Rybelsus - tabletki

Niedostatecznie kontrolowana cukrzyca typu 2 u dorosłych, w celu poprawy kontroli glikemii, w skojarzeniu z odpowiednią dietą i wysiłkiem fizycznym: (1) w monoterapii, u pacjentów, u których stosowanie metforminy jest niewskazane, (2) w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy. P.o., na pusty żołądek, po zalecanym okresie postu trwającym co najmniej 8 h; tabletki połykać w całości, popijając niewielką (ok. 120 ml) ilością wody; co najmniej przez 30 min od przyjęcia leku nie należy spożywać posiłków i napojów, ani przyjmować innych leków. Preparat powinien być zawsze stosowany jako 1 tabl. przyjmowana 1 ×/d; nie należy przyjmować więcej niż 1 tabl./d w celu osiągnięcia działania dawki większej. Preparat w dawce 3 mg, 7 mg i 14 mg. Początkowo 3 mg 1 ×/d przez 1 mies., następnie dawkę zwiększyć do 7 mg 1 ×/d. W razie potrzeby w celu dodatkowej poprawy kontroli glikemii dawkę można zwiększać w odstępach 1 mies. kolejno do 14 mg, 25 mg i do dawki maks. 50 mg 1 ×/d. Preparat w dawce 1,5 mg, 4 mg i 9 mg. Początkowo 1,5 mg 1 ×/d przez 1 mies., następnie dawkę zwiększyć do dawki potrzymującej 4 mg 1 ×/d. W razie konieczności dawkę można dalej zwiększać w odstępach 1 mies. kolejno do 9 mg, 25 mg i do dawki maks. 50 mg 1 ×/d. Ze względu na większą zmienność farmakokinetyczną semaglutydu podawanego p.o. w zakresie wchłaniania w porównaniu z semaglutydem podawanym s.c., nie można jednoznacznie przewidzieć, jaki będzie efekt kliniczny po zmianie drogi podania; u osób stosujących 0,5 mg 1 ×/tydz. s.c. można zastosować 7 mg lub 14 mg 1 ×/d p.o. albo 4 mg lub 9 mg 1 ×/d p.o., u osób stosujących 1 mg 1 ×/tydz. s.c. można zastosować 14 mg lub 25 mg 1 ×/d p.o. albo 9 mg lub 25 mg 1 ×/d p.o., u osób stosujących 2 mg 1 ×/tydz. s.c. można zastosować 25 mg lub 50 mg 1 ×/d p.o.; podawanie preparatu p.o. można rozpocząć po upływie tygodnia od wstrzyknięcia ostatniej dawki leku s.c. W przypadku leczenia skojarzonego z metforminą i/lub inhibitorem SGLT2 lub pochodną tiazolidynodionu dotychczasowe dawki tych leków mogą pozostać niezmienione. W przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną należy rozważyć zmniejszenie ich dawki w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Zachować ostrożność w przypadku schyłkowej niewydolności nerek oraz ciężkich zaburzeń czynności wątroby.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciąża, okres karmienia piersią.