Cholekalcyferol

Działanie - Cholekalcyferol

Mechanizm działania
Naturalnie występująca forma wit. D. Jest substratem, który w wyniku hydroksylacji w pozycji 1 i 25 jest przekształcany do aktywnej formy 1,25-dihydroksycholekalcyferolu. Wit. D odgrywa istotną rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej ustroju, jest konieczna do prawidłowego wchłaniania wapnia i fosforanów w przewodzie pokarmowym, zwiększa ich wchłanianie w obrębie nerek oraz do rozwoju i mineralizacji kości. Ułatwia zamianę fosforu organicznego w postać nieorganiczną, a także powstawanie połączeń wapnia i fosforu niezbędnych do tworzenia kości. W kościach zwiększa osteolizę osteoklastyczną.

Farmakokinetyka
Ulega hydroksylacji w wątrobie i w nerkach do czynnej postaci – kalcytriolu, który się wiąże ze swoistym białkiem nośnikowym w surowicy i jest transportowany w tej postaci do tkanek docelowych (jelito, kości, nerki). t_1/2wynosi ok. 19 dni, ale w przypadku zaburzeń czynności nerek może ulec wydłużeniu.

Wskazania do stosowania - Cholekalcyferol

Niedobory wit. D
Profilaktyka i leczenie niedoboru wit. D.

Krzywica, osteomalacja, choroby koscvi o podłożu metabolicznym
Zapobieganie krzywicy, osteomalacji i chorobom kości na podłożu metabolicznym (m.in. niedoczynność przytarczyc i rzekoma niedoczynność przytarczyc), a także ich leczenie.

Tężyczka
Tężyczka hipokalcemiczna.

Złe wchłanianie
Profilaktycznie w stanach złego wchłaniania.

Osteoporoza
Leczenie wspomagające w osteoporozie.

Przeciwwskazania stosowania - Cholekalcyferol

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, hiperwitaminoza D, hiperkalcemia, hiperkalciuria, wapniowe kamienie nerkowe, sarkoidoza, niewydolność nerek, brak aktywności hydroksylazy cholekalcyferolu w wątrobie i w nerkach.

Pacjenci unieruchomieni
Podawać ostrożnie pacjentom unieruchomionym.

Interakcje - Cholekalcyferol

Leki zobojętniające
Stosowanie z lekami zobojętniającymi zawierającymi magnez może powodować hipermagnezemię.

Glikozydy naparstnicy
Z glikozydami naparstnicy nasila ich działanie arytmogenne.

Leki przeciwpadaczkowe, ryfampicyna, cholestyramina, parafina ciekła
Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, barbiturany), ryfampicyna, cholestyramina, parafina ciekła zmniejszają wchłanianie wit. D₃.

Tiazydy
Stosowanie równolegle z tiazydami zwiększa ryzyko hiperkalcemii.

Glikokortykosteroidy
Glikokortykosteroidy mogą osłabiać działanie wit. D₃.

Działania niepożądane - Cholekalcyferol

Często: bóle głowy, mięśni i stawów, depresja, zaburzenia psychotyczne, bezład, wiotkość mięśni i postępujące zmniejszenie masy ciała. Pogarsza się czynność nerek z białkomoczem, krwinkomoczem i wielomoczem, zwiększoną utratą potasu, nykturią i średniego stopnia zwiększeniem ciśnienia tętniczego. W ciężkich przypadkach może wystąpić zmętnienie rogówki, rzadziej obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie tęczówki i zaćma. Może dojść do powstania kamieni nerkowych, zwapnienia nerek, zwapnień w tkankach miękkich, takich jak naczynia krwionośne, m. sercowy, płuca i skóra.

Rzadko żółtaczka cholestatyczna. Szczególną uwagę należy zwrócić na chorych z rzekomą niedoczynnością przytarczyc, ponieważ u tych chorych mogą występować okresy prawidłowej wrażliwości na wit. D i zapotrzebowanie na nią jest wówczas wyraźnie mniejsze. Ostre objawy hiperkalcemii obejmują zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, zaburzenia psychiczne, zaburzenia świadomości.

Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania (hiperwitaminozy): osłabienie, brak łaknienia, nudności, wymioty, zaparcia, niepokój, pragnienie, poliuria, biegunka, kolka jelitowa. W przypadku przedawkowania w zależności od nasilenia hiperkalcemii można zastosować dietę ubogowapniową lub bezwapniową, glikokortykosteroidy, uzupełnianie płynów, wymuszoną diurezę lub kalcytoninę. Brak swoistego antidotum.

Ciąża i laktacja - Cholekalcyferol

Kategoria C. W ciąży stosować wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności.

Wit. D i jej metabolity przenikają do pokarmu kobiecego, nie obserwowano jednak przedawkowania u dzieci karmionych piersią.

Dawkowanie - Cholekalcyferol

Dawkowanie ustala się indywidualnie, należy zawsze brać pod uwagę aktualną podaż wapnia (również w diecie).

P.o.
Zapobiegawczo.
Dzieci po 4. tyg. życia niemowlęta donoszone, prawidłowo pielęgnowane, przebywające często na świeżym powietrzu oraz dzieci do 2–3. rż. 500 j.m./d. Po 4. tyg. życia u wcześniaków, bliźniąt i niemowląt żyjących w złych warunkach socjalnych 1000 j.m./d.
Dorośli: 500–1000 j.m./d.
Leczniczo od 4. tyg. życia do 18. rż. 3000–10 000 j.m./d przez 4–6 tyg. pod ścisłą kontrolą lekarską; w razie konieczności leczenie można powtórzyć po tygodniowej przerwie.

Leczenie krzywicy i osteomalacji 1000–5000j.m./d.

Leczenie wspomagające w osteoporozie 1000–3000 j.m./d.

Leczenie niedoczynności przytarczyc i rzekomej niedoczynności przytarczyc 10 000–20 000 j.m./d w zależności od stężenia wapnia w surowicy. Stężenie wapnia w surowicy i w moczu należy początkowo sprawdzać co 4–6 tyg., następnie co 3–6 mies.

Uwagi dla Cholekalcyferol

Podczas stosowania wit. D₃ przez długi okres lub w dawkach większych niż 1000 j.m./d należy monitorować stężenie wapnia w surowicy.

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające cholekalcyferol

Zobacz substancje złożone zawierające cholekalcyferol

Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
Dokąd mam się udać?

Podaj swój numer telefonu,
a Doradca Medyczny zadzwoni do Ciebie

+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Dowiedz się więcej

Ważne tematy

Wideo

Czy do krajów zagrożonych malarią można podróżować z dziećmi?

dr n. med. Agnieszka Wroczyńska
Rodzinna Poradnia Medycyny Podróży, Szpital im. M. Płażyńskiego w Gdańsku

Czy istnieją choroby zakaźne związane z hodowlą zwierząt wodnych (takich jak ryby, krewetki czy kraby), którymi może zarazić się człowiek?

prof. dr hab. n. med. Leszek Szenborn
Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

Jak przygotować się do podróży?

dr n. med. Weronika Rymer, Polski Instytut Evidence Based Medicine, Kraków
dr n. med. Agnieszka Wroczyńska, Klinika Chorób Tropikalnych i Pasożytniczych, Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, Gdański Uniwersytet Medyczny

Czy pacjenci (szczególnie młodzi) mogą w trakcie leczenia przeciwkrzepliwego aktywnie uprawiać sport?

prof. dr hab. n. med. Jerzy Windyga
Instytut Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie

Pokarmowe alergie krzyżowe

dr n. med. Krzysztof Pałgan
Klinika Alergologii, Immunologii Klinicznej i Chorób Wewnętrznych
Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy

Czy e-papierosy są bezpieczniejsze niż tradycyjne wyroby tytoniowe?

dr hab. n. med. Łukasz Balwicki
Zakład Zdrowia Publicznego i Medycyny Społecznej, Gdański Uniwersytet Medyczny

Czy napoje energetyzujące szkodzą?

dr n. med. Daniel Śliż
III Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii WUM, Warszawa
Szkoła Zdrowia Publicznego CMKP, Warszawa

Poradnik świadomego pacjenta

Flebolog - czym się zajmuje, jakie choroby leczy?
Flebolog to lekarz zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób żył. Zajmuje się m.in. żylakami, pajączkami naczyniowymi, zakrzepicą żył głębokich, obrzękami i przewlekłą niewydolnością żylną. Flebologia w Polsce nie jest osobną specjalizacją.
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.