11 lutego obchodzimy Europejski Dzień Numeru Alarmowego 112. Data – 11.2 – symbolicznie nawiązuje do numeru, który na terenie całej Unii Europejskiej umożliwia bezpłatne wezwanie pomocy w sytuacjach zagrożenia życia, zdrowia, środowiska lub mienia.
Święto zostało ustanowione w 2009 roku przez Parlament Europejski, Komisję Europejską i Radę UE w celu promowania wiedzy o funkcjonowaniu numeru 112 oraz zasad jego właściwego użycia.
W ramach obchodów Europejskiego Dnia Numeru 112 Marek Cebula, Wojewoda Lubuski odwiedził Centrum Powiadamiania Ratunkowego w Gorzowie Wielkopolskim, działające w strukturach Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego.
Podczas spotkania Wojewoda podziękował operatorom numeru alarmowego za ich codzienną, odpowiedzialną pracę na rzecz bezpieczeństwa mieszkańców województwa lubuskiego. Podkreślił, że praca operatorów wymaga wysokich kompetencji, odporności na stres oraz umiejętności szybkiego i trafnego podejmowania decyzji. To od ich profesjonalizmu i sprawnego przekazania informacji zależy skuteczność działań służb ratunkowych.
W gorzowskim CPR zatrudnionych jest 42 pracowników, w tym 34 czynnych operatorów numerów alarmowych. Operatorzy, wykonując obowiązki służbowe, korzystają z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszom publicznym.
W 2025 roku operatorzy CPR w Gorzowie Wielkopolskim odebrali ponad 428 tysięcy połączeń. Z tej liczby blisko 246 tysięcy (57 proc.) stanowiły zgłoszenia alarmowe wymagające interwencji służb.
Najczęściej zgłaszane zdarzenia dotyczyły wypadków i kolizji drogowych, zakłóceń porządku publicznego, interwencji domowych oraz nagłych przypadków medycznych. Średnio w ciągu doby do centrum wpływa około 1200 połączeń, z czego około 640 jest zasadnych i przekazywanych do Policji, Państwowego Ratownictwa Medycznego lub Państwowej Straży Pożarnej.
Jednocześnie 43 proc. wszystkich połączeń stanowią zgłoszenia fałszywe, w tym blokowanie numeru alarmowego, żarty oraz tzw. „głuche telefony”. Każde nieuzasadnione połączenie może utrudnić lub opóźnić udzielenie pomocy osobie znajdującej się w realnym zagrożeniu.