Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dimenhydrynat

Dimenhydrynat jest lekiem przeciwhistaminowym I generacji o działaniu przeciwwymiotnym.
Nudności i wymioty uważane są za naturalne odruchy obronne, pozwalające pozbyć się szkodliwych substancji z żołądka i jelit oraz zapobiegające ich wchłonięciu do organizmu. Mogą również być objawem choroby lub stanowić działanie niepożądane leku.
Funkcję koordynującą zjawisko nudności i wymiotów pełni ośrodek wymiotny, położony w pniu mózgu.
Ośrodek wymiotny otrzymuje informacje z różnych okolic organizmu, takich jak:
1. Strefa wyzwalająca w mózgu, która nie posiada bariery krew-mózg, co pozwala na stałe monitorowanie stężenia substancji toksycznych we krwi
Pobudzenie chemowrażliwej strefy wyzwalającej związane jest z nagromadzeniem w tej strefie receptorów dla różnych neuroprzekaźników, m.in. receptorów serotoninowych 5-HT3, dopaminergicznych D2, opioidowych, enkefalinowych, histaminowych H1, muskarynowych M. Działanie pobudzające tę strefą wykazują niektóre leki, m.in. leki cytotoksyczne, stosowane w chorobach nowotworowych lub środki znieczulenia ogólnego, stosowane podczas zabiegów operacyjnych.
2. Narządy jamy brzusznej
Działanie wymiotne może być związane z podrażnieniem żołądka lub jelit oraz pobudzeniem receptorów 5-HT3 w przewodzie pokarmowym np. przez wirusy, bakterie, niektóre leki (np. leki cytotoksyczne, stosowane w chorobach nowotworowych), napromienianie czy z bodźcami z gardła, np. na skutek dławienia się.
3. Kora mózgu
Pobudzenie może być związane z bodźcami czuciowymi (zapach, widok, ból) lub z innymi zajwiskami, takimi jak strach, pamięć, poczucie nadchodzących wymiotów.
4. Narząd przedsionkowy w uchu wewnętrznym
Szczególnie istotną rolę odgrywa w chorobie lokomocyjnej, związany jest z ruchem. Impulsy z narządu przedsionkowego przekazywane są do móżdżku, w którym nagromadzone są receptory histaminowe H1 oraz muskarynowe M.

Po dotarciu bodźców do ośrodka wymiotnego, ośrodek ten wysyła impulsy do części układu nerwowego zawiadujących czynnością oddechową , wytwarzaniem śliny i aktywnością naczynioruchową (związaną ze skurczem naczyń krwionośnych), jak również do mięśni, biorących udział w odruchu wymiotnym.
Dimenhydynat stosuje się w zapobieganiu i leczeniu choroby lokomocyjnej oraz w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów (z wyjątkiem wywołanych przez leki, stosowane w chorobie nowotworowej).
Dimenhydrynat wykazuje działanie przeciwwymiotne, antycholinergiczne, przeciwhistaminowe i miejscowo znieczulające. Przenika przez barierę krew-mózg, dzięki czemu wywiera silne działanie hamujące na ośrodek wymiotny w mózgu. Ponadto silnie hamuje odruchy błędnikowe, związane z czynnością narządu przedsionkowego w uchu wewnętrznym. Działanie przeciwwymiotne zostaje dodatkowo nasilone przez właściwości parasympatykolityczne (zmniejszenie napięcia mięśni gładkich i perystaltyki przewodu pokarmowego, zahamowanie czynności wydzielniczej ślinianek, osłabienie czynności wydzielniczej żołądka). Po podaniu doustnym lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 4–8 h i wydłuża sie z wiekiem. Po podaniu pojedynczej dawki, lek wydalany jest całkowicie przez nerki w ciągu 24 h.
Dimenhydynat może upośledzać zdolność koncentracji i powodować senność, dlatego w trakcie leczenia niewskazane jest prowadzenie pojazdów i obsługa urządzeń mechanicznych.

Preparaty na rynku polskim zawierające dimenhydrynat

Aviomarin (tabletki)


Zobacz substancje złożone zawierające dimenhydrynat

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.