Zypsila - kapsułki twarde

Zyprazydon to atypowy lek przeciwpsychotyczny, pochodna piperazyny (jest również pochodną indolu). Mechanizm działania nie jest dokładnie znany, prawdopodobnie polega na blokowaniu receptorów D2 i 5-HT2A oraz hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (blokowanie transportu tych substancji z powrotem do komórki nerwowej). Blokowanie receptorów D2 prowadzi do hamowania przekaźnictwa zależnego od dopaminy i obniżenia jej poziomu w określonych strukturach ośrodkowego układu nerwowego. Blokada receptorów 5-HT2A powoduje wzrost wydzielania dopaminy w niektórych obszarach ośrodkowego układu nerwowego, co prowadzi do wpływu na objawy negatywne schizofrenii oraz zmniejsza pozapiramidowe działania niepożądane leku. Lek wiąże się także z receptorami 5-HT2C, 5-HT1D i 5-HT1A oraz H1 i α1-adrenergicznymi.

Po podaniu doustnym dobrze się wchłania, a maksymalne stężenie w surowicy osiąga po 6–8 h od podania. Pokarm dwukrotnie zwiększa wchłanianie leku. Maksymalne stężenie w surowicy po podaniu domięśniowym osiąga w czasie 0,5–1 h. Zyprazydon ulega przemianom w wątrobie. Niektóre metabolity mogą wywoływać takie działania niepożądane jak związek macierzysty. W niezmienionej postaci wydalane jest <1% z moczem i <4% z kałem.

Preparat jest wskazany do stosowanie w leczeniu:
• schizofrenii u dorosłych
• maniakalnych i mieszanych epizodów o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat (skuteczność preparatu w zapobieganiu nawrotom epizodów choroby dwubiegunowej nie została ustalona).

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniami do stosowania preparatu są również:
• stwierdzone wydłużenie odstępu QT
• wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT
• świeży zawał serca
• niewyrównana niewydolność serca
• zaburzenia rytmu serca leczone lekami przeciwarytmicznymi z grupy Ia i III
• równoległe stosowanie leków wydłużających odstęp QT, takich jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mesorydazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna, metylosulfonian dolasetronu, meflokina, sertindol, cisapryd.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Podczas leczenia tym preparatem może wystąpić łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, proporcjonalne do wielkości dawki, dlatego nie należy stosować go równolegle z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. Należy zachować ostrożność u osób ze znaczną bradykardią. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hipomagnezemia, zwiększają ryzyko wystąpienia arytmii złośliwych; przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy te zaburzenia wyrównać. U osób z chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć wykonanie badania EKG. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią objawy zaburzeń rytmu serca (takie jak kołatanie serca, zawroty głowy czy omdlenia), należy skonsultować się z lekarzem, który oceni, czy nie wystąpiła złośliwa arytmia i prawdopodobnie zaleci monitorowanie czynność serca, także poprzez badanie EKG. W wypadku wydłużenia odstępu QTc >500 ms zaleca się zaprzestanie leczenia.

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń sytmu serca typu torsade de pointes u chorych z wieloma czynnikami ryzyka.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tego preparatu w leczeniu schizofrenii u dzieci i młodzieży.

Podczas stosowania preparatu może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny - rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłanie; w takim przypadku należy przerwać stosowanie leków przeciwpsychotycznych.

Podczas stosowania preparatu może wystąpić osutka (wysypka) polekowa i z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jest to jednoczesne wystąpienie trzech lub więcej z następujących objawów: reakcja skórna (taka jak wysypka lub złuszczające zapalenie skóry), eozynofilia, gorączka, limfadenopatia oraz jednego lub więcej powikłań układowych, takich jak zapalenie wątroby, zapalenie nerek, zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia. Mogą także wystąpić inne ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry, takie jak zespół Stevensa i Johnsona, w niektórych przypadkach mogące prowadzić do zgonu. W przypadku ich wystąpienia należy przerwać stosowanie preparatu.

W trakcie długotrwałego stosowania mogą wystąpić dyskinezy późne oraz inne późne zaburzenia pozapiramidowe, szczególnie u osób z chorobą afektywną dwubiegunową. Częstość ich występowania zwiększa się zależnie od długości leczenia i wieku chorego. W przypadku ich wystąpienia należy skonsultować się z lekarzem, który rozważy zmniejszenie dawki lub zaprzestanie stosowania preparatu.

Zyprazydon może powodować senność, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia chodu, co może prowadzić do upadków. U osób z grupy zwiększonego ryzyka (np. chorzy w podeszłym wieku lub osłabieni) należy zachować ostrożność i rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej pod nadzorem lekarza.

Należy zachować ostrożność u chorych, u których w przeszłości występowały napady drgawkowe.

Brak doświadczenia ze stosowaniem preparatu u osób z ciężką niewydolnością wątroby, należy zachować ostrożność.

Osoby z demencją są bardziej narażone na wystąpienie mózgowo-naczyniowych działań niepożądanych podczas stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych. Mechanizm takiego zjawiska nie jest znany; należy zachować szczególną ostrożność w przypadku chorych z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru mózgu.

Badania wykazały, że u chorych w podeszłym wieku z otępieniem, którzy otrzymywali leki przeciwpsychotyczne występowało nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu i/lub potencjalnych niepożądanych zdarzeń mózgowo-naczyniowych, w porównaniu z grupą nieleczoną. Nieznana jest przyczyna tego zjawiska, należy zachować ostrożność.

Preparat nie jest przeznaczony do leczenia psychoz rozwijających się na tle demencji.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych może wystąpić żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE). U chorych, u których konieczne jest wdrożenie takiego leczenia często występują nabyte czynniki ryzyka VTE. Przed rozpoczęciem oraz w czasie trwania leczenia preparatem lekarz zidentyfikuje wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i zaleci zastosowanie odpowiednich środków zapobiegawczych.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym zyprazydonu, może wystąpić priapizmu (długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego), niezależnie od zastosowanej dawki i czasu trwania leczenia. Należy zachować ostrożność.

W związku z antagonistycznym działaniem na receptory dopaminowe D₂, preparat może zwiększać stężenie prolaktyny, czego objawami mogą być: mlekotok, brak miesiączki, ginekomastia oraz impotencja. Długo utrzymująca się hiperprolaktynemia, i towarzysząca jej niedoczynność gonad, może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości i zwiększenia ryzyka złamań.

Informacje o dodatkowych składnikach preparatu:
preparat zawiera laktozę; osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może w niewielkim stopniu upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Schizofrenia.
Dorośli. 40 mg 2 ×/dobę, następnie dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 80 mg 2 ×/dobę, w razie potrzeby można ją stosować już od 3. doby. W leczeniu podtrzymującym u chorych na schizofrenię stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę, zwykle 20 mg 2 ×/dobę.

Epizod manii lub epizod mieszany o umiarkowanym nasileniu w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Skuteczność w zapobieganiu nawrotom epizodów zaburzeń afektywnych dwubiegunowych nie zostało ustalona.
Dorośli. 40 mg 2 ×/dobę, następnie dawkę zwiększyć do dawki maksymalnej 80 mg 2 ×/dobę, w razie potrzeby można ją stosować już od 3. doby.
Dzieci i młodzież w wieku 10–17 lat. W 1. dniu 20 mg jednorazowo, od 2. dnia lek stosować w 2 dawkach podzielonych, dawki zwiększać stopniowo przez 1–2 tygodni do 120–160 mg/dobę u osób o masie ciała ≥45 kg lub do 60–80 mg/dobę u osób o masie ciała <45 kg; w późniejszym okresie dawki można zmodyfikować w zakresie 80–160 mg/dobę u osób o masie ciała ≥45 kg lub w zakresie 40–80 mg/dobę u osób o masie ciała <45 kg, dawki mogą być rozłożone nierówno (większą część dawki dobowej należy podawać wieczorem).

U osób z niewydolnością wątroby lub w wieku >65 lat lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki.

Dawka maksymalna dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥45 kg to 160 mg/dobę, dla dzieci o masie ciała <45 kg - 80 mg/dobę.

Preparat należy przyjmować doustnie, w czasie posiłku.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu. O możliwości karmienia piersią podczas stosowania preparatu, lekarz może zadecydować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla dziecka.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie przeprowadzono badań interakcji preparatu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT. Nie można wykluczyć, że działania substancji w takim połączeniu będą się sumować, dlatego nie należy stosować zyprazydonu równolegle z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mezorydazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna, metylosulfonian dolasetronu, meflochina, sertindol, cisapryd.

Nie przeprowadzono badań interakcji preparatu u dzieci.

Należy zachować ostrożność stosując równolegle inne leki działające na OUN oraz alkohol.

Preparat może spowodować niewielkie zahamowanie enzymów izoenzymów CYP2D6 i CYP3A4, nie wydaje się jednak prawdopodobne, aby wpływał na farmakokinetykę leków metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450 w istotny sposób.

Jednoczesne podawanie preparatu nie wpływa na farmakokinetykę związków litu, składników doustnych środków antykoncepcyjnych ani walproinianu.

Istnieją ograniczone dane na temat stosowania preparatu równolegle z karbamazepiną, należy zachować ostrożność.

