Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Lamitrin (lamotrygina) - tabletki

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Lamitrin tabletki; 100 mg; 30 tabl. GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 30.75 6.71
Lamitrin tabletki; 100 mg; 60 tabl. GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 59.86 8.58
Lamitrin tabletki; 25 mg; 30 tabl. GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 15.26 11.65
Lamitrin tabletki; 50 mg; 30 tabl. GlaxoSmithKline – Wielka Brytania 26.32 15.90

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 stycznia 2020 r.

Preparat zawiera substancję: lamotrygina

Lek dostępny na receptę

Co to jest Lamitrin?

Lek przeciwpadaczkowy, bloker kanałów sodowych

Co zawiera i jak działa Lamitrin?

Monoterapia napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych. Dorośli i dzieci od 13. rż. Początkowo 25 mg 1 ×/d przez 2 tyg., potem 50 mg 1 ×/d przez kolejne 2 tyg. Następnie dawkę zwiększa się o maks. 50–100 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. U niektórych chorych konieczne może być zastosowanie dawki 500 mg/d.
Leczenie skojarzone napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych. Leczenie napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa i Gastauta. Lamotrygina jest stosowana w leczeniu skojarzonym, jednak u dorosłych i młodzieży od 13. rż. może zostać zastosowana jako pierwszy lek przeciwpadaczkowy włączany do leczenia zespołu Lennoxa i Gastauta. Dorośli i dzieci od 13. rż. W leczeniu skojarzonym z walproinianem (z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub bez nich) początkowo 25 mg co 2. dzień przez 2 tyg., następnie 25 mg 1 ×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 25–50 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1 ×/d lub w 2. daw. podz. W leczeniu skojarzonym z induktorami glukuronidacji lamotryginy (np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir z rytonawirem) bez walproinianu początkowo 50 mg 1 ×/d przez 2 tyg., następnie 100 mg/d w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 100 mg co 1–2 tyg., do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 200–400 mg/d w 2 daw. podz. Czasami konieczne jest zastosowanie dawki 700 mg/d. W leczeniu skojarzonym bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy początkowo 25 mg 1 ×/d przez 2 tyg., następnie 50 mg 1 ×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 50–100 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. U chorych przyjmujących leki przeciwpadaczkowe o nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą ustalanie dawki lamotryginy należy przeprowadzać tak, jak w przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem. Dzieci w wieku 2–12. lat. W leczeniu skojarzonym z walproinianem (z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub bez nich) początkowo 0,15 mg/kg mc. 1 ×/d przez 2 tyg., następnie 0,3 mg/kg mc. 1 ×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 0,3 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1–5 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 200 mg/d. W leczeniu skojarzonym z induktorami glukuronidacji lamotryginy (np. karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir z rytonawirem) bez walproinianu początkowo 0,6 mg/kg mc./d w 2 daw. podz. przez 2 tyg., następnie 1,2 mg/kg mc./d w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 1,2 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 5–15 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 400 mg/d. W leczeniu skojarzonym bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy początkowo 0,3 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz. przez 2 tyg., następnie 0,6 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 0,6 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1–10 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 200 mg/d. U pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe o nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą ustalanie dawki lamotryginy należy przeprowadzać tak, jak w przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem. Jeżeli obliczona dawka dobowa u pacjentów przyjmujących walproinian wynosi 1–2 mg, wówczas można podać 2 mg preparatu Lamitrin S co 2. dzień przez pierwsze 2 tyg. leczenia. Jeśli dawka wynosi <1 mg/d, preparatu Lamitrin nie należy stosować.
Monoterapia typowych napadów nieświadomości. Dzieci w wieku 2–12 lat. Początkowo 0,3 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz. przez 2 tyg., następnie 0,6 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., następnie stopniowo co 1–2 tyg. zwiększać dawkę o maks. 0,6 mg/kg mc./d do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie; dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1–15 mg/kg mc. 1 ×/d lub w 2 daw. podz. (maks. 200 mg/d).
Zapobieganie epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których występują głównie epizody depresji. Lek nie jest wskazany w doraźnym leczeniu epizodów manii ani depresji. Dorośli. W monoterapii lub leczeniu skojarzonym bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy początkowo 25 mg 1 ×/d przez 2 tyg., następnie 50 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., w 5. tyg. 100 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz., od 6. tyg. dawka podtrzymująca 200 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz.; w badaniach klinicznych stosowano dawki 100–400 mg/d. W leczeniu skojarzonym z walproinianem (bez względu na inne jednocześnie stosowane leki) początkowo 25 mg co 2. dzień przez 2 tyg., następnie 25 mg 1 ×/d przez kolejne 2 tyg., w 5. tyg. 50 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz., od 6. tyg. dawka podtrzymująca – zwykle 100 mg 1 ×/d lub w 2 daw. podz., dawka maks. – 200 mg/d. W leczeniu skojarzonym z induktorami glukuronidacji lamotryginy (np. fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem) bez walproinianu początkowo 50 mg 1 ×/d przez 2 tyg., następnie 100 mg/d w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., w 5. tyg. 200 mg/d w 2 daw. podz., od 6. tyg. dawka podtrzymująca – zwykle 300 mg/d w 2 daw. podz., w razie konieczności w 7. tyg. leczenia dawkę można zwiększyć do 400 mg/d w 2 daw. podz. U pacjentów przyjmujących leki o nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą ustalanie dawki lamotryginy należy przeprowadzać tak, jak w przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem. Po osiągnięciu dobowej dawki podtrzymującej zapewniającej stabilizację można odstawić inne leki psychotropowe, nie zmieniając dawki podtrzymującej lamotryginy w przypadku leczenia skojarzonego z lekami niewpływającymi na glukuronidację lamotryginy, podwajając ją w przypadku leczenia skojarzonego z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy), ale nie zwiększając jej o więcej niż 100 mg/tydz., natomiast w przypadku leczenia skojarzonego z induktorem glukuronidacji lamotryginy stopniowo zmniejszając o 50–100 mg/tydz., tak aby osiągnąć po 3 tyg. zmniejszoną o połowę dawkę lamotryginy. Przy włączaniu innych leków do terapii lamotryginą zaleca się utrzymywanie dawki lamotryginy w przypadku dołączania leków niewpływających na glukuronidację lamotryginy, zmniejszenia jej o połowę w momencie dołączania walproinianu, a w przypadku dołączania induktorów glukuronidacji lamotryginy (u osób niestosujących równolegle walproinianu) stopniowe zwiększanie o 50–100 mg/tydz., tak aby osiągnąć po 3 tyg. podwojoną dawkę lamotryginy.

Kiedy stosować Lamitrin?

Padaczka
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej
• Leczenie skojarzone lub w monoterapii napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych.
• Napady związane z zespołem Lennoxa-Gastauta. Lamitrin (Lamitrin S) jest stosowany w leczeniu skojarzonym, jednak może zostać zastosowany jako pierwszy lek przeciwpadaczkowy włączany do leczenia zespołu Lennoxa-Gastauta.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 12 lat
• Leczenie skojarzone napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych oraz napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta.
• Monoterapia w typowych napadach nieświadomości.

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe
Dorośli w wieku 18 lat i powyżej
• Zapobieganie epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których występują głównie epizody depresji (patrz punkt 5.1).

Lamitrin (Lamitrin S) nie jest wskazany w doraźnym leczeniu epizodów manii ani depresji.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Dawkowanie preparatu Lamitrin


Podawać p.o.; preparat w postaci tabletek połykać w całości, preparat w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny, rozgryzania lub żucia należy połknąć w całości lub po rozgryzieniu, popijając wodą, albo po dodaniu małej ilości wody wypić powstałą zawiesinę. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania – patrz: zarejestrowane materiały producenta. U chorych z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawki (początkową, w okresie zwiększania dawki i podtrzymującą) należy zmniejszyć o ok. 50%, natomiast z ciężką niewydolnością – o ok. 75%. Stosować ostrożnie w przypadku zaburzenia czynności nerek. Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u osób w podeszłym wieku.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające lamotrygina

Epitrigine 50 (tabletki)
Epitrigine 100 (tabletki)
Lamilept (tabletki)
Lamitrin S (tabletki do sporządzania zawiesiny, rozgryzania i żucia)
Lamotrigine Farmax (tabletki)
Lamotrix (tabletki)
Symla (tabletki)
Verpin (tabletki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.