Nirsewimab

Działanie - Nirsewimab

Mechanizm działania
Nirsewimab jest rekombinowanym, ludzkim przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1κ,o długim czasie działania, które zmodyfikowano poprzez potrójną substytucję aminokwasów (YTE) w rejonie Fc, aby wydłużyć t_1/2 w surowicy. Skierowane jest przeciwko białku F wirusa RSV w konformacji przedfuzyjnej. Nirsewimab hamuje kluczowy etap fuzji cząsteczek wirusa z błoną komórkową gospodarza, w procesie wnikania wirusa do organizmu, neutralizując wirusa i blokując fuzję komórek.
Na podstawie badań in vitro oraz badań na zwierzętach wykazano wiązanie się nirsewimabu z immobilizowanymi ludzkimi receptorami FcγR (FcγRI, FcγRIIA, FcγRIIB i FcγRIII) i działanie neutralizujące wobec wirusa RSV, które było równoważne z działaniem ich macierzystych przeciwciał monoklonalnych, IG7 i IG7-TM, potwierdzając jednocześnie, że ochrona przed zakażeniem RSV zależy w większym stopniu od neutralizującego działania nirsewimabu niż od funkcji efektorowej zależnej od Fc.
Dane kliniczne i farmakokinetyczne wskazują, że czas trwania ochrony przed zakażeniem, zapewnianej przez nirsewimab, wynosi co najmniej 5–6 mies.
W badaniach klinicznych wykazano, że nirsewimab zachowywał aktywność przeciwko rekombinowanemu RSV zawierającemu substytucje związane z opornością na paliwizumab. Możliwe jest, że warianty oporne na nirsewimab mogły wykazywać oporność krzyżową na inne przeciwciała monoklonalne ukierunkowane na białko F RSV.
W badaniach klinicznych wykrywano przeciwciała przeciwlekowe (ADA). Nie określono wpływu ADA na skuteczność nirsewimabu. Nie zaobserwowano dowodów na wpływ ADA na bezpieczeństwo stosowania.

Farmakokinetyka
Po podaniu i.m., farmakokinetyka nirsewimabu jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawek 25–300 mg, u dzieci i dorosłych. Po podaniu tą drogą, t_max wynosił 6 dni (zakres 1–28 dni), a szacunkowa bezwzględna dostępność biologiczna – 84%. Nirsewimab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym, rozkładanym przez enzymy proteolityczne obecne w całym organizmie i nie jest metabolizowany przez enzymy wątrobowe. Brak dowodów na szlak klirensu zależny od receptorów docelowych po podaniu dawek badanych klinicznie. t_1/2 w fazie końcowej wyniósł ok. 71 dni. Klirens nirsewimabu zwiększa się wraz ze zwiększaniem się masy ciała.
Chociaż w badaniach klinicznych u jednego pacjenta z zespołem nerczycowym zaobserwowano zwiększony klirens nirsewimabu, jako typowe przeciwciało monoklonalne klasy IgG nie jest on usuwany przez nerki, ze względu na dużą masę cząsteczkową i nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności nerek miały wpływ na jego klirens. Przeciwciała monoklonalne klasy IgG nie są usuwane głównie w drodze metabolizmu wątrobowego, jednak w badaniach klinicznych obserwowano zwiększony klirens nirsewimabu u niektórych osób z przewlekłą chorobą wątroby, która może być związana z utratą białka. Nie obserwowano klinicznie istotnego wpływu rasy pacjenta na ani istotnego klinicznie wpływu przewlekłej choroby płuc wcześniaków lub hemodynamicznie istotnej wrodzonej choroby serca na farmakokinetykę nirsewimabu.

Wskazania do stosowania - Nirsewimab

Profilaktyka chorób dolnych dróg oddechowych wywołanych przez RSV
Zapobieganie chorobie dolnych dróg oddechowych wywołanej przez syncytialny wirus oddechowy (RSV) u noworodków i niemowląt w 1. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV oraz u dzieci do ukończenia 24. mż., które pozostają narażone na ciężką chorobę wywołaną przez RSV, w 2. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV.

Przeciwwskazania stosowania - Nirsewimab

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu.

Reakcje nadwrażliwości
Po podaniu przeciwciał monoklonalnych ludzkiej immunoglobuliny G1 (IgG1) obserwowano anafilaksję. Po podaniu nirsewimabu zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia anafilaksji lub innych objawów klinicznie istotnej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie nirsewimabu i rozpocząć stosowanie odpowiednich leków i/lub terapię podtrzymującą.

Klinicznie istotne zaburzenia krzepnięcia
Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych we wstrzyknięciach i.m., należy zachować ostrożność podając nirsewimab dzieciom z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia.

Dzieci ze zmniejszoną odpornością
W badaniach klinicznych, u niektórych dzieci ze zmniejszoną odpornością i stwierdzoną utratą białek, zaobserwowano wysoki klirens nirsewimabu. Nirsewimab może nie zapewniać takiego samego poziomu ochrony przed zakażeniem RSV u tych dzieci, w porównaniu do dzieci o prawidłowej odporności.

Ograniczenia danych klinicznych
Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące niemowląt w wieku <32 tyg., liczonym od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny), a dane kliniczne dotyczące skrajnych wcześniaków (urodzonych w wieku ciążowym <29 tyg.) w wieku <8 tż. są ograniczone.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u dzieci w wieku 2–18 lat.

Interakcje - Nirsewimab

Nie przeprowadzono badań interakcji.

Przeciwciała monoklonalne zazwyczaj nie mają znaczącego potencjału do wchodzenia w interakcje, ponieważ nie oddziałują bezpośrednio na enzymy cytochromu P-450 ani nie są substratami transporterów wątrobowych lub nerkowych. Pośredni wpływ na enzymy cytochromu P-450 jest mało prawdopodobny, ponieważ nirsewimab jest skierowany przeciwko egzogennemu wirusowi.

Badania laboratoryjne i diagnostyczne
Nirsewimab nie wpływa na wyniki testów reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkryptazą (RT-PCR) ani szybkich testów diagnostycznych wykrywających antygen RSV, które wykorzystują dostępne na rynku przeciwciała ukierunkowane na miejsce antygenowe I, II lub IV białka fuzyjnego F RSV.

Szczepionki
Ponieważ nirsewimab jest przeciwciałem monoklonalnym stosowanym w celu biernej immunizacji swoistej dla RSV, nie oczekuje się jego wpływu na czynną odpowiedź immunologiczną organizmu na jednocześnie podawane szczepionki.
Doświadczenie dotyczące jednoczesnego podawania szczepionek jest ograniczone. W badaniach klinicznych, gdy nirsewimab podawano z rutynowymi szczepionkami stosowanymi u dzieci, profil bezpieczeństwa i reaktogenności jednocześnie stosowanego schematu szczepień był podobny jak w przypadku szczepień wieku dziecięcego podawanych bez nirsewimabu. Nirsewimab można podawać jednocześnie ze szczepionkami wieku dziecięcego.
Nirsewimabu nie należy mieszać z innymi szczepionkami w tej samej strzykawce lub fiolce. Gdy nirsewimab jest podawany jednocześnie ze szczepionkami we wstrzyknięciach, preparaty należy podawać w oddzielnych strzykawkach i w różne miejsca ciała.

Niezgodności farmaceutyczne
Nie należy mieszać preparatu nirsewimabu z innymi preparatami leków, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Działania niepożądane - Nirsewimab

Najczęstszym działaniem niepożądanym była wysypka występująca w ciągu 14 dni po podaniu leku, większość przypadków miała nasilenie łagodne lub umiarkowane. Ponadto, zgłaszano gorączkę i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, występujące w ciągu 7 dni po podaniu dawki. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia nie miały ciężkiego przebiegu.

Niezbyt często: wysypka, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, gorączka.
Z nieznaną częstością: nadwrażliwość.

