Blobet ZOK - tabletki o przedłużonym uwalnianiu

Nadciśnienie tętnicze: obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i zmniejszenie śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych i wieńcowych (w tym nagłego zgonu) oraz zachorowalności. Dorośli. W łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym 47,5 mg/d. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 95–190 mg/d lub dołączyć inny lek obniżający ciśnienie tętnicze. Dzieci i młodzież w wieku 6–18 lat. Początkowo 0,48 mg/kg mc./d, w przypadku braku odpowiedzi dawkę można zwiększyć do 0,95 mg/kg mc./d (maks. 47,5 mg/d), a następnie w razie konieczności do dawki maks. 1,9 mg/kg mc./d; brak badań dotyczących stosowania dawek >190 mg/d. Ze względu na brak badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku <6 lat.
Dławica piersiowa. Dorośli. 95–190 mg/d. W razie konieczności można dołączyć inne leki stosowane w leczeniu choroby wieńcowej. W przypadku dławicy występującej w nocy, lek przyjmować wieczorem.
Zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza częstoskurcz nadkomorowy. Dorośli. 95–190 mg/d.
Leczenie podtrzymujące po zawale serca. Dorośli. 190 mg/d.
Czynnościowe zaburzenia serca z kołataniem serca. Dorośli. 95 mg/d; w razie konieczności dawkę można zwiększyć do 190 mg/d.
Profilaktyka migreny. Dorośli. 95–190 mg/d.
Objawowa przewlekła łagodna do ciężkiej niewydolność serca: jako uzupełnienie standardowego leczenia niewydolności serca w celu zwiększenia przeżycia, skrócenia czasu hospitalizacji, poprawienia czynności lewej komory serca, poprawy stopnia niewydolności serca według klasyfikacji NYHA oraz poprawy jakości życia. Dorośli. Początkowo 23,75 mg/d przez 2 tyg. U chorych z niewydolnością serca klasy III–IV wg NYHA początkowo 11,88 mg/d (1/2 tabl. 23,75 mg) w 1. tyg. leczenia; w 2. tyg. dawkę można zwiększyć do 23,75 mg/d. Następnie zaleca się podwajenie dawki co 2. tydz. do 190 mg/d lub do maks. dawki tolerowanej przez chorego. W długotrwałym leczeniu dawka docelowa wynosi 190 mg/d. W przypadku wystąpienia nadmierniego obniżenia ciśnienia tętniczego konieczne może być zmniejszenie dawki innego, jednocześnie stosowanego leku.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne leki β-adrenolityczne, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, niestabilna, niewyrównana niewydolność serca (obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie tętnicze), stałe lub okresowe stosowanie leków zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego (agonistów receptorów β-adrenergicznych), klinicznie istotna bradykardia zatokowa, niedociśnienie tętnicze, zespół chorego węzła zatokowego (u osób bez wszczepionego stymulatora pracy serca), wstrząs kardiogenny, ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego, podejrzenie ostrego zawału serca, jeśli częstość akcji serca wynosi <45 uderzeń/min, odstęp PQ >0,24 s lub z niedociśnieniem skurczowym (ciśnienie krwi <100 mmhg).