×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy pacjentowi przysługuje transport medyczny w celu wykonania planowych procedur, badań, zabiegów lub hospitalizacji?

dr n. prawn. Tamara Zimna
Kancelaria Prawa Medycznego, Tresna

Zasady korzystania z transportu sanitarnego nie uległy zmianie i określają je przepisy art. 41 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1510). Na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego świadczeniobiorcy przysługuje bezpłatny przejazd na leczenie do najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego świadczeń we właściwym zakresie i z powrotem z wykorzystaniem transportu sanitarnego w przypadku dysfunkcji narządu ruchu uniemożliwiającej korzystanie ze środków transportu publicznego. W innych przypadkach przejazd na planowane leczenie środkami transportu sanitarnego na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego świadczeniobiorcy przysługuje odpłatnie lub za częściową odpłatnością.


Fot. istockphoto.com

Częściowa odpłatność w wysokości 60% kosztu transportu (40% pokrywane jest ze środków publicznych) obowiązuje w przypadku:

  1. chorób krwi i narządów krwiotwórczych
  2. chorób nowotworowych
  3. chorób oczu
  4. chorób przemiany materii
  5. chorób psychicznych i zaburzeń zachowania
  6. chorób skóry i tkanki podskórnej
  7. chorób układu krążenia
  8. chorób układu moczowo-płciowego
  9. chorób układu nerwowego
  10. chorób układu oddechowego
  11. chorób układu ruchu
  12. chorób układu pokarmowego
  13. chorób układu wydzielania wewnętrznego
  14. chorób zakaźnych i pasożytniczych
  15. urazów i zatruć
  16. wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych,

gdy ze zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego wynika, że świadczeniobiorca jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych.1

Osobie niepełnosprawnej w stopniu znacznym przysługuje transport do szpitala na planową hospitalizację, tylko jeśli jest to pacjent z dysfunkcją narządu ruchu uniemożliwiającą korzystanie ze środków transportu publicznego. Jednak nie każda niezdolność do samodzielnej egzystencji kwalifikująca pacjenta do uzyskania orzeczenia o znacznej niepełnosprawności występuje łącznie z dysfunkcją narządu ruchu (niepełnosprawność może być spowodowana innego rodzaju naruszeniem sprawności organizmu, bez istotnej dysfunkcji narządu ruchu). Kryterium uzyskania bezpłatnego transportu sanitarnego nie jest orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, lecz dysfunkcjonalność narządu ruchu uniemożliwiająca korzystanie ze środków transportu publicznego. Jeśli pacjent wymaga więc środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych lub jest wprawdzie zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby, korzysta tylko z dofinansowania ze środków publicznych do kosztu transportu sanitarnego, pod warunkiem że choruje na co najmniej jedną chorobę z 16 wyżej wymienionych grup chorób.

Piśmiennictwo:

1. Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 736).
28.04.2020

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak pojechać do sanatorium?
    Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można skorzystać z sanatorium bez zakwaterowania?
  • Jak długo ważna jest recepta w 2020?
    Pacjent, który otrzymał receptę od lekarza, musi pamiętać, że nie jest ważna bezterminowo. Każda recepta ma ściśle określony czas, w którym można ją zrealizować. Dotyczy to zarówno recepty w formie „papierowej”, jak i tzw. e-recepty.