Spironolactone Medreg - tabletki powlekane

Zastoinowa niewydolność serca. Dorośli. Zwykle 100 mg/d, w ciężkich przypadkach dawkę można stopniowo zwiększać do 200 mg/d. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 75–200 mg/d.
Ciężka niewydolność serca (klasa III–IV wg NYHA) w połączeniu ze standardowym leczeniem. Dorośli. W przypadku stężenia potasu ≤5 mEq/l i kreatyniny ≤2,5 mg/dl początkowo zwykle 25 mg/d. Jeżeli jest to klinicznie wskazane i pacjent dobrze toleruje dawkę 25 mg/d, można ją zwiększyć do 50 mg/d, natomiast w przypadku złej tolerancji zmodyfikować dawkowanie do 25 mg co 2. dzień.
Marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękami. Dorośli. 100 mg/d jeżeli stosunek jonów Na⁺/K⁺ w moczu ma wartość >1,0 oraz do 400 mg/d w przypadku gdy wynosi <1,0. Dawkę podtrzymującą należy wyznaczyć indywidualnie.
Wodobrzusze w przebiegu nowotworu złośliwego. Dorośli. Zwykle początkowo 100–200 mg/d. W ciężkich przypadkach dawkę można stopniowo zwiększać do 400 mg/d. Gdy obrzęki są odpowiednio kontrolowane, dawkę podtrzymującą należy ustalić indywidualnie.
Zespół nerczycowy. Dorośli. Zwykle 100–200 mg/d. Stosowanie spironolaktonu jest zalecane jedynie w przypadku, gdy leczenie glikokortykosteroidami nie jest wystarczająco skuteczne.
Diagnostyka i leczenie pierwotnego hiperaldosteronizmu. Dorośli. Test długotrwały: 400 mg/d przez 3–4 tyg.; wyrównanie hipokaliemii i nadciśnienia tętniczego dostarcza wstępnych dowodów do diagnozy pierwotnego hiperaldosteronizmu. Test krótkotrwały: 400 mg/d przez 4 dni; jeśli stężenie potasu w czasie stosowania leku rośnie, a po odstawieniu maleje, należy rozważyć wstępną diagnozę pierwotnego hiperaldoteronizmu. Po potwierdzeniu wstępnej diagnozy lek można stosować w dawce 100–400 mg/d jako przygotowanie do zabiegu chirurgicznego. U osób niekwalifikujących się do zabiegu – leczenie długotrwałe, w dawce ustalonej indywidualnie.
Nadciśnienie tętnicze pierwotne. Dorośli. Zazwyczaj 50–100 mg/d, w ciężkich przypadkach dawkę można zwiększać stopniowo w ciągu 2 tyg. do 200 mg/d. Leczenie ustaloną dawką kontynuować co najmniej przez 2 tyg., ponieważ odpowiednia odpowiedź kliniczna może nie nastąpić wcześniej. Podczas dostosowywania dawki należy uwzględniać reakcję pacjenta na leczenie.

Leczenie opornego na leczenie obrzęku związanego z zastoinową niewydolnością serca, marskość wątroby z wodobrzuszem i obrzękami, wodobrzusze w przebiegu nowotworu złośliwego, zespół nerczycowy, diagnostyka i leczenie pierwotnego hiperaldosteronizmu, nadciśnienie tętnicze pierwotne.

Leczenie dzieci należy prowadzić wyłącznie pod nadzorem lekarza pediatry. Dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży są ograniczone (patrz punkty 5.1 i 5.2).

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ostra niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz, choroba Addisona, hiperkaliemia, równoległe stosowanie eplerenonu lub innych leków oszczędzających potas, umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek u dzieci, okres karmienia piersią. Podczas leczenia nie podawać rutynowo suplementów potasu.

Podawać p.o. 1 ×/d, podczas posiłku. U osób w podeszłym wieku leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki, a następnie w razie potrzeby stopniowo ją zwiększać. Zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek. U dzieci i młodzieży początkowo 1–3 mg/kg mc./d w daw. podz.; dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od reakcji na leczenie i tolerancji. Dane dotyczące stosowania u dzieci i młodzieży są ograniczone.