Botox (toksyna botulinowa A) - proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Neurotoksyna porażająca przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Preparat zawiera substancję toksyna botulinowa A

Lek dostępny na receptę

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Botox
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań; 100 j.; 1 fiol.
Allergan
b/d

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2021 r.

Co zawiera i jak działa Botox?

Kurcz powiek (blefarospazm). Połowiczy kurcz twarzy i związane z nim ogniskowe dystonie. I.m. Zalecana dawka początkowa 1,25–2,5 j. Podawać do przyśrodkowej i bocznej części mięśnia okrężnego oczu powieki górnej i bocznej części mięśnia okrężnego oczu powieki dolnej, niekiedy również w okolicę brwi i mięśni górnej części twarzy, jeśli ich skurcze utrudniają patrzenie; początkowa dawka nie powinna przekraczać 25 j. na jedno oko. Pierwszy efekt jest widoczny w ciągu 3 dni, a maks. działanie w ciągu 1–2 tyg. Zazwyczaj nie uzyskuje się większej skuteczności przez podawanie toksyny częściej niż co 3 mies. Maks. dawka całkowita u chorych z kurczem powiek 100 j./12 tyg. Chorych z połowiczym kurczem twarzy należy leczyć tak jak pacjentów z jednostronnym blefarospazmem, z dodatkowymi wstrzyknięciami w inne zaatakowane mięśnie twarzy.
Idiopatyczny kręcz karku (dystonia szyjna). I.m. Zwykle w mięśnie: sternocleidomastoideus, levator scapulae, scalenus, splenius capitis i/lub trapezius, w razie konieczności również inne. Przy wyborze odpowiedniej dawki należy wziąć pod uwagę masę mięśnia i stopień hipertrofii lub atrofii, zwykle 95–360 j. Dawka maks. 50 j. w jedno miejsce, jednorazowa dawka maks. na początku leczenia 200 j., później 300 j. Skuteczność terapeutyczna utrzymuje się ok. 12 tyg. Nie zaleca się krótszych odstępów między podaniami niż 10 tyg.
Ogniskowe przykurcze (spastyczność) związane z dynamiczną deformacją stopy końsko-szpotawej u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, w wieku 2 lat i starszych. I.m. do bocznej i przyśrodkowej głowy mięśnia brzuchatego łydki. Dzieci z porażeniem jednostronnym. 4 j./kg mc. do kończyny spastycznej. Dzieci z porażeniem dwustronnym. 6 j./kg mc. po podzieleniu, w obydwie kończyny. Całkowita dawka jednorazowa nie powinna przekraczać 200 j. Poprawa kliniczna następuje zazwyczaj w ciągu 2 tyg. po wstrzyknięciu. Kolejne dawki należy podawać po ustąpieniu poprawy klinicznej od ostatniej dawki, jednak nie wcześniej niż po 3 mies. Możliwa jest modyfikacja powyższego sposobu dawkowania.
Ogniskowe przykurcze (spastyczność) nadgarstka i dłoni u dorosłych pacjentów po udarze. I.m. w mięśnie powierzchowne i głębokie. Dokładną dawkę i liczbę wstrzyknięć ustalić indywidualnie w zależności od wielkości, liczby i lokalizacji zaatakowanych mięśni, nasilenia spastyczności, miejscowego osłabienia siły mięśniowej oraz odpowiedzi pacjenta na wcześniejsze leczenie, zwykle całkowita dawka jednorazowa wynosi 200–240 j. Poprawę kliniczną uzyskuje się w ciągu 2 tyg. a maks. efekt po 4–6 tyg. Nie należy podawać kolejnych wstrzyknięć przed upływem 12 tyg.
Ogniskowe przykurcze stawu skokowego i stopy u pacjentów dorosłych po udarze. I.m. Całkowita dawka jednorazowa wynosi 300–400 j. podzielona na maks. do 6 mięśni. Nie należy wstrzykiwać kolejnych dawek przed upływem 12 tyg.
Przejściowa poprawa wyglądu umiarkowanych lub silnie zaznaczonych zmarszczek u osób dorosłych, gdy ich nasilenie ma istotny wpływ psychologiczny na pacjenta (zmarszczki pionowe między brwiami widoczne przy maksymalnym zmarszczeniu brwi, tzw. zmarszczki gładzizny czoła, zmarszczki w okolicy bocznego kąta oka widoczne przy pełnym uśmiechu, tzw. „kurze łapki” i/lub zmarszczki poziome czoła przy maksymalnym uniesieniu brwi). Linie gładzizny czoła. Po 2 wstrzyknięcia w każdy mięsień marszczący brwi i 1 wstrzyknięcie w mięsień podłużny nosa po 4 j., łącznie 20 j. Zmarszczki typu "kurze łapki". 4 j. w 3 miejsca w obrębie bocznej części mięśnia okrężnego oka, po obu stronach twarzy (łącznie 24 j.). W przypadku jednoczesnego leczenia zmarszczek gładzizny czoła, dawka wynosi 24 j. dla zmarszczek w okolicy bocznych kątów oczu oraz 20 j. dla zmarszczek gładzizny czołowej. Zmarszczki poziome czoła. 5 wstrzyknięć po 4 j. w mięsień czołowy. W przypadku jednoczesnego leczenia zmarszczek poziomych i zmarszczek gładziny czoła łączna dawka wynosi 40 j., a w przypadku zmarszczek poziomych, zmarszczek gładziny czoła i "kurzych łapek" – 64 j. Nie należy wstrzykiwać kolejnych dawek przed upływem 12 tyg.
Uporczywa, ciężka, pierwotna nadpotliwość pach, przeszkadzająca w codziennych czynnościach i oporna na leczenie miejscowe. 50 j. śródskórnie w wielu równo rozmieszczonych punktach usytuowanych w odległości ok. 1–2 cm od siebie, w obrębie obszaru nadpotliwości każdej pachy. Wstrzyknięć nie należy wykonywać częściej niż co 16 tyg.
Profilaktyka bólów głowy u dorosłych z przewlekłą migreną (bóle głowy występujące co najmniej 15 dni w miesiącu). I.m. Zwykle 155–195 j. po 0,1 ml (5 j.) do 31 (maks. 39) miejsc, w mięśnie głowy i szyi (czołowy – 4 miejsca, marszczący brwi – 2 miejsca, podłużny – 1 miejsce, potyliczny – 6–8 miejsc, skroniowy – 8–10 miejsc, czworoboczny – 6–10 miejsc, mięśnie przykręgosłupowe – 4 miejsca). Zaleca się powtarzanie leczenia co 12 tyg.
Nietrzymanie moczu u dorosłych z nadreaktywnością mięśnia wypieracza pęcherza moczowego o podłożu neurogennym, po stabilnych urazach rdzenia kręgowego poniżej odcinka szyjnego oraz u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. 200 j. podanych jako wstrzyknięcia po 1 ml (ok. 6,7 j.) w 30 miejsc w obrębie mięśnia wypieracza. Poprawa kliniczna występuje na ogół w ciągu 2 tyg. Należy rozważyć ponowne podanie preparatu, gdy efekt kliniczny się zmniejszył, ale nie wcześniej niż po 3 mies. od poprzedniego zastosowania.
Idiopatyczna nadreaktywność pęcherza moczowego z objawami nietrzymania moczu, parciem naglącym lub częstomoczem, u dorosłych z niewystarczającą odpowiedzią na stosowanie leków antycholinergicznych lub w przypadku nadwrażliwości na te leki. 100 j. podanych jako wstrzyknięcia po 0,5 ml (5 j.) w 20 miejsc w obrębie mięśnia wypieracza. Poprawa kliniczna występuje na ogół w ciągu 2 tyg. Należy rozważyć ponowne podanie preparatu, gdy efekt kliniczny się zmniejszył, ale nie wcześniej niż po 3 mies. od poprzedniego zastosowania.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Znana nadwrażliwość na kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum typu A lub którykolwiek składnik preparatu, zakażenie w miejscu podania. W przypadku nadreaktywności pęcherza moczowego: zakażenie dróg moczowych, ostre zatrzymanie moczu podczas podawania preparatu, u osób niepoddawanych rutynowo cewnikowaniu; nie podawać osobom, które nie chcą i/lub nie mogą być poddane cewnikowaniu po terapii (jeśli byłoby to konieczne).

Dawkowanie preparatu Botox


Jednostki są swoiste dla preparatu Botox i nie są tożsame z jednostkami innych preparatów toksyny botulinowej. Nie ustalono ogólnie obowiązującej optymalnej dawki ani liczby miejsc wstrzyknięć do jednego mięśnia. Szczegółowe informacje dotyczące podawania i dawkowania – patrz: zarejestrowane materiały producenta.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające toksyna botulinowa A

Azzalure (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) Bocouture (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) Dysport (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) Vistabel (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) Xeomin (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.