Aidee - tabletki powlekane

Antykoncepcja hormonalna. Leczenie trądziku o umiarkowanym nasileniu, po niepowodzeniu leczenia miejscowego lub antybiotykoterapii doustnej, u kobiet, które zdecydowały się na stosowanie doustnego środka antykoncepcyjnego. P.o. 1 tabl. 1 ×/d, o stałej porze, przez 21 dni. Następnie 7 dni przerwy, podczas której następuje krwawienie z odstawienia. Przyjmowanie tabletek z następnego opakowania należy rozpocząć po 7 dniach przerwy, nawet jeśli krwawienie z odstawienia jeszcze trwa. Widoczna poprawa objawów trądziku zwykle następuje po co najmniej 3 mies.; po 3–6 mies. leczenia, a następnie okresowo, należy ocenić czy jest konieczne dalsze leczenie. Szczegółowe informacje dotyczące stosowania i modyfikacji dawkowania – patrz: zarejestrowane materiały producenta. Decyzję o przepisaniu preparatu podjąć na podstawie indywidualnej oceny czynników ryzyka u pacjentki, zwłaszcza ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym związanej z przyjmowaniem preparatu, w odniesieniu do innych złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zapalenie trzustki obecnie lub w wywiadzie związane z ciężką hipertriglicerydemią, ciężka choroba wątroby obecnie lub w wywiadzie, o ile parametry czynności wątroby nie powróciły do wartości prawidłowych, nowotwory wątroby obecnie lub w wywiadzie (łagodne lub złośliwe), nowotwory złośliwe zależne od hormonów płciowych lub ich podejrzenie (np. nowotwory narządów płciowych lub piersi), krwawienie z dróg rodnych o nieustalonej etiologii, ciąża lub jej podejrzenie, okres karmienia piersią, równoległe stosowanie preparatów zawierających ombitaswir/parytaprewir/rytonawir oraz dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir lub sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir. Występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub ryzyko jej wystąpienia: czynna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa leczona lekami przeciwzakrzepowymi, przebyta żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), znana dziedziczna lub nabyta predyspozycja do występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. oporność na aktywne białko C [w tym czynnik V Leiden], niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S), rozległy zabieg operacyjny związany z długotrwałym unieruchomieniem, duże ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wskutek występowania wielu czynników ryzyka. Występowanie tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych lub ryzyko ich wystąpienia: czynne tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (np. zawał serca) lub objawy prodromalne (np. dławica piersiowa), choroby naczyń mózgowych (czynny lub przebyty udar albo objawy prodromalne w wywiadzie, np. przemijający napad niedokrwienny), stwierdzona dziedziczna lub nabyta skłonność do występowania tętniczych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, np. hiperhomocysteinemia i obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała antykardiolipinowe, antykoagulant toczniowy), migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie, duże ryzyko zaburzeń zakrzepowo-zatorowych tętnic z powodu występowania wielu czynników ryzyka lub występowania jednego z poważnych czynników ryzyka, takich jak cukrzyca ze zmianami naczyniowymi, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemia.