Prof. dr hab. n. med. Ryszard Lauterbach

Podziękowania dla lekarza

• • Krystyna Mazurkiewicz i Wojtuś Mazurkiewicz

    Szanowny Panie Profesorze, z uwagi na niemożność przyjazdu osobiście, postanowiłam tą drogą jeszcze raz w swoim imieniu i mojego wnuka Wojtusia po 3,5 roku, podziękować Panu i całemu personelowi Pana Oddziału, za uratowanie Wojtkowi życia ( przywieziono Państwu praktycznie martwe dziecko ze Suchej Beskidzkiej 30.08.2017 r.). Gdyby nie Państwa nadzwyczajna opieka, nie miałabym możliwości pracować nad mózgiem mojego wnuka. Wojtek obecnie jest uczniem 2 klasy jęz.angielskiego Helen Doron i 1 klasy szkoły muzycznej Yamaha. Jest bardzo inteligentnym, ruchliwym i radosnym dzieckiem. Dziękuję też za słowa otuchy, jakie Pan wlał w moją duszę oddając mi 3-tygodniowego wnuka:"Wierzę, że w Pani rękach Wojtuś wyjdzie z problemów, nie będzie roślinką". Cały czas je sobie powtarzałam i powtarzam, wierząc,że pomimo mego wieku i stanu zdrowia dam radę. Bardzo dziękujemy Panie Profesorze, niech Bóg Pana ma w swej opiece. Dozgonnie wdzięczna Krystyna Mazurkiewicz ze Słupska
  • bobak.bobak@gmail.com

    Panie Profesorze, w sobotę obchodziliśmy całą rodziną wielkie święto - nasz synek, pacjent Oddziału Neonatologicznego Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie skończył pierwszy rok swojego życia. Jaś urodził się 15 marca 2013 r, w 31 tygodniu ciąży, z masą urodzeniową 1900g i 8 pkt-ami Apgar. Nie było zatem z nim tak źle, po 6 tygodniach hospitalizacji mogliśmy cieszyć dzieckiem w domowych pieleszach;) Jednak dla nas - rodziców, to niespodziewane zdarzenie było ciosem i wielkim zaskoczeniem. Dziś wiemy, że Jaś jest zdrowym, pięknie rozwijającym się dzieckiem. Wiemy także, że bez zaangażowania personelu medycznego zarządzanego przez Pana Profesora Oddziału, na pewno nie byłoby tak dobrze. Mogę zatem powiedzieć, że nasze dziecko jest wspólnym dziełem nas wszystkich rodziców, lekarzy, pielęgniarek Oddziału. Na Pana ręce składamy gorące podziękowania za ten stan rzeczy. Szczególnie dziękujemy Pani dr Tomaszczyk, która była i jest nadal dla nas wielkim oparciem. To lekarz z krwi i kości, wspaniały, ciepły człowiek, na którego postępowaniu, ja jako kobieta i matka mogę się tylko wzorować. Wielkie podziękowania dla Pani Joanny Radzik, która motywowała mnie do oddawania dziecku każdej kropli matczynego mleka, mimo że chwilami ogarniało zwątpienie. Podziękowania dla Pani Doktor Radziszewskiej, Pani Doktor Sczanieckiej, które wykazały się ogromem cierpliwości wobec naszej dociekliwości i niewiedzy. Wielkie podziękowania dla Pana Profesora, za wspaniały oddział i stworzenie Zespołu na najwyższym, światowym poziomie. Stworzenie oddziału, który daje nadzieję na lepsze dni, ratuje nasze największe skarby - nasze dzieci. Z wyrazami szacunku, Anna Bobak-Szalonek, Michał Szalonek, Jaś Szalonek