Letrox 25 - tabletki

Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii. Dorośli. Początkowo 25–50 µg/d, dawkę zwiększać co 2–4 tyg. o 25–50 µg/d do dawki podtrzymującej 100–200 µg/d. Dzieci. Dawka podtrzymująca we wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy wynosi zwykle 100–150 µg/m² pc./d. U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 12,5–50 µg/d, następnie dawkę należy zwiększać stopniowo, co 2–4 tyg., w zależności od wyników badania klinicznego i stężenia hormonów tarczycy oraz wartości TSH, aż do uzyskania pełnej dawki substytucyjnej. U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, wymagających szybkiej substytucji, zalecana dawka początkowa wynosi 10–15 µg/kg mc./d przez 3 mies., następnie indywidualnie na podstawie obrazu klinicznego i stężenia hormonów tarczycy oraz wartości TSH.
Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza). Leczenie wola o charakterze łagodnym u osób z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza). 75–200 µg/d.
Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy. 50–100 µg/d.
Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy. 150–300 µg/d.
Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy. 200 µg przez 14 dni, do wykonania scyntygrafii.

Letrox 50, 100 i 150
• Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii.
• Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza).
• Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza).
• Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy.
• Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy.
• Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy.

Produkt leczniczy Letrox jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych.

Letrox 75 i 125
Terapia zastępcza i uzupełniająca w niedoczynności tarczycy o różnej etiologii.
• Zapobieganie wznowie wola tarczycy po leczeniu operacyjnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza).
• Leczenie wola o charakterze łagodnym u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy (eutyreoza).
• Terapia zastępcza i supresyjna nowotworów złośliwych tarczycy, szczególnie po operacji wycięcia tarczycy.
• Pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy w skojarzeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy.
• Test supresyjny w diagnostyce nadczynności tarczycy.

Produkt leczniczy Letrox jest wskazany do stosowania we wszystkich grupach wiekowych.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, nieleczona nadczynność tarczycy, nieleczona niedoczynność kory nadnerczy lub przysadki (w niewydolności kory nadnerczy wymagającej leczenia), ostry zawał serca, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie serca. Nie stosować równolegle lewotyroksyny i leku tyreostatycznego u kobiet w ciąży.

Podawać p.o., 1 ×/d, rano, na czczo, co najmniej 1/2 h przed śniadaniem, niemowlętom po rozpuszczeniu w małej ilości wody. Dawkowanie indywidualne; dawkę ustalać na podstawie badania lekarskiego i wyników testów laboratoryjnych. W przypadku utrzymującej się resztkowej czynności tarczycy, może być odpowiednie zastosowanie mniejszych dawek. Należy zachować szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą wieńcową serca lub ciężką i długotrwałą niedoczynnością tarczycy; leczenie należy rozpocząć od małej dawki początkowej, którą następnie powinno się powoli zwiększać w dłuższych odstępach czasu z jednoczesnym monitorowaniem stężenia hormonów tarczycy. U niektórych pacjentów stężenie hormonów T₄ lub fT₄ może być zwiększone, dlatego w celu monitorowania przyjętego schematu leczenia, lepsze jest oznaczanie stężenia TSH w surowicy krwi. U pacjentów z niedoczynnością tarczycy oraz po operacji usunięcia tarczycy z powodu nowotworu złośliwego, leczenie trwa zazwyczaj przez całe życie, a w przypadku wola o charakterze łagodnym i profilaktyki nawrotu wola – kilka mies., lat albo do końca życia; w przypadku terapii wspomagającej leczenie nadczynności tarczycy, czas trwania leczenia zależy od długości leczenia tyreostatycznego. Leczenie wola u pacjentów w stanie eutyreozy powinno trwać od 6 mies. do 2 lat; jeżeli w tym czasie stosowanie lewotyroksyny nie przynosi oczekiwanego efektu terapeutycznego należy rozważyć inne sposoby leczenia.