medycyna praktyczna dla pacjentów
medycyna praktyczna dla pacjentów
Mechanizm działania
Olipudaza alfa jest rekombinowaną ludzką kwaśną sfingomielinazą, która zmniejsza nagromadzenie sfingomieliny w narządach u pacjentów z niedoborem kwaśnej sfingomielinazy (ASMD).
Nagromadzona sfingomielina jest szybko metabolizowana pod wpływem olipudazy alfa, wytwarzając produkty rozpadu o działaniu prozapalnym, które mogą wywoływać reakcje związane z infuzją i/lub przejściowy wzrost aktywności enzymów wątrobowych, będące częstymi działaniami niepożądanymi po podaniu leku.
Najprawdopodobniej olipudaza alfa nie przenika przez barierę krew-mózg ani nie moduluje objawów ASMD w obrębie OUN.
Farmakokinetyka
Olipudaza alfa wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie dawek 0,03–3 mg/kg mc. Po zastosowaniu standardowego schematu zwiększania dawki – z 0,1 mg/kg mc. do dawki podtrzymującej 3 mg/kg mc. 1 ×/2 tyg., kumulacja olipudazy alfa w osoczu była minimalna. Jako rekombinowany ludzki enzym, olipudaza alfa prawdopodobnie jest rozkładana poprzez rozkład proteolityczny na małe peptydy i aminokwasy. Średni t1/2 wynosi 31,9 –37,6 h. Ekspozycja na olipudazę alfa jest mniejsza u dzieci i młodzieży w porównaniu do pacjentów dorosłych, jednak różnic tych nie uznano za istotne klinicznie. Najprawdopodobniej niewydolność nerek nie wpływa na farmakokinetykę olipudazy alfa; nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce olipudazy alfa u pacjentów z łagodną niewydolnością nerek, a wpływ umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek na farmakokinetykę olipudazy alfa jest nieznany.
Enzymatyczna terapia zastępcza w leczeniu objawów niedoboru kwaśnej sfingomielinazy (ASMD) typu A/B lub B, niezwiązanych z OUN, u dzieci, młodzieży i dorosłych.
Zagrażająca życiu nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.
Identyfikowalność leków biologicznych
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.
Reakcje związane z infuzją
W badaniach klinicznych reakcje związane z infuzją wystąpiły u ok. 58% pacjentów leczonych olipudazą alfa. Najczęstszymi objawami związanymi z wlewem leku były: ból głowy, pokrzywka, gorączka, nudności i wymioty. Reakcje związane z infuzją występowały zwykle w jej trakcie oraz do 24 h po jej zakończeniu. Częstość występowania ciężkich reakcji związanych z wlewem, związanych z nadwrażliwością, była większa u dzieci i młodzieży niż u dorosłych.
Przed rozpoczęciem leczenia można zastosować leki przeciwhistaminowe, przeciwgorączkowe i glikokortykosteroidy, aby zapobiec wystąpieniu reakcji alergicznych lub zmniejszyć ich nasilenie. Pacjentów należy monitorować podczas infuzji i przez odpowiedni czas po jej zakończeniu. Powinni być poinformowani o potencjalnych objawach nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznych i konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku ich wystąpienia.
Postępowanie w przypadku pojawienia się reakcji związanych z infuzją zależy od nasilenia objawów. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych reakcji związanych z infuzją można zmniejszyć jej szybkość lub ją wstrzymać, wydłużyć czas trwania każdego etapu infuzji lub zmniejszyć dawkę leku. Jeśli zmniejszono dawkę, ponowne jej zwiększenie powinno nastąpić zgodnie z odpowiednim schematem zwiększania dawkowania, w zależności od wieku pacjenta. W przypadku ciężkiej nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznej, należy natychmiast przerwać infuzję olipudazy alfa i podjąć odpowiednie leczenie. Należy starannie rozważyć ryzyko i korzyści związane z ponownym podaniem olipudazy alfa po wystąpieniu reakcji anafilaktycznej lub ciężkiej reakcji nadwrażliwości. Wznawiając leczenie w takim przypadku, należy zachować szczególną ostrożność, zapewniając odpowiednie środki resuscytacyjne podczas ponownego podania.
