Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Dapoksetyna (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Silny i wybiórczy, szybko działający inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Hamuje również wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Przypuszcza się, że mechanizm działania dapoksetyny w leczeniu przedwczesnej ejakulacji wiąże się z hamowaniem neuronalnego wychwytu zwrotnego serotoniny z następowym nasileniem jej działania na receptory pre- i postsynaptyczne układu współczulnego.

Farmakokinetyka
Po podaniu p.o. lek wchłania się szybko; tmax wynosi 1–2 h. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 42% (zakres 15–76%). Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 30–60 mg. Podczas stosowania kolejnych wielokrotnych dawek leku, AUC dapoksetyny oraz jej metabolitu demetylodapoksetyny (DED) zwiększają się o ok. 50% w porównaniu z wartościami AUC po zastosowaniu dawki pojedynczej. Wysokotłuszczowy pokarm zmniejsza cmax dapoksetyny o 10%, zwiększa jej AUC o 12% oraz niewielkim stopniu zwiększa tmax, jednak nie ma to znaczenia klinicznego. Dapoksetyna wiąże się z białkami osocza w >99%, a DED w 98,5%. Lek ulega metabolizmowi w wątrobie i nerkach, głównie przy udziale CYP2D6, CYP3A4 oraz monooksygenazy flawinowej (FMO1). Po podaniu p.o. lek ulega efektowi pierwszego przejścia i jest w dużym stopniu metabolizowany do wielu pochodnych, głównie na drodze N-oksydacji, N-demetylacji, hydroksylacji, glukuronizacji oraz siarczanowania. Dapoksetyna w postaci niezmienionej oraz w postaci nieaktywnego N-tlenku są głównymi substancjami krążącymi w osoczu. W osoczu obecne są także DED oraz didemetylodapoksetyna. Działanie DED jest porównywalne z działaniem dapoksetyny, a siła działania tego metabolitu odpowiada 50% aktywności leku macierzystego. Wartości AUC i cmax niezwiązanej frakcji DED stanowią odpowiednio 50% i 23% tych wartości oznaczanych dla niezwiązanej frakcji dapoksetyny. Metabolity dapoksetyny wydalane są głównie z moczem w postaci sprzężonej. Brak w moczu leku w postaci niezmienionej. Początkowy t1/2 dapoksetyny wynosi ok. 1,5 h, a końcowy – 19 h. Wartość AUC u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest ok. 2-krotnie większa niż u osób z prawidłową czynnością nerek. U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby cmax niezwiązanej dapoksetyny zwiększa się o 28%, a AUC nie ulega zmianie; cmax oraz AUC niezwiązanej czynnej frakcji (suma ekspozycji na niezwiązaną dapoksetynę i DED) są mniejsze odpowiednio o 30% i 5%. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby wartość cmax niezwiązanej dapoksetyny zasadniczo się nie zmienia, natomiast AUC zwiększa się o 66%; cmax czynnej frakcji zasadniczo się nie zmienia, a jej AUC zwiększa się 2-krotnie. Stężenie dapoksetyny i DED w osoczu u osób wolno metabolizujących substancje z udziałem CYP2D6 jest większe niż u osób szybko metabolizujących.

Wskazania

Leczenie przedwczesnej ejakulacji
Leczenie przedwczesnej ejakulacji u mężczyzn 18.–64. rż. spełniających wszystkie wymienione kryteria: czas wewnątrzpochwowego opóźnienia ejakulacji krótszy niż 2 min, chroniczna lub nawracająca ejakulacja przy minimalnej stymulacji seksualnej lub krótko po penetracji oraz niezależnie od kontroli mężczyzny, znaczny niepokój osobisty lub interpersonalny jako konsekwencja przedwczesnej ejakulacji, słaba kontrola nad ejakulacją, przedwczesne ejakulacje podczas większości stosunków seksualnych w czasie ostatnich 6 mies. w wywiadzie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby, mania i/lub hipomania lub ciężka depresja lub zaburzenia afektywne dwubiegunowe w wywiadzie, istotne zaburzenia ze strony serca, takie jak niewydolność serca (klasy II-IV wg NYHA), zaburzenia przewodzenia (jak blok przedsionkowo-komorowy, zespól chorego węzła zatokowego), istotna choroba niedokrwienna serca, istotna wada zastawkowa, omdlenia w wywiadzie.

Inhibitory MAO, tiorydazyna, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inne preparaty o działaniu serotoninergicznym
Nie stosować z inhibitorami MAO, tiorydazyną, inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, SNRI, TLPD) oraz z innymi preparatami o działaniu serotoninergicznym (w tym L-tryptofanem, tryptanami, tramadolem, linezolidem, litem, zielem dziurawca zwyczajnego) równolegle ani w ciągu 14 dni od ich odstawienia; preparaty te można zastosować co najmniej 7 dni po zaprzestaniu leczenia dapoksetyną.

Inhibitory CYP3A4
Nie stosować jednocześnie z potencjalnymi inhibitorami CYP3A4, w tym ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, sakwinawirem, telitromycyną, nefazodonem, nelfinawirem, atazanawirem.

Kontrola przebiegu leczenia
Po 4 tyg. leczenia lub po podaniu co najmniej 6 dawek ocenić stosunek korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego; potrzebę kliniczną kontynuacji leczenia oraz stosunek korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego powinno się ponownie oceniać przynajmniej co 6 mies.

Długotrwałe stosowanie
Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku przez >24 tyg. są ograniczone.

Osoby po 65. rż.
Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u osób ≥65. rż.

Osoby do 18. rż.
Nie stosować u osób do 18. rż.

Zaburzenia czynności nerek
Nie zaleca się stosowania u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stosować ostrożnie u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.

Mężczyźni bez wcześniejszej ejakulacji
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u mężczyzn bez przedwczesnej ejakulacji.

Przygotowanie do stosowania leku
Przed rozpoczęciem leczenia powinno się dokładnie zbadać pacjentów z innymi zaburzeniami seksualnymi, w tym zaburzeniami erekcji. Przed rozpoczęciem stosowania dapoksetyny pacjenta powinno się dokładnie zbadać, łącznie z zebraniem wywiadu dotyczącego epizodów niedociśnienia ortostatycznego; należy wykonać test pionizacyjny.

Omdlenia
Należy unikać stosowania leku, gdy reakcje ortostatyczne w wywiadzie są podejrzewane lub potwierdzone. Przed rozpoczęciem leczenia należy uprzedzić pacjenta o sposobie postępowania w razie wystąpienia objawów zwiastujących omdlenie, jak zawroty głowy występujące zaraz po wstaniu; w takich przypadkach pacjent powinien się natychmiast położyć, tak aby jego głowa znajdowała się poniżej tułowia lub przyjąć pozycję siedzącą, umieszczając głowę między kolanami, i poczekać aż objawy ustąpią. Należy także poinformować pacjenta, iż podczas leczenia nie należy gwałtownie wstawać, jeżeli przez dłuższy czas pacjent leżał lub siedział.

Inhibitory PDE5
Nie powinno się stosować leku u osób z zaburzeniami erekcji stosujących inhibitory PDE5. 

Samobójstwo i myśli samobójcze
W badaniach krótkoterminowych wykazano, że leki przeciwdepresyjne, w tym SSRI, zwiększają ryzyko myśli samobójczych i samobójstw, u dzieci i dorosłych z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi oraz innymi zaburzeniami psychicznymi; nie wykazano zwiększenia ryzyka samobójstw u osób po 24. rż. U osób stosujących dapoksetynę w leczeniu przedwczesnej ejakulacji nie zaobserwowano żadnych wyraźnych oznak występowania samobójstw wynikających z prowadzonej terapii.

Choroby układu sercowo-naczyniowego
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz by określić, czy zwiększone ryzyko omdleń u pacjentów z chorobami układu krążenia dotyczy także omdleń wazowagalnych.

Substancje psychoaktywne
Należy poinformować pacjentów, by nie stosowali dapoksetyny jednocześnie z substancjami psychoaktywnymi. Stosowanie substancji psychoaktywnych z aktywnością serotoninergiczną, w tym ketaminy, metylenodioksymetamfetaminy (MDMA) i dietyloamidu kwasu lizergowego (LSD) w skojarzeniu z dapoksetyną może prowadzić do wystąpienia potencjalnie ciężkich reakcji, obejmujących arytmię, hipertermię oraz zespół serotoninowy. Jednoczesne stosowanie leku z substancjami psychoaktywnymi o właściwościach uspokajających, jak narkotyki i pochodne benzodiazepiny, może prowadzić do nasilenia senności i zawrotów głowy.

