Lewomepromazyna

Lewomepromazyna to lek z grupy leków przeciwpsychotycznych (klasycznych), będący alifatyczną pochodną fenotiazyny. Blokuje receptory dopaminowe (jest ich antagonistą) przez co hamuje przekaźnictwo zależne od dopaminy. Prowadzi to do obniżenia poziomu dopaminy w określonych strukturach ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Lewomepromazyna podobnie jak inne leki z tej grupy, jest również antagonistą innych receptorów (adrenergicznych, histaminowych, muskarynowych).
Lewomepromazyna wykazuje umiarkowane działanie przeciwpsychotyczne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwwymiotne i stosunkowo słaby wpływ na układ pozapiramidowy, działa przeciwbólowo i powoduje efekt amnestyczny (więcej informacji – patrz: opis leków przeciwpsychotycznych).
Wskazaniem do stosowania lewomepromazyny są choroby psychiczne przebiegające z objawami pobudzenia ruchowego i psychoruchowego, zespoły paranoidalne, schizofrenia. Lek jest stosowany wspomagająco w niektórych objawach towarzyszących w padaczce, niedorozwoju umysłowym oraz depresji przebiegającej z niepokojem. W małych dawkach lewomepromazynę stosuje się w leczeniu zespołów lękowych (pojedyncza dawka wieczorna w zaburzeniach snu). Stosowana jest też w premedykacji (farmakologicznym przygotowaniu) do zabiegów operacyjnych oraz jako lek wspomagający w leczeniu bólu.
Lek jest stosowany doustnie, domięśniowo i dożylnie. Zwiększanie oraz zmniejszanie dawek jest przeprowadzane stopniowo. Dawki są dostosowywane indywidualnie. Z uwagi na zmniejszenie zdolności koncentracji na początku leczenia nie wolno prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn. W trakcie leczenia i 4–5 dni po jego zakończeniu nie należy spożywać napojów alkoholowych. Suplementacja witaminy C zmniejsza niedobór tej witaminy związany ze stosowaniem lewomepromazyny.
Lewomepromazyna osiąga maksymalne stężenie w surowicy 30–90 min po podaniu doustnym i 1–3 h po podaniu domięśniowym. Działanie przeciwbólowe występuje w ciągu 20–40 min po podaniu domięśniowym i utrzymuje się przez ok. 4 h. Lewomepromazyna ulega przemianom w organizmie. Metabolity wydalane są przede wszystkim przez nerki; ok. 1% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem i kałem.
Więcej informacji – patrz: opisy preparatów

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające lewomepromazyna

Tisercin (tabletki powlekane)

Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Flebolog - czym się zajmuje, jakie choroby leczy?
    Flebolog to lekarz zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób żył. Zajmuje się m.in. żylakami, pajączkami naczyniowymi, zakrzepicą żył głębokich, obrzękami i przewlekłą niewydolnością żylną. Flebologia w Polsce nie jest osobną specjalizacją.
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.