Immunogenność
Podczas badań klinicznych zaobserwowano przypadki występowania przeciwciał przeciwlekowych (ADA) pojawiających się w trakcie leczenia. Nie stwierdzono wpływu ADA na farmakokinetykę i skuteczność olipudazy alfa u dorosłych ani u dzieci i młodzieży. Odsetek pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z infuzją wynikające z leczenia (w tym reakcje nadwrażliwości) był wyższy u pacjentów, u których wytworzyły się przeciwciała ADA wynikające z leczenia, w porównaniu z tymi, u których przeciwciała się nie wytworzyły. Jednak reakcje związane z infuzją i reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić niezależnie od pojawienia się ADA.
U pacjentów, u których wystąpiła ciężka reakcja nadwrażliwości na olipudazę alfa, można rozważyć badanie stężenia IgE ADA, w przypadku utraty odpowiedzi na leczenie można rozważyć badanie stężenia przeciwciał IgG ADA.
Przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz
W badaniach klinicznych, podczas zwiększania dawki, odnotowano przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz (ALT lub AST) w ciągu 24–48 h po infuzji . W czasie następnej infuzji zgodnie ze schematem dawkowania, aktywność aminotransferaz wracała do poziomów obserwowanych przed infuzją olipudazy alfa. Przed rozpoczęciem leczenia i podczas wszystkich etapów zwiększania dawki należy kontrolować aktywność ALT i AST. Po osiągnięciu zalecanej dawki można, w ramach rutynowego postępowania klinicznego w ASMD, oznaczać aktywność aminotransferaz.
Substancje pomocnicze
Preparat olipudazy alfa w postaci proszku zawiera sód w ilości, która może być istotna klinicznie.
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji olipudazy alfa z innymi lekami.
Ponieważ olipudaza alfa jest rekombinowanym białkiem ludzkim, najprawdopodobniej nie wchodzi w interakcje z lekami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu P450.
Profil bezpieczeństwa olipudazy alfa u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych był podobny, z wyjątkiem większej częstości występowania reakcji związanych z wlewem, związanych z nadwrażliwością, u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi. Schemat działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży stosujących leczenie przewlekle był zgodny ze schematem obserwowanym podczas 1. roku leczenia.
Bardzo często: ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, pokrzywka, świąd, bóle mięśni, gorączka, zwiększona aktywność CRP.
Często: reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość, przekrwienie oczu, dyskomfort oczu, świąd oczu, kołatanie serca, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie, obrzęk gardła, opuchlizna gardła, uczucie ucisku w gardle, świszczący oddech, podrażnienie krtani, duszność, podrażnienie gardła, biegunka, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej, ból żołądkowo-jelitowy, ból wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rumień trwały, wysypka, wysypka grudkowa, wysypka plamista, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka rumieniowa, wysypka ze świądem, wysypka odropodobna, grudki, plamki, rumień, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból, dreszcze, ból w miejscu podania, reakcja w miejscu podania, świąd w miejscu podania, obrzęk w miejscu podania, zmęczenie, astenia, zwiększenie aktywności ALT, zwiększenie aktywności AST, zwiększenie stężenia ferrytyny w surowicy krwi, obecność nieprawidłowego białka C-reaktywnego, zwiększenie temperatury ciała.
Przedawkowanie
Podczas zwiększania dawki, w populacji dzieci i młodzieży zgłaszano przypadki przedawkowania. U niektórych z tych pacjentów w ciągu 24 h od rozpoczęcia leczenia wystąpiły ciężkie działania niepożądane, w tym prowadzące do zgonu. Odnotowane objawy przedmiotowe przedawkowania obejmowały niewydolność oddechową, niedociśnienie tętnicze, znaczne podwyższenie wyników w testach czynności wątroby i krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję, a pacjent powinien być ściśle obserwowany w warunkach szpitalnych pod kątem wystąpienia reakcji związanych z wlewem, w tym reakcji ostrej fazy. Nie jest znane swoiste antidotum.
Ciąża
Brak danych dotyczących podawania olipudazy alfa kobietom ciężarnym. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie zaleca się stosowania olipudazy alfa w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko, w tym ryzyko dla płodu. Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia oraz przez 14 dni po przyjęciu ostatniej dawki w przypadku przerwania leczenia olipudazą alfa.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy olipudaza alfa przenika do pokarmu kobiecego, nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać leczenie olipudazą alfa, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Leczenie olipudazą alfa powinno być prowadzone pod nadzorem personelu medycznego mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z ASMD lub innymi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu. Infuzja leku powinna być podana przez fachowy personel medyczny, z dostępem do odpowiedniego zaplecza medycznego, w przypadku wystąpienia potencjalnych ciężkich reakcji na wlew. Infuzję domową prowadzoną pod nadzorem fachowego personelu medycznego, można rozważyć w przypadku pacjentów, którzy przyjmują dawkę podtrzymującą i dobrze tolerują infuzje.
I.v., we wlewie. Dawkę ustala się na podstawie rzeczywistej masy ciała u pacjenta z BMI ≤30 lub optymalnej masy ciała u pacjenta z BMI >30. Dorośli. Zalecana dawka początkowa 0,1 mg/kg mc., kolejne dawki podaje się co 2. tyg., według schematu: 2. i 3. dawka – 0,3 mg/kg mc., 4. i 5. dawka – 0,6 mg/kg mc., 6. dawka – 1 mg/kg mc., 7. dawka – 2 mg/kg mc., 8. dawka i kolejne – 3 mg/kg mc. Dzieci i młodzież. Zalecana dawka początkowa 0,03 mg/kg mc., kolejne dawki podaje się co 2. tyg., według schematu: 2. dawka – 0,1 mg/kg mc., 3. i 4. dawka – 0,3 mg/kg mc., 5. i 6. dawka – 0,6 mg/kg mc., 7. dawka – 1 mg/kg mc., 8. dawka – 2 mg/kg mc., 9. dawka i kolejne – 3 mg/kg mc. Czas trwania wlewu zależy od wielkości podawanej dawki. Szybkość wlewu należy zwiększać stopniowo, jeśli nie występują reakcje z nim związane. Szczegółowe informacje dotyczące dostosowywania szybkości i czasu wlewu, obliczania optymalnej masy ciała dla pacjentów z BMI >30 oraz postępowania w przypadku pominięcia dawki (gdy dawka nie została podana w ciągu 3 dni od zaplanowanej daty) – patrz: zarejestrowane materiały producenta.
Podczas wlewu należy kontrolować objawy przedmiotowe i podmiotowe reakcji z nim związanych; w zależności od ich nasilenia, wlew można spowolnić, zatrzymać lub przerwać i w razie konieczności rozpocząć odpowiednie leczenie. W przypadku ciężkiej nadwrażliwości i/lub reakcji anafilaktycznej leczenie należy natychmiast przerwać.
Aktywność ALT i AST należy oznaczyć w ciągu 1 mies. przed rozpoczęciem leczenia olipudazą alfa. Podczas zwiększania dawki lub po wznowieniu leczenia po pominięciu dawek, należy oznaczyć aktywność aminotransferaz w ciągu 72 h przed kolejną zaplanowaną infuzją. Jeżeli podczas zwiększania dawki aktywność wyjściowa aminotransferaz lub aktywność aminotransferaz przed infuzją jest >2-krotnie większa od górnej granicy normy, należy dodatkowo oznaczyć ich aktywność w ciągu 72 h po zakończeniu infuzji. Jeżeli przed infuzją aktywność aminotransferaz jest powyżej wartości wyjściowej i >2-krotnie przekracza górną granicę normy, można dostosować dawkowanie (poprzez ponowne podanie tej dawki lub jej zmniejszenie) lub tymczasowo wstrzymać leczenie, w zależności od stopnia zwiększenia aktywności aminotransferaz. Po osiągnięciu zalecanej dawki można, w ramach rutynowego postępowania klinicznego w ASMD, oznaczać aktywność aminotransferaz.
Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w wieku >65 lat, z zaburzeniami czynności wątroby ani z zaburzeniami czynności nerek.
Ze względu na niedociśnienie tętnicze, które jest częstym działaniem niepożądanym, olipudaza alfa może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł
Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