Zmiany w farmakokinetyce preparatu związane z równoległym podawaniem silnych inhibitorów CYP3A4 nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego, dlatego dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Preparat jest substratem dla CYP3A4 oraz może indukować CYP3A4 i P-gp, dlatego jednoczesne podawanie z induktorami CYP3A4 oraz p-gp, takimi jak karbamazepina, ryfampicyna, ziele dziurawca, może zmniejszać jego stężenie we krwi.

Wielokrotne dawki leków zobojętniających kwas żołądkowy zawierających glin i magnez lub cymetydynę, podane po posiłku, nie wpływają w stopniu istotnym klinicznie na fsrmakokinetykę zyprazydonu.

Podczas równoległego stosowania leków serotoninergicznych (np. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny SSRI) z preparatem, może wystąpić zespół serotoninowy, stan potencjalnie zagrażający życiu. Do jego objawów mogą należeć: poczucie zagubienia, niepokój, gorączka, nadmierne pocenie się, ataksja, hiperrefleksja, drgawki kloniczne mięśni oraz biegunka.

Preparat silnie wiąże się z białkami osocza ale interakcje związane z wypieraniem innych leków z połączeń z białkami są mało prawdopodobne.

Jak każdy lek, również Zypsila może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Bardzo często mogą wystąpić: bezsenność, senność, ból głowy.

Często mogą wystąpić: zapalenie błony śluzowej nosa, mania, pobudzenie, niepokój ruchowy, dystonia (mimowolne ruchy powodujące wyginanie i skręcanie różnych części ciała, co prowadzi do przyjmowania nienaturalnej postawy), zaburzenia pozapiramidowe, parkinsonizm, późne dyskinezy, dyskinezy (nieskoordynowane, nagłe ruchy obejmujące głównie kończyny oraz głowę, występujące niezależnie od woli), wzmożone napięcie mięśni, akatyzja (niepokój ruchowy, potrzeba pozostawania w ciągłym ruchu), drżenie, zawroty głowy, sedacja, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia, tachykardia, nadciśnienie, wymioty, biegunka, nudności, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, wysypka, sztywność mięśni, zaburzenia seksualne u mężczyzn, gorączka, ból, astenia, zmęczenie, zmniejszenie/zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często mogą wystąpić: nadwrażliwość, hiperprolaktynemia, zwiększone łaknienie, napady paniki, koszmary senne, nerwowość, objawy depresyjne, zmniejszone libido, omdlenie, napady pierwotnie uogólnione, ataksja (zaburzenie koordynacji ruchowej), akinezja (niezdolność wykonywania ruchów), zespół niespokojnych nóg, zaburzenia chodu, ślinienie się, parestezja (niewłaściwe odczuwanie bodźców), niedoczulica, zaburzenia mowy, zaburzenia koncentracji, nadmierna potrzeba snu, letarg, napad przymusowego patrzenia w górę z rotacją gałek ocznych, światłowstręt, suchość błony śluzowej oczu, zawroty głowy, szum uszny, ból ucha, kołatanie serca, przełom nadciśnieniowy, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, uczucie ucisku w gardle, duszność, ból gardła, dysfagia (zaburzenia połykania), zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, dyskomfort w obrębie przewodu pokarmowego, obrzęk języka, wzdęcia z oddawaniem gazów, pokrzywka, wysypka grudkowo-plamista, trądzik, łysienie, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, skurcz mięśni, ból kończyn, sztywność stawów, nietrzymanie moczu, dyzuria (trudności w oddawaniu moczu), mlekotok, ginekomastia, brak miesiączki, dyskomfort w klatce piersiowej, pragnienie, wydłużenie odstępu QT, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.

Rzadko mogą wystąpić: reakcja anafilaktyczna, limfopenia, zwiększenie liczby eozynofilów, hipokalcemia, hipomania, spowolnienie umysłowe, anorgazmia, spłycenie afektu, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, opadanie mięśni twarzy, niedowład, niedowidzenie, świąd oka, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, nadciśnienie skurczowe, nadciśnienie rozkurczowe, wahania ciśnienia tętniczego, skurcz krtani, czkawka, luźne stolce, osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), łuszczyca, obrzęk naczynioruchowy, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk twarzy, wysypka grudkowa, podrażnienie skóry, szczękościsk, zatrzymanie moczu, mimowolne oddawanie moczu, noworodkowy zespół odstawienny, priapizm (długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego), wzmożone erekcje, zaburzenia erekcji, uczucie gorąca, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej.

Bardzo rzadko może wystąpić żylna choroba zakrzepowo-zatorowa.