Leki rozszerzające naczynia krwionośne
Zachować ostrożność podczas przepisywania dapoksetyny osobom przyjmującym leki o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne (jak α-adrenolityki, azotany), ze względu na możliwość zmniejszenia tolerancji ortostatycznej.

Inhibitory enzymów wątrobowych
Postępowanie podczas jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 lub z silnymi inhibitorami CYP2D6 – patrz punkt dawkowanie.

Mania, zaburzenia afektywne dwubiegunowe
Leczenia nie należy kontynuować, gdy u pacjenta wystąpią objawy manii i/lub hipomanii lub zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Zaburzenia depresyjne
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć wcześniej niezdiagnozowane zaburzenia depresyjne u mężczyzn z objawami depresji. Nie należy stosować dapoksetyny jednocześnie z lekami przeciwdepresyjnymi, natomiast u osób stosujących te leki (lub leki przeciwlękowe) nie zaleca się ich odstawienia w celu rozpoczęcia leczenia przedwczesnej ejakulacji dapoksetyną. W przypadku rozwoju objawów depresji podczas leczenia, należy je zakończyć.

Zaburzenia psychiczne
Lek nie jest wskazany do leczenia zaburzeń psychicznych i nie należy go stosować u mężczyzn z tymi zaburzeniami, włączając schizofrenię, oraz u mężczyzn ze współistniejącą depresją, gdyż nie można wykluczyć możliwości pogorszenia się jej objawów. Pogorszenie objawów może być wynikiem obecności bezobjawowych zaburzeń psychicznych lub stosowanego leczenia. Powinno się zachęcać pacjentów do zgłaszania jakichkolwiek niepokojących myśli oraz odczuć w każdym momencie leczenia.

Leki działające na OUN
Należy zachować ostrożność podczas leczenia skojarzonego z lekami działającymi na OUN (jak leki przeciwpadaczkowe, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, uspokajające i nasenne), ze względu na brak danych dotyczących stosowania takiego połączenia.

Drgawki
Z uwagi na to, że SSRI obniżają próg drgawkowy, należy przerwać leczenie dapoksetyną, jeśli u pacjenta wystąpią drgawki. Należy unikać stosowania leku u pacjentów z niestabilną padaczką, natomiast pacjentów z kontrolowaną padaczką ściśle monitorować podczas leczenia.

Leki wpływające na czynność płytek krwi
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne, pochodne fenotiazyny, NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy, leki przeciwpłytkowe) lub z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), jak również u pacjentów z krwawieniami lub zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie.

Zwiększone ciśnienie śródgałkowe
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym lub z ryzykiem jaskry z zamkniętym kątem przesączania.

Dodatkowe składniki preparatu
Ze względu na zawartość laktozy nie stosować u pacjentów z wrodzoną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

 

Interakcje

Inhibitory MAO
Zgłaszano występowanie ciężkich, niekiedy śmiertelnych reakcji, włączając hipertermię, sztywność, mioklonię, niestabilność autonomicznego układu nerwowego z gwałtownymi wahaniami funkcji życiowych, zmiany stanu psychicznego od skrajnego pobudzenia do delirium i śpiączki, podczas jednoczesnego stosowania SSRI z inhibitorami MAO oraz w przypadku niedawnego odstawienia SSRI i rozpoczęcia leczenia inhibitorami MAO; w niektórych przypadkach obserwowano objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny.

Tiorydazyna
Dapoksetyna, będąca inhibitorem CYP2D6, może hamować metabolizm tiorydazyny prowadząc do zwiększenia jej stężenia w osoczu oraz do nasilenia jej działania wydłużającego odstęp QT.

Zespół serotoninowy
Jednoczesne stosowanie z innymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, lekami i/lub preparatami ziołowymi o działaniu serotoninergicznym (włączając inhibitory MAO, L-tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, lit oraz ziele dziurawca zwyczajnego) może prowadzić do występowania zespołu serotoninowego. Nie stosować dapoksetyny z wyżej wymienionymi lekami i/lub preparatami równolegle ani w ciągu 14 dni od ich odstawienia; preparaty te można zastosować co najmniej 7 dni po zaprzestaniu leczenia dapoksetyną.

Inhibitory izoenzymów wątrobowych
Inhibitory CYP2D6, CYP3A4 oraz FMO1 mogą zmniejszać klirens nerkowy dapoksetyny, gdyż jest ona substratem tych enzymów.
Ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4) zwiększa cmax i AUC dapoksetyny. Biorąc pod uwagę niezwiązaną frakcję dapoksetyny oraz DED, cmax czynnej frakcji może się zwiększyć o 25%, natomiast AUC czynnej frakcji może ulec podwojeniu podczas stosowania silnych inhibitorów CYP3A4; zwiększenie cmax i AUC czynnej frakcji może być znaczne u osób, które nie posiadają działającego enzymu CYP2D6 (np. osoby wolno metabolizujące substancje z udziałem CYP2D6 lub osoby stosujące lek w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP2D6); z tego powodu, stosowanie dapoksetyny w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, sakwinawirem, telitromycyną, nefazodonem, nelfinawirem i atazanawirem jest przeciwwskazane.
Skojarzone leczenie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna, flukonazol, amprenawir, fosamprenawir, aprepitant, werapamil, diltiazem) może nasilać działanie dapoksetyny i DED, w szczególności u osób wolno metabolizujących substancje z udizałem CYP2D6; maks. dawka dapoksetyny powinna wynosić 30 mg w przypadku skojarzonego leczenia umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. U osób szybko metabolizujących substancje z udziałem CYP2D6, zaleca się dawkę maks. 30 mg w przypadku skojarzonego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 oraz należy zachować ostrożność podczas stosowania dapoksetyny w dawce 60 mg w skojarzeniu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4.
Fluoksetyna (silny inhibitor CYP2D6) zwiększa cmax i AUC dapoksetyny. Biorąc pod uwagę frakcję niezwiązanej dapoksetyny oraz DED, cmax czynnej frakcji zwiększa się o ok. 50%, natomiast AUC czynnej frakcji może ulec podwojeniu podczas stosowania silnych inhibitorów CYP2D6; zwiększenie cmax oraz AUC czynnej frakcji jest zbliżone do wartości przewidywanych u osób wolno metabolizujących, co może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia zdarzeń niepożądanych zależnych od dawki.

Inhibitory PDE5
Skojarzone stosowanie dapoksetyny z inhibitorami PDE5 może prowadzić do niedociśnienia ortostatycznego; nie należy stosować takiego skojarzenia leków.

Tamsulozyna
Włączenie dapoksetyny do leczenia tamsulozyną nie wpływa na farmakokinetykę tamsulozyny i nie powoduje zmiany profilu ortostatycznego; mimo to należy zachować ostrożność podczas przepisywania dapoksetyny osobom przyjmującym α-adrenolityki, ze względu na możliwość zmniejszenia tolerancji ortostatycznej.

Dezypramina, inne leki metabolizowane przez izoenzym CYP2D6
Wielokrotne dawki dapoksetyny zwiększają stężenie dezypraminy w osoczu po jej jednorazowym podaniu; dapoksetyna może zwiększać stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2D6; znaczenie kliniczne tego działania jest niewielkie.

Midazolam
Wielokrotne dawki dapoksetyny zmniejszają AUC midazolamu (metabolizowany przez CYP3A4); znaczenie kliniczne takiego działania jest niewielkie; zwiększenie aktywności CYP3A4 może mieć znaczenie kliniczne u niektórych osób stosujących leki z małym indeksem terapeutycznym, metabolizowanych głównie przez CYP3A4.

Omeprazol, inne substraty CYP2C19
Wielokrotne dawki dapoksetyny nie hamują metabolizmu omeprazolu podanego w dawce jednorazowej; lek nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C19.

Gliburyd, inne substraty CYP2C9
Wielokrotne dawki dapoksetyny nie wpływają na farmakokinetykę lub farmakodynamikę gliburydu podanego w dawce jednorazowej; dapoksetyna nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C9.

Alkohol
Skojarzone stosowanie dapoksetyny z alkoholem zwiększa ryzyko wystąpienia oraz nasila działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, opóźnione reakcje lub zmiana oceny. Łączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilić działanie alkoholu oraz zwiększyć ryzyko neurokardiogennych działań niepożądanych, w tym omdleń, zwiększając w ten sposób ryzyko przypadkowych urazów; należy informować pacjentów, aby unikali alkoholu podczas stosowania dapoksetyny.

Działania niepożądane

Bardzo często: zawroty i bóle głowy, nudności.

