×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Hormon luteinizujący (lutropina)

Hormon luteinizujący (lutropina)
Fot. pixabay.com

Co to jest hormon luteinizujący?

Lutropina (hormon luteinizujący) jest hormonem produkowanym przez przedni płat przysadki mózgowej. U kobiet odpowiada za stymulację owulacji oraz pobudza syntezę progesteronu. U mężczyzn pobudza syntezę testosteronu w jądrach. Wydzielanie lutropiny regulowane jest przez gonadoliberynę (GnRH) produkowaną w podwzgórzu, a także progesteron u kobiet i testosteron u mężczyzn.

Duże stężenie progesteronu i testosteronu hamuje wydzielanie lutropiny oraz gonadoliberyny i odwrotnie. Najwyższe stężenie hormonu luteinizującego u kobiet stwierdza się w okresie okołoowulacyjnym. Znaczny wzrost stężenia tego hormonu obserwuje się u kobiet po menopauzie. Wysokie wartości LH stwierdza się również w przebiegu m.in. zespołu Turnera i Klinefeltera, w niewydolności jajników, w zespole policystycznych jajników (PCOS), w przypadku gruczolaka przysadki, braku jednego lub obu jąder u chłopców.

Niskie wartości LH mogą być związane z uszkodzeniem podwzgórza lub przysadki mózgowej (zabieg operacyjny, uraz głowy, przerzuty nowotworowe, gruczolak, sarkoidoza), mogą wystąpić też w przebiegu anoreksji i bulimii.

Jakie są wskazania do badania stężenia hormonu luteinizującego?

Wskazaniem do wykonania badania mogą być nieregularne miesiączki, diagnostyka i leczenie niepłodności, monitorowanie owulacji, podejrzenie zaburzeń przysadki mózgowej, podejrzenie hipogonadyzmu, czyli zaburzeń układu rozrodczego, które powodują dysfunkcję jąder lub jajników.

Jak przebiega badanie stężenia hormonu luteinizującego?

Badanie wykonuje się z surowicy krwi żylnej pobranej jednorazowym zestawem do pobierania krwi z żyły kończyny górnej.

Jak przygotować się do badania stężenia hormonu luteinizującego?

W zależności od wskazań do wykonania badania należy uwzględnić wahania stężenia LH w trakcie cyklu miesięcznego. Największe stężenie hormonu stwierdza się w okresie okołowoulacyjnym i w tym czasie należy wykonać badanie w przypadku monitorowania owulacji (ok. 12.–14. dnia cyklu przy trwającym 28 dni cyklu miesiączkowym). W pozostałych wskazaniach badanie wykonuje się zazwyczaj w pierwszej połowie cyklu miesiączkowego ok. 3.–5. dnia cyklu lub w drugiej połowie cyklu ok. 21. dnia cyklu.

Jakie powikłania mogą wystąpić po wykonaniu badania stężenia hormonu luteinizującego? Jak postępować po badaniu stężenia hormonu luteinizującego?

Powikłania mogą być związane z zabiegiem pobrania krwi – krwiak, miejscowy stan zapalny w miejscu nakłucia żyły. Każdy wynik należy skonsultować z lekarzem. W interpretacji należy uwzględnić wskazania do wykonania badania oraz u kobiet dzień cyklu miesiączkowego.

18.10.2017

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Jak pojechać do sanatorium?
    Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można wybrać sobie miejsce, do którego chce się jechać i termin wyjazdu? Czy można skorzystać z sanatorium bez zakwaterowania?
  • Jak długo ważna jest recepta w 2020?
    Pacjent, który otrzymał receptę od lekarza, musi pamiętać, że nie jest ważna bezterminowo. Każda recepta ma ściśle określony czas, w którym można ją zrealizować. Dotyczy to zarówno recepty w formie „papierowej”, jak i tzw. e-recepty.