Farycymab

Działanie - Farycymab

Mechanizm działania
Farycymab jest humanizowanym przeciwciałem wytwarzanym w hodowli komórek jajnika chomika chińskiego z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Jest bispecyficznym przeciwciałem z klasy immunoglobulin G1 (IgG1), które działa poprzez zahamowanie 2 odrębnych szlaków, neutralizując zarówno angiopoetynę-2 (Ang-2), jak i czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego A (VEGF-A). Ang-2 i VEGF-A synergicznie zwiększają przepuszczalność naczyń i stymulują neowaskularyzację; Ang-2 stymuluje destabilizację śródbłonka naczyń, utratę perycytów i patologiczną angiogenezę, nasilając w ten sposób wyciek przez nieszczelne naczynia i stan zapalny, a także uwrażliwia naczynia krwionośne na działanie VEGF-A, co powoduje dalszą destabilizację naczyń. Dzięki podwójnemu zahamowaniu Ang-2 i VEGF-A farycymab zmniejsza przepuszczalność naczyń i stan zapalny, hamuje patologiczną angiogenezę i przywraca stabilność naczyń. W badaniach klinicznych obserwowano zmniejszenie mediany stężeń wolnej Ang-2 i wolnego VEGF-A w oku względem wartości początkowych ≥7. dnia od rozpoczęcia leczenia.

Farmakokinetyka
Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej szacuje się, że c_max farycymabu w osoczu występuje po ok. 2 dniach od podania leku. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 0,5–6 mg. Nie obserwowano widocznej kumulacji leku w ciele szklistym ani osoczu podczas stosowania 1 ×/mies. Przewiduje się, że c_max wolnego farycymabu w osoczu będzie ok. 600- i 6000-krotnie mniejsze w stosunku do odpowiednio cieczy wodnistej i ciała szklistego oka. Dlatego wystąpienie układowych skutków farmakodynamicznych jest mało prawdopodobne, co dodatkowo potwierdza brak istotnych zmian w badaniach klinicznych w stężeniu wolnego VEGF i Ang-2 w osoczu po leczeniu farycymabem. Należy spodziewać się, że farycymab będzie katabolizowany w lizosomach do małych peptydów i aminokwasów, które mogą być wydalane przez nerki, w podobny sposób jak eliminacja endogennej IgG. Szacowany średni t_1/2 w oku i pozorny t_1/2 farycymabu po narażeniu ogólnoustrojowym wynosi ok. 7,5 dnia.
Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała wpływ wieku i masy ciała odpowiednio na farmakokinetykę farycymabu w oku i ogólnoustrojową. Oba te działania uznano jednak za nieistotne klinicznie. Analiza farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu, nie wykazała różnic w odniesieniu do ogólnoustrojowej farmakokinetyki farycymabu po podaniu do ciała szklistego; nie ma konieczności dostosowania dawki. Ponieważ metabolizm leku jest niezależny od czynności wątroby, nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku zaburzeń czynności wątroby.

Wskazania do stosowania - Farycymab

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem
Leczenie neowaskularnej (wysiękowej) postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (nAMD) u dorosłych.

Zaburzenia widzenia spowodowane obrzękiem plamki
Leczenie zaburzeń widzenia spowodowanych cukrzycowym obrzękiem plamki (DME) u dorosłych.
Leczenie zaburzeń widzenia spowodowanych obrzękiem plamki wtórnym do niedrożności naczyń żylnych siatkówki (RVO): niedrożności żyły środkowej siatkówki (CRVO) lub jej odgałęzienia (BRVO).

Przeciwwskazania stosowania - Farycymab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, czynne zakażenia oka lub okolicy oka albo podejrzenie takiego zakażenia, czynne zapalenie wnętrza gałki ocznej.

Reakcje związane z wstrzyknięciem do ciała szklistego
Wstrzyknięcia do ciała szklistego wiążą się z ryzykiem wystąpienia zapalenia wnętrza gałki ocznej, odczynu zapalnego wewnątrz oka, przedarciowego odwarstwienia siatkówki, przerwania siatkówki i jatrogennej zaćmy urazowej. Podczas podawania farycymabu należy zawsze stosować odpowiednie, jałowe techniki wstrzyknięcia. Należy poinformować pacjentów, aby niezwłocznie zgłaszali wszelkie objawy, takie jak ból, utrata widzenia, światłowstręt, niewyraźne widzenie, męty ciała szklistego lub zaczerwienienie, które mogłyby sugerować zapalenie wnętrza gałki ocznej bądź inne działania niepożądane dotyczące oka. Zwiększona częstotliwość wstrzyknięć, może być związana ze zwiększonym ryzykiem powikłań.

Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego
Obserwowano przejściowe zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, które występowało w ciągu 60 min od wstrzyknięcia leku do ciała szklistego. Należy zachować szczególne środki ostrożności u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną jaskrą (nie należy podawać leku jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe wynosi ≥30 mmHg). Należy monitorować wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz ukrwienie tarczy nerwu wzrokowego, a w razie konieczności zastosować odpowiednie leczenie.

Objawy ogólnoustrojowe
Po wstrzyknięciu do ciała szklistego inhibitorów VEGF obserwowano występowanie ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych; mogą mieć one związek z zahamowaniem aktywności VEGF. W badaniach klinicznych farycymabu, u pacjentów z nAMD i DME częstość występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w obrębie tętnic była mała. Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa leczenia farycymabem u pacjentów z DME z nadciśnieniem tętniczym (≥140/90 mmHg) i chorobą naczyń oraz u pacjentów z nAMD i RVO w wieku ≥85 lat.

Immunogenność
Ponieważ farycymab ma strukturę białka, po jego zastosowaniu może wystąpić odpowiedź immunologiczna. Należy poinformować pacjentów, by zgłaszali wszelkie objawy stanu zapalnego wewnątrz oka, takie jak utrata widzenia, ból oka, zwiększona wrażliwość na światło, męty ciała szklistego lub nasilenie zaczerwienienia oka, gdyż mogą to być objawy kliniczne przypisywane nadwrażliwości na farycymab.

Równoczesne leczenie obojga oczu
Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności farycymabu podawanego jednocześnie do obojga oczu. Należy mieć na uwadze, że obustronne leczenie mogłoby powodować wystąpienie działań niepożądanych dotyczących obojga oczu i/lub potencjalnie doprowadzić do wzrostu ekspozycji ogólnoustrojowej, co mogłoby zwiększyć ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

Równoległe stosowanie innych leków o działaniu hamującym VEGF
Brak danych dotyczących równoległego stosowania do tego samego oka farycymabu z innymi lekami o działaniu hamującym VEGF. Nie należy podawać farycymabu jednocześnie z takimi lekami (o działaniu ogólnoustrojowym lub miejscowym po podaniu do oka).

Objawy oczne wymagające przerwania leczenia
W przypadkach przedarciowego odwarstwienia siatkówki, otworów w plamce 3. lub 4. stopnia lub przerwania ciągłości siatkówki leczenie farycymabem należy wstrzymać do czasu wykonania odpowiedniej korekty tych zmian.
W przypadku pogorszenia najlepszej skorygowanej ostrości wzroku (BCVA), związanego z leczeniem, o ≥30 liter w porównaniu z ostatnią oceną ostrości wzroku, leczenie farycymabem należy wstrzymać przynajmniej do czasu następnej zaplanowanej wizyty.
W przypadku zabiegów chirurgicznych wewnątrz gałki ocznej wykonanych w ciągu minionych 28 dni lub zaplanowanych w ciągu następnych 28 dni, leczenie farycymabem należy wstrzymać przynajmniej do czasu następnej zaplanowanej wizyty.
Leczenie farycymabem należy wstrzymać także w przypadkach ciśnienia wewnątrzgałkowego ≥30 mmHg albo krwotoku podsiatkówkowego obejmującego centrum dołka siatkówki lub jeżeli wielkość krwotoku obejmuje ≥50% całkowitej powierzchni zmiany.

Przerwanie ciągłości nabłonka barwnikowego siatkówki
Przerwanie nabłonka barwnikowego siatkówki jest powikłaniem odwarstwienia nabłonka barwnikowego (PED) u pacjentów z nAMD. Do czynników ryzyka mogących prowadzić do przerwania nabłonka barwnikowego po leczeniu lekami anty-VEGF należy rozległe i/lub zaawansowane odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki. Przypadki przerwania nabłonka barwnikowego siatkówki są częste u pacjentów z nAMD i PED leczonych lekami anty-VEGF podawanymi do ciała szklistego, w tym farycymabem. W badaniach klinicznych obserwowano większy odsetek przypadków w grupie leczonej farycymabem niż w grupie leczonej afliberceptem. Większość zdarzeń wystąpiła w fazie nasycenia, miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i nie wpływała na widzenie. Rozpoczynając leczenie farycymabem należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują czynniki ryzyka przerwania nabłonka barwnikowego siatkówki.

Ograniczone dane kliniczne
Doświadczenie kliniczne dotyczące leczenia pacjentów z nAMD i RVO w wieku ≥85 lat, pacjentów z DME i cukrzycą typu I, pacjentów z HbA1c >10%, pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia proliferacyjnej retinopatii cukrzycowej, z nadciśnieniem tętniczym (≥140/90 mmHg) i chorobą naczyniową, otrzymujących dawki farycymabu w odstępach <8 tyg. lub u pacjentów chorych na nAMD, DME i RVO z czynnymi zakażeniami ogólnoustrojowymi jest ograniczone. Brak doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania farycymabu u pacjentów z cukrzycą i niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u pacjentów z RVO, u których wcześniejsze leczenie zakończyło się niepowodzeniem. Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w przypadku utrzymywania odstępów pomiędzy dawkami ≤8 tyg. i może to być związane z większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych dotyczących oka i ogólnoustrojowych, w tym o ciężkim nasileniu.

Dzieci i młodzież
Stosowanie farycymabu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach nAMD, DME i RVO.

Interakcje - Farycymab

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji, jednak w oparciu o strukturę białkową farycymabu i wynikające z niej mechanizmy metabolizmu i eliminacji, nie należy spodziewać się wystąpienia interakcji.

Leki o działaniu hamującym VEGF
Nie podawać jednocześnie z innymi lekami anty-VEGF o działaniu ogólnoustrojowym lub miejscowym po podaniu do oka.

Niezgodności farmaceutyczne
Preparatu farycymabu nie należy mieszać z innymi lekami, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Działania niepożądane - Farycymab

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą: zaćma (10%), krwotok spojówkowy (7%), odłączenie ciała szklistego (4%), zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (4%), męty w ciele szklistym (4%), ból oka (3%) i przerwanie nabłonka barwnikowego siatkówki (3%; tylko w przypadku nAMD).
Wśród najcięższych działań niepożądanych występują: zapalenie błony naczyniowej oka (0,5%), zapalenie wnętrza gałki ocznej (0,4%), zapalenie ciała szklistego (0,4%), przerwanie siatkówki (0,2%), odwarstwienie siatkówki przedarciowe (0,1%) i zaćma urazowa (<0,1%).

Często: zaćma, krwotok spojówkowy, odłączenie ciała szklistego, męty w ciele szklistym, przerwanie nabłonka barwnikowego siatkówki (tylko w przypadku nAMD), zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, ból oka.

Niezbyt często: nasilone łzawienie, erozja rogówki, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, dyskomfort w obrębie gałki ocznej, świąd oka, przekrwienie oka, zapalenie tęczówki, zmniejszenie ostrości wzroku, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie ciała szklistego, krotok do ciała szklistego, uczucie obecności ciała obcego w oku, zapalenie wnętrza gałki ocznej, przerwanie siatkówki, przekrwienie spojówki, ból związany z podaniem leku, odwarstwienie siatkówki przedarciowe.

Rzadko: przejściowe zmniejszenie ostrości wzroku, zaćma urazowa.

Z nieznaną częstością: zapalenie naczyń siatkówki, w tym z niedrożnością.

Przedawkowanie
W przypadku podania większej niż zalecana objętości wstrzykiwanego preparatu może zwiększyć się ciśnienie wewnątrzgałkowe. W przypadku przedawkowania należy monitorować ciśnienie wewnątrzgałkowe i w razie konieczności rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ciąża i laktacja - Farycymab

Ciąża
Brak danych klinicznych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania farycymabu u kobiet w ciąży. Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu do oka jest mała, ale z uwagi na swój mechanizm działania (zahamowanie aktywności VEGF) farycymab musi być uważany za potencjalnie teratogenny i toksyczny dla zarodka i płodu. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia i co najmniej przez 3 mies. po otrzymaniu ostatniej dawki farycymabu.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy farycymab przenika do pokarmu kobiecego, nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Farycymab nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią; należy podjąć decyzję, czy zakończyć karmienie piersią lub zakończyć bądź nie rozpoczynać leczenia farycymabem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.

