min, konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (zmniejszenie dawki do 125 mg 1 raz na dobę).

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne i w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.

W przypadku zajścia w ciążę w okresie stosowania preparatu, należy zaprzestać przyjmowania leku i skonsultować się z lekarzem.

Terbinafina przenika do pokarmu kobiecego. Nie stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Leki zwiększające aktywność cytochromu P-450 przyspieszają wydalanie terbinafiny (np. ryfampicyna), a leki hamujące jego aktywność opóźniają jej wydalanie (np. cymetydyna). Jeżeli konieczne jest równoległe stosowanie tych preparatów, lekarz dostosuje dawkowanie terbinafiny.

Cymetydyna, flukonazol, ketokonazol i amiodaron mogą nasilać działanie terbinafiny i/lub zwiększać jej stężenie w osoczu.

Terbinafina w niewielkim stopniu wpływa na wydalanie leków metabolizowanych z udziałem izoenzymów (innych niż 2D6 ) cytochromu P450, takich jak np. cyklosporyna, terfenadyna, triazolam, tolbutamid, doustne środki antykoncepcyjne.

Terbinafina nie wywiera wpływu na wydalanie antypiryny ani digoksyny.

Terbinafina hamuje metabolizm leków przebiegający z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450, takich jak np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki beta-adrenolityczne (beta-blokery), leki selektywnie blokujące wtórny wychwyt serotoniny (SSRI), leki przeciwarytmiczne klasy I, inhibitory MAO typu B), dlatego należy kontrolować stan chorego i stężenie ww. leków.

Jak każdy lek, również Erfin 250 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często: uczucie pełności, zmniejszenie apetytu, niestrawność, nudności, bóle brzucha o małym nasileniu, biegunka, łagodne odczyny skórne (wysypka, pokrzywka), bóle głowy.

Niezbyt często: zaburzenia smaku, utrata smaku (niekiedy trwała, prowadząca do zmniejszenie masy ciała).

Rzadko: zaburzenia czynności wątroby, niewydolność wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, żółtaczka, cholestaza, obrzęk naczyniowo-ruchowy, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, ostra uogólniona wysypka krostkowa), wykwity skórne podobne do łuszczycy, zaburzenia czuciowe (parestezje, niedoczulica), zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie, bóle stawów i mięśni.

Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość), zaostrzenie objawów łuszczycy, toczeń rumieniowaty skórny i układowy, reakcje anafilaktyczne, lęk, depresja.