Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Pęcherze rozedmowe u młodej osoby

Pytanie nadesłane do redakcji

Moja córka ma 23 lata (nie pali). Cztery miesiące temu tomograf wykrył pęcherz rozedmowy, teraz kolejny, na drugim płucu. Jej dziadek miał rozedmę płuc. Będziemy walczyły z tą okropną chorobą, ale w tej chwili dobrze byłoby, gdyby ktoś powiedział, że jest szansa na życie? Mira

Odpowiedziała

lek. med. Hanna Wolf
Specjalista Chorób Płuc
NZOZ CLINICA VITAE
Poradnia Specjalistyczna Alergologiczno-Pulmonologiczna w Gdańsku

Pęcherze rozedmowe u tak młodej osoby wymagają wysokospecjalistycznej diagnostyki i leczenia.

Przyczyną może być genetycznie uwarunkowany niedobór α1-antytrypsyny. Objawy choroby mogą pojawić się już po urodzeniu w postaci przedłużającej się żółtaczki jako wynik uszkodzenia wątroby.

Ujawnienie się choroby w późniejszym wieku najczęściej dotyczy układu oddechowego jako rozedmy płuc i rozwijającej się przedwcześnie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Diagnostyka polega na wykonaniu badania krwi na poziom α1-antytrypsyny (AAT). Niski poziom świadczy o rozpoznaniu i powinien być potwierdzony badaniem genetycznym określającym genotyp pacjenta. Badanie polega na analizie sekwencji kodującej genu AAT i określeniu obecności alleli M, S, Z i Null, a także na określeniu ich podtypów. Badanie jest zasadne nawet w przypadku prawidłowej wartości AAT. Określenie postaci niedoboru związanej z obecnością określonego genotypu świadczy o ciężkości postaci choroby, a tym samym o przebiegu, rokowaniu i leczeniu.

Leczenie polega na podawaniu dożylnym 1 raz w tygodniu ludzkiej α1-AT uzyskiwanej od zdrowych dawców osocza.

W przypadku Pani córki konieczna jest diagnostyka w wysokospecjalistycznym ośrodku.

22.02.2013

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?