Dexamethasone Kalceks - roztwór do wstrzykiwań i infuzji

Profilaktyka i leczenie obrzęku mózgu w guzach mózgu (pooperacyjnie i po naświetlaniu) oraz po urazach rdzenia kręgowego. Dawka początkowa 8–10 mg (do 80 mg) i.v., następnie 16–24 mg (do 48 mg)/d w 3–4 (6) daw. podz. przez 4–8 dni. Długotrwałe podawanie mniejszych dawek może być konieczne podczas radioterapii oraz w leczeniu zachowawczym nieoperacyjnych guzów mózgu.
Wstrząs anafilaktyczny (np. w reakcji na środek kontrastowy), w połączeniu z epinefryną, lekami przeciwhistaminowymi i właściwym uzupełnieniem objętości. Najpierw epinefryna i.v., następnie deksametazon w dawce 40–100 mg (u dzieci 40 mg) i.v., w razie potrzeby powtarzać.
Wstrząs pourazowy, profilaktyka zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). Początkowo 40–100 mg (u dzieci 40 mg) i.v., powtórzenie dawki po 12 h, lub co 6 h 16–40 mg przez 2–3 dni.
Ciężkie zaostrzenia astmy (tylko z jednocześnie stosowanymi sympatykomimetykami). 8–40 mg i.v. możliwie najwcześniej; w razie potrzeby powtarzane wstrzyknięcia 8 mg co 4 h.
Ostre, ciężkie dermatozy (np. pęcherzyca zwykła, erytrodermia). Ciężkie choroby krwi (np. ostra plamica małopłytkowa, niedokrwistość hemolityczna). W leczeniu początkowym 20–40 mg/d i.v., w dalszym leczeniu, w zależności od ciężkości choroby, utrzymanie dotychczasowej dawki lub mniejsze dawki dobowe w ciągu pierwszych kilku dni i zmiana na terapię doustną.
Leczenie II rzutu w ostrej niewydolności kory nadnerczy (przełom Addisona). Początkowo 4–8 mg i.v.
Leczenie choroby Covid-19 u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat i mc. ≥40 kg, wymagających tlenoterapii. I.v. 6 mg 1 ×/d przez okres do 10 dni. Czas trwania leczenia jest uzależniony od odpowiedzi klinicznej i indywidualnych wymagań chorego. Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku lub z zaburzeniem czynności wątroby i/lub nerek.
Terapia okołostawowa i naciekowa np. w zapaleniu okołostawowym barku, zapaleniu nadkłykcia, kaletki maziowej, pochewek ścięgnistych, wyrostka rylcowatego. Wstrzyknięcia dostawowe np. w RZS, jeśli poszczególne stawy są objęte stanem zapalnym lub niewystarczająco reagują na leczenie ogólnoustrojowe. W przypadku miejscowego leczenia naciekowego, okołostawowego i dostawowego w ściśle aseptycznych warunkach zwykle 4–8 mg, a w przypadku małych stawów – 2 mg. Nie należy wykonywać więcej niż 3–4 nacieki lub 3–4 wstrzyknięcia na staw. Odstęp między wstrzyknięciami nie powinien być krótszy niż 3–4 tyg.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, zakażenia układowe, o ile nie stosuje się odpowiedniego leczenia. Przeciwwskazania w przypadku wstrzyknięcia dostawowego: wymagające leczenia zakażenia w obrębie stawu lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie, bakteryjne zapalenie stawów, niestabilność stawów wymagająca leczenia, skaza krwotoczna (samoistna lub spowodowana przez leki przeciwzakrzepowe), zwapnienia okołostawowe, pozanaczyniowa martwica kości, zerwanie ścięgna, staw Charcota. Nie podawać nasiękowo bez dodatkowego leczenia przyczynowego w przypadku występowania zakażenia w miejscu podania.