Utwory laureatów Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego dla Lekarzy im. Profesora Andrzeja Szczeklika "Przychodzi wena do lekarza" i Ogólnopolskiego Konkursu Poezji Osób Niepełnosprawnych "Słowa, dobrze, że jesteście".
Zamów >>>
Utwory laureatów Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego dla Lekarzy im. Profesora Andrzeja Szczeklika „Przychodzi wena do lekarza”
Zamów >>>
Utwory laureatów Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego dla Lekarzy im. Profesora Andrzeja Szczeklika „Przychodzi wena do lekarza”
Zamów >>>
Kilka dni temu zachwyciłem się projektem okładki dwu nastego już pokonkursowego almanachu z utworami literac kimi lekarzy i poezją osób z niepełnosprawnościami. Wcześ niej Anna Dymna zaproponowała tytuł tomiku, tradycyjnie odnosząc się do jednego z nadesłanych w rekordowej liczbie tegorocznych tekstów. Natychmiast zajrzałem do encyklope dycznej definicji, w której słuch absolutny opisany jest jako umiejętność zapamiętywania wysokości dźwięków, co po zwala na ich rozpoznawanie bez odwoływania się do wzorca. Zamów >>>
Był maj 2019 roku. W kuluarach Teatru im. Juliusza Sło- wackiego w Krakowie nerwowo odliczałem minuty do koncer- tu. Nikt nie potrafił czytać tekstów Andrzeja Szczeklika tak jak Jerzy Trela. Tymczasem nad Krakowem szalała burza, lał deszcz, wiatr wyrywał drzewa z korzeniami. Jedno z nich stanęło na drodze punktualnego zjawienia się artysty w garderobie. Go- ście zaczęli zajmować miejsca. Kurtyna Siemiradzkiego była go- towa do uniesienia. I nagle, niczym ro- mantyczny duch, w półmroku, pojawiła się drobna postać, którą natychmiast chwyciłem za rękę, omawiając wejścia na scenę. Zamów >>>
Jestem pewien, że gdyby Andrzej Szczeklik był razem z nami w czasach pandemii, przede wszystkim zajmowałby się pacjentami. I tylko późnym wieczorem, gdy zmęczenie nie po- zwala zasnąć, być może pochyliłby się nad albumem mistrzów malarstwa. I znów kartka za kartką łączyłby sztukę z medycyną, znajdując konteksty i konstelacje, wiążąc genetyczne wstążki z ikonami kultury. Zamów >>>
Za maską kryjącą twarz, niczym w teatrze greckiej tragedii, ukryliśmy uśmiech – świadectwo ludzkiego współistnienia. Aż do odwołania zmarszczki wokół oczu przejęły rolę główną. Mimika czoła cieszy i martwi się życiem. Nierówny oddech i słowa filtruje flizelinowy knebel. Tylko serce przyspiesza niezmiennie, reagując na oddalony sygnałem smartphona głos, telekonferencyjny grymas i literacki akapit. Kawałek szczęścia znów szeleści przyjaźnie zadrukowanym papierem. Zamów >>>
Czytam, po raz kolejny, książki o poszukiwaniu duszy medycyny, które pozostawił po sobie patron naszego Konkursu Literackiego, profesor Andrzej Szczeklik. Od nowa wertuję rozdziały, analizuję akapity, zachwycam się przykładami i prostotą opisu trudnych zagadnień diagnostyczno-terapeutycznych. Kartkując strony, z coraz większą uwagą oglądam ilustrujące tytuły, obrazy wielkich malarzy. Żmudnie zaznaczam fragmenty, które chciałbym, aby podczas Gali Nagród w Teatrze Słowackiego przeczytał Jerzy Trela. Zamów >>>
Andrzej Szczeklik przez kilkadziesiąt lat zaglądał do wnętrza Człowieka. W architekturze komórek, tkanek, narządów, niczym w bibliotece, szukał słów naukowego postępu, polemiki światopoglądów i bogactwa emocji. Idąc śladem Profesora, po raz siódmy, litera po literze i wers za wersem, prezentujemy literackie prace lekarzy i osób niepełnosprawnych, którym w tym roku dano laur pierwszeństwa. Zamów >>>
Słowa wysyłane na oba konkursy to zatrzymane w czasie chwile, które uczłowieczają, oswajają najważniejsze sprawy i zbliżają ludzi – pacjentów oraz lekarzy. I to jest najważniejszy sens tych konkursów. Nie chodzi tu o to, by wśród zgłaszających utwory objawił się Eliot, Rilke czy Herbert. Ważne, byśmy wzajemnie się lepiej poznali i mogli sobie zaufać. A te nadsyłane słowa są jak prawdziwe ślady, tropy… czy to wilka, czy wiewiórki, czy niedźwiedzia, czy nawet małej myszki, po których możemy bezpieczniej iść przez pola minowe naszego życia. Proszę więc, zostawiajcie swój ślad! To ma naprawdę ogromny sens i pomaga żyć. - Anna Dymna