Dawkowanie - Farycymab

Podawać wyłącznie we wstrzyknięciach do ciała szklistego oka, kolejne wstrzyknięcia należy podawać w inne miejsca twardówki. Każda fiolka leku powinna być stosowana wyłącznie do leczenia jednego oka. Przed podaniem leku należy zastosować odpowiednie znieczulenie i miejscowy środek bakteriobójczy o szerokim spektrum działania do dezynfekcji skóry wokół oka, powieki i powierzchni gałki ocznej. Bezpośrednio po wykonaniu wstrzyknięcia do ciała szklistego należy monitorować stan pacjenta pod kątem zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Częstość wizyt w celu monitorowania stanu pacjenta pomiędzy dawkami leku należy wyznaczać indywidualnie.

Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych.

nAMD
Pierwsze 3 dawki: 6 mg (0,05 ml roztworu) co 4 tyg. (1 ×/mies.). Następnie po 16 i/lub 20 tyg. od rozpoczęcia leczenia, należy dokonać oceny aktywności choroby, w oparciu o parametry anatomiczne i/lub odpowiedź kliniczną na leczenie, w celu indywidualnego dostosowania dalszego leczenia. U pacjentów bez aktywności choroby należy rozważyć podawanie leku co 16 tyg. (co 4 mies.), a u pacjentów z aktywnością choroby co 8 tyg. (co 2 mies.) lub co 12 tyg. (co 3 mies.). Jeżeli parametry anatomiczne i/lub odpowiedź kliniczna na leczenie ulegną zmianie, należy odpowiednio dostosować odstępy pomiędzy dawkami; w przypadku ich pogorszenia należy odstępy te skrócić, jednak dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w przypadku odstępów między dawkami ≤8 tyg. są ograniczone.

DME i RVO
6 mg (0,05 ml roztworu) co 4 tyg. (1 ×/mies.), może być konieczne podanie ≥3 dawek. Następnie, w zależności od oceny parametrów anatomicznych i/lub odpowiedzi klinicznej na leczenie, odstęp pomiędzy dawkami można wydłużać, zwiększając go jednorazowo o maks. 4 tyg. Jeżeli parametry anatomiczne i/lub odpowiedź kliniczna na leczenie ulegną zmianie, należy odpowiednio dostosować odstępy pomiędzy dawkami; w przypadku ich pogorszenia należy odstępy te skrócić; nie badano odstępów pomiędzy wstrzyknięciami <4 tyg. i >4 mies.

Opóźnienie podania lub pominięcie dawki
Jeśli dojdzie do opóźnienia podania lub pominięcia dawki, należy ocenić stan kliniczny pacjenta na kolejnej zaplanowanej wizycie kontrolnej i na tej podstawie określić czas podania kolejnej dawki, a następnie kontynuować leczenie według ustalonego schematu dawkowania.

Czas trwania leczenia
Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania, jednak jeśli wyniki leczenia dotyczące wzroku i/lub parametrów anatomicznych będą wskazywały na brak korzyści z leczenia, należy je zakończyć.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Osoby w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w wieku ≥65 lat. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z nAMD i RVO w wieku ≥85 lat są ograniczone.

Uwagi dla Farycymab

Lek musi być podawany przez wyspecjalizowanego lekarza posiadającego doświadczenie w wykonywaniu wstrzyknięć do ciała szklistego.

Warunki przechowywania
Przechowywać w lodówce w temp. 2–8°C. Nie zamrażać. Chronić przed światłem. Przed użyciem nieotwarta fiolka może być przechowywana w temp. pokojowej (20–25°C) przez okres do 24 h. Należy upewnić się, że wstrzyknięcie jest wykonywane natychmiast po przygotowaniu dawki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Farycymab wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po wstrzyknięciu leku do ciała szklistego oka mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia; pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu odzyskania prawidłowej zdolności widzenia.

Preparaty na rynku polskim zawierające farycymab