Oksazepam TZF - tabletki powlekane

Oksazepam to krótko działająca pochodna benzodiazepiny (BZD). Wiąże się z receptorem benzodiazepinowym (RBZD), co powoduje określoną reakcję w komórce, czyli jest jego agonistą. RBZD są częścią receptorów zwanych receptorami GABA-A, które mają zdolność wiązania wielu substancji m.in. kwasu -aminomasłowego (GABA). Oksazepam, jak inne BZD, działa pośrednio przez nasilenie zdolności wiązania się GABA z receptorem GABA-A. Ze względu na hamujące czynność komórek nerwowych działanie GABA, BZD wykazują pośrednie działanie hamujące w ośrodkowym układzie nerwowym.

Oksazepam wykazuje działanie przeciwlękowe i uspokajające oraz słabe przeciwdrgawkowe, nasenne i zmniejszające napięcie mięśni.

Preparat jest wskazany do stosowania w doraźnym i krótkotrwałym leczeniu:
• zaburzeń lękowych towarzyszących nerwicom oraz innym zaburzeniom psychosomatycznym
• zaburzeń snu o podłożu czynnościowym.

Stany napięcia i niepokoju związane z trudnościami dnia codziennego nie są wskazaniem do stosowania preparatu.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne benzodiazepiny.

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
• ciężka niewydolność oddechowa, niezależnie od przyczyny
• zespół bezdechu sennego
• ciężka niewydolność wątroby
• nużliwość mięśni (myasthenia gravis)
• ostra porfiria
• zatrucie alkoholem, lekami nasennymi lub innymi substancjami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu lekarz powinien wyeliminować inne możliwe przyczyny bezsenności (somatogenne, psychogenne, niewłaściwe nawyki). Jeśli bezsenność utrzymuje się lub nawraca po 7–14 dniowym leczeniu, może to oznaczać, iż jej przyczyną są pierwotne zaburzenia fizyczne lub psychiczne, wymagające odpowiedniej diagnozy i leczenia.

Leczenie oksazepamem powinno trwać możliwie krótko, ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia uzależnienia fizycznego, psychicznego i tolerancji na lek (potrzeba stosowania coraz większych dawek leku w celu osiągnięcia tego samego efektu klinicznego). Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z zastosowaną dawką i czasem leczenia, jest większe u osób z uzależnieniem od alkoholu i leków w wywiadzie, a także u osób z zaburzeniami osobowości.

W przypadku wystąpienia uzależnienia, po zaprzestaniu stosowania oksazepamu może ujawnić się zespół odstawienny (abstynencyjny). Charakteryzuje się on następującymi objawami: bóle głowy i mięśni, stany lękowe, napięcie, niepokój, stan splątania i drażliwość. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: utrata świadomości, depersonalizacja, zwiększona ostrość słuchu, drętwienie i mrowienie kończyn, zwiększona wrażliwość na światło oraz hałas, omamy i drgawki padaczkowe.

Stosowanie preparatu równolegle z opioidami może powodować sedację, depresję oddechową i śpiączkę, a nawet prowadzić do zgonu, dlatego takie leczenie powinno być zarezerwowane dla osób, u których zastosowanie alternatywnych leków nie jest możliwe. Należy wówczas zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Chorych należy obserwować w celu wykrycia objawów depresji oddechowej i sedacji.

Po zaprzestaniu stosowania benzodiazepin (także oksazepamu) może wystąpić zjawisko „z odbicia”, którego objawami są: zmiany nastroju, lęk, trudności z zasypianiem, niepokój. Ryzyko pojawienia się tych objawów jest większe po nagłym zaprzestaniu stosowania oksazepamu. Dlatego lek należy odstawiać stopniowo zmniejszając dawki.

Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą, której ryzyko wstąpienia wzrasta wraz ze wzrostem zastosowanej dawki. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji. Zjawiska te występują najczęściej w kilka godzin po zastosowaniu preparatu, w tym czasie pacjent powinien mieć możliwość nieprzerwanego 7–8-godzinnego snu.
W przypadku wystąpienia następujących objawów:
• niepokój
• pobudzenie
• drażliwość
• agresja
• urojenia
• ataki furii
• koszmary senne
• omamy
• psychozy
• niewłaściwe zachowanie i inne zaburzenia zachowania
należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje o dalszym postępowaniu.

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku:
• przewlekłej niewydolności oddechowej; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki preparatu, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia depresji oddechowej
• niewydolności nerek
• porfirii, ponieważ może dochodzić do nasilenia objawów choroby.

Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko przyspieszenia rozwoju encefalopatii.

Oksazepam nie jest lekiem przeciwpsychotycznym i nie powinien być stosowany jako jedyny lek w leczeniu psychoz.

Preparatu nie należy stosować w monoterapii depresji oraz zaburzeń lękowych związanych z depresją, ponieważ zwiększa się ryzyko samobójstwa u pacjenta.

Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować pracę wątroby i układu krwiotwórczego.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
preparat zawiera laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Oksazepam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Działanie uspokajające leku, występowanie zaburzeń takich jak niepamięć, upośledzenie koncentracji i upośledzenie czynności mięśni mogą mieć szkodliwy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Osoby stosujące preparat nie powinny prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (również w ciągu 3 dni po zakończeniu leczenia).

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.

Doraźne i krótkotrwałe leczenie zaburzeń lękowych towarzyszących nerwicom lub innym zaburzeniom psychosomatycznym.
Dorośli. Zwykle 10–30 mg 3–4 ×/dobę. U osób po 65. roku życia 10 mg 3 ×/dobę.

Doraźne i krótkotrwałe leczenie zaburzeń snu o podłożu czynnościowym.
Dorośli. Zwykle 10–30 mg 1 godzinę przed snem.

U osób z niewydolnością wątroby konieczne może być zmniejszenie dawki. Czas leczenia wraz z okresem stopniowego odstawiania leku nie powinien przekraczać 4 tygodni. Jeśli konieczne jest wydłużenie czasu leczenia ponad zalecany czas maksymalny, należy dokonać ponownej oceny stanu pacjenta. Nie zaleca się stosowania u dzieci.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

W pierwszym trymestrze ciąży preparat można stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, kiedy leczenie bezpieczniejszymi substancjami jest niemożliwe lub przeciwwskazane.
Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Należy zachować ostrożność stosując równolegle:
• z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (barbiturany, leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, neuroleptyki, leki przeciwdrgawkowe, znieczulające, przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, opioidowe leki przeciwbólowe), etanolem, lekami zwiotczającymi mięśnie; może dochodzić do nasilenia wpływu hamującego tych leków na ośrodkowy układ nerwowy i depresji oddechowej; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawek
• z opioidowymi lekami przeciwbólowymi; może wystąpić nasilona euforia, co prowadzi do nasilenia uzależnienia psychicznego
• z lewodopą, ponieważ oksazepam może osłabiać jej działanie
• z lekami zwiotczającymi mięśnie, ich działanie może się nasilać
• z teofiliną/kofeiną, ponieważ mogą one osłabiać działanie uspokajające oksazepamu
• ze środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny; mogą one powodować osłabienie działania oksazepamu poprzez zmniejszenie jego stężenia w osoczu
• z lekami przeciwbakteryjnymi; np. ryfampicyna może przyspieszać metabolizm oksazepamu
• z lekami przeciwwirusowymi; stosowanie preparatu równolegle z zydowudyną powoduje zmniejszenie jej klirensu; rytonawir może hamować metabolizm oksazepamu w wątrobie
• z probenecydem; może nastąpić nasilenie działania uspokajającego.

Podczas leczenia, a także przez 3 dni po jego zakończeniu, nie należy spożywać alkoholu.

Jak każdy lek, również Oksazepam TZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często mogą wystąpić: senność, spowolnienie reakcji, zawroty głowy, splątanie, dezorientacja, osłabienie mięśni, ataksja, zamazane, podwójne widzenie.

Rzadko mogą wystąpić: zaburzenia w składzie morfologicznym krwi leukopenia, zmiany rozmazu krwi, ból głowy, nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: reakcje anafilaktyczne

Ponadto mogą wystąpić: zaburzenia mowy z mową zamazaną i nieprawidłowym wymawianiem, zaburzenia pamięci (niepamięć następcza), zaburzenia libido, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, brak apetytu, niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie, omdlenia, alergiczne reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), zwiększenie aktywności aminotransferaz, zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki, zaburzenia miesiączkowania, reakcje paradoksalne (niepokój psychoruchowy, pobudzenie, agresja, splątanie, omamy, koszmary senne, urojenia, psychozy, drażliwość, nieodpowiednie zachowanie), uzależnienie fizyczne i psychiczne, objawy odstawienne, bezsenność z odbicia, ujawnienie wcześniej istniejącej i niezdiagnozowanej depresji ze skłonnościami samobójczymi.