Często: lęk, pobudzenie, niepokój, bezsenność, dziwne sny, zmniejszone libido, senność, zaburzenia uwagi, drżenie, parestezje, niewyraźne widzenie, szumy w uszach, nagle zaczerwienienie twarzy, niedrożność zatok, ziewanie, biegunka, wymioty, zaparcia, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, uczucie dyskomfortu w żołądku i w obrębie jamy brzusznej, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się, zaburzenia erekcji, zmęczenie, rozdrażnienie, zwiększenie ciśnienia krwi.

Niezbyt często: nastrój depresyjny, depresja, nastrój euforyczny, zmiany nastroju, nerwowość, obojętność, apatia, stan splątania, dezorientacja, zaburzenia myślenia, wzmożona czujność i podniecenie, zaburzenia snu, trudności z zasypianiem, bezsenność śródnocna, nadmierna senność, koszmary senne, zgrzytanie zębami, utrata libido, anorgazmia, omdlenia, w tym wazowagalne, ortostatyczne zawroty głowy, niepokój psychoruchowy, zaburzenia smaku, letarg, uspokojenie, zaburzenia świadomości, rozszerzenie źrenic, ból oka, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zahamowanie zatokowe, bradykardia zatokowa, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie skurczowe, uderzenia gorąca, uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej i w nadbrzuszu, świąd, zimne poty, brak ejakulacji, parestezje męskich narządów płciowych, zaburzenia orgazmu, osłabienie, uczucie gorąca, uczucie zdenerwowania, dziwne samopoczucie, uczucie upojenia alkoholowego, przyspieszenie rytmu serca, zwiększenie ciśnienia rozkurczowego, nasilenie niedociśnienia ortostatycznego.

Rzadko: zawroty głowy związane z wysiłkiem, nagłe zapadanie w sen, nagła potrzeba defekacji. Częstość występowania oraz stopień ciężkości działań niepożądanych są większe przy zastosowaniu dawki 60 mg.

Po nagłym przerwaniu leczenia mogą wystąpić objawy z odstawienia charakterystyczne dla leków z grupy SSRI: zaburzenia nastroju, rozdrażnienie, pobudzenie, zawroty głowy, zaburzenia czucia (np. parestezje, w tym uczucie porażenia prądem elektrycznym), niepokój, splątanie, bóle głowy, letarg, niestabilność emocjonalna, bezsenność oraz hipomania.

Przedawkowanie
Brak swoistej odtrutki; w razie przedawkowania leczenie objawowe i podtrzymujące; diureza forsowana, dializa, hemoperfuzja oraz transfuzja wymienna nie są skuteczne.

Ciąża i laktacja

Lek nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet.

Dawkowanie

P.o., niezależnie od posiłków; tabletki przyjmować w całości. Początkowo 30 mg/d, 1–3 h przed planowaną aktywnością seksualną; w zależności od odpowiedzi na lek i jego tolerancji dawkę można zwiększyć maks. do 60 mg 1 ×/d; jeśli pacjent doświadczył reakcji ortostatycznych po podaniu dawki początkowej, dawki nie należy zwiększać.

Lek nie jest przeznaczony do stałego, codziennego stosowania; nie przyjmować częściej niż 1 ×/d. Po 4 tyg. leczenia lub po podaniu co najmniej 6 dawek ocenić stosunek korzyści z leczenia do ryzyka z nim związanego. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku przez >24 tyg. są ograniczone.

Stany wymagające zachowania szczególnej ostrożności
Zaleca się zachowanie ostrożności u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, jak również u osób z wolno metabolizujących substancje z udziałem CYP2D6 podczas zwiększania dawki do 60 mg oraz u pacjentów leczonych silnymi inhibitorami CYP2D6. Podczas jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zachować ostrożność i podawać dawkę 30 mg/d.

Uwagi

Lek powinien być stosowany wyłącznie jako terapia na żądanie przed rozpoczęciem stosunku seksualnego.

Omdlenie
Powinno się ostrzec pacjenta by unikał sytuacji, takich jak prowadzenie pojazdu lub obsługiwanie maszyn niebezpiecznych, w czasie których może dojść do urazu w wyniku wystąpienia omdlenia lub jego objawów zwiastunowych, jak zawroty głowy czy uczucie zamroczenia.

Alkohol
Podczas leczenia należy unikać spożywania alkoholu.

Preparaty na rynku polskim zawierające dapoksetyna

Priligy (tabletki powlekane)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.