Profil bezpieczeństwa stosowania dla poszczególnych populacji dzieci
Profil bezpieczeństwa nirsewimabu u niemowląt, z grupy zwiększonego ryzyka ciężkiej postaci zakażenia RSV, w tym skrajnych wcześniaków (wiek ciążowy <29 tyg.), które otrzymały nirsewimab w 1. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV, był porównywalny z paliwizumabem i spójny z profilem bezpieczeństwa nirsewimabu obserwowanym u niemowląt urodzonych w terminie i u wcześniaków w wieku ciążowym ≥29 tyg.
Profil bezpieczeństwa nirsewimabu u niemowląt i dzieci w wieku ≤24 mies. ze zmniejszoną odpornością, które otrzymały nirsewimab w 1. lub 2. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV, był zgodny z profilem bezpieczeństwa u niemowląt urodzonych w terminie oraz u wcześniaków w wieku ciążowym ≥29 tyg.
Profil bezpieczeństwa nirsewimabu u niemowląt urodzonych w terminie i wcześniaków (wiek ciążowy ≥29 tyg.), podawanego w 1. dla tych dzieci sezonie występowania zakażeń RSV, był zgodny z profilem bezpieczeństwa nirsewimabu w badaniach kontrolowanych placebo.
Profil bezpieczeństwa nirsewimabu u dzieci w 2. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV był zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym podczas 1. dla nich sezonu występowania zakażeń RSV.

Przedawkowanie
Brak swoistego leczenia w przypadku przedawkowania nirsewimabu. W razie przedawkowania, pacjenta należy monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych i zastosować odpowiednie leczenie objawowe.

Ciąża i laktacja - Nirsewimab

Nie dotyczy.

Dawkowanie - Nirsewimab

I.m., w przednioboczną część uda; nie zaleca się rutynowego podawania w mięsień pośladkowy. Jeżeli wymagane są 2 wstrzyknięcia, należy wykonać je w różne miejsca.

Noworodki i niemowlęta w 1. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV
Niemowlęta <5 kg mc. – pojedyncza dawka 50 mg, niemowlęta ≥5 kg mc. – pojedyncza dawka 100 mg. Niemowlętom urodzonym podczas sezonu występowania zakażeń RSV, preparat należy podać możliwie najwcześniej po urodzeniu. U niemowląt urodzonych poza sezonem zakażeń, preparat najlepiej podać przed rozpoczęciem najbliższego sezonu zakażeń RSV. Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące podawania preparatu niemowlętom o mc. 1–<1,6 kg, dawkowanie jest oparte na ekstrapolacji dawkowania dla dzieci o większej mc. Przewiduje się, że ekspozycja u niemowląt o mc. <1 kg powoduje większe narażenie niż u dzieci ważących więcej, należy więc dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane ze stosowaniem nirsewimabu.

Dzieci do ukończenia 24. mż., które pozostają narażone na ciężką chorobę wywołaną przez RSV w 2. dla nich sezonie występowania zakażeń RSV
Pojedyncza dawka 200 mg, podawana w 2 wstrzyknięciach (2 × 100 mg). Preparat najlepiej podać przed rozpoczęciem 2. sezonu występowania zakażeń RSV. U dzieci poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w krążeniu pozaustrojowym można podać dodatkową dawkę jak najszybciej po ustabilizowaniu się stanu dziecka po zabiegu, w celu zapewnienia odpowiedniego stężenia nirsewimabu w surowicy. Jeśli zabieg jest przeprowadzany ≤90 dni po otrzymaniu 1. dawki, dodatkowa dawka powinna wynosić 50 lub 100 mg, w zależności od masy ciała, podczas 1. sezonu zakażeń RSV lub 200 mg podczas 2. sezonu zakażeń RSV. Jeśli upłynęło >90 dni od 1. dawki, można podać dodatkowo pojedynczą dawkę 50 mg, niezależnie od masy ciała, podczas 1. sezonu zakażeń RSV lub 100 mg podczas 2. sezonu zakażeń RSV.

Preparaty na rynku polskim zawierające nirsewimab