Tiapryd

Tiapryd to lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych benzamidu. Wiąże się wybiórczo z receptorami D2 i je blokuje (jest antagonistą), przez co hamuje przekaźnictwo zależne od dopaminy. Prowadzi to do obniżenia poziomu dopaminy w określonych strukturach ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Ma małą zdolność wiązania do receptorów D1. Wpływa korzystnie na czujność osób w podeszłym wieku. Dokładny mechanizm działania przeciwlękowego i uspokajającego nie został w pełni wyjaśniony; wiadomo, że są one niezależne od działania antydopaminowego. Tiapryd zmniejsza dyskinezy (ruchy nieskoordynowane i niezależne od woli np. mimowolne ruchy warg, wysuwanie i chowanie języka).
Tiapryd jest wskazany w leczeniu pobudzenia psychoruchowego i agresywnych zachowań u osób w podeszłym wieku z demencją.
Lek jest stosowany doustnie. Leczenie zwykle trwa 1–2 miesiące. Tiapryd może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Tiapryd szybko się wchłania po podaniu doustnym i osiąga maksymalne stężenie w surowicy po ok. 1 h od podania. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 75%. W przypadku podania leku bezpośrednio przed posiłkiem dostępność biologiczna zwiększa się o 20%, natomiast maksymalne stężenie w surowicy o 40%. Biologiczny okres półtrwania u kobiet wynosi 2,9 h, u mężczyzn - 3,6 h. Lek jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej.
Więcej informacji – patrz: opisy preparatów

Preparaty na rynku polskim zawierające tiapryd