Pernazinum - tabletki

Perazyna to pochodna fenotiazyny, wykazująca umiarkowane działanie uspokajające, przeciwautystyczne, przeciwwytwórcze, w słabym stopniu działanie aktywizujące. Nieznacznie wpływa na układ pozapiramidowy i wegetatywny. Wykazuje również działanie przeciwhistaminowe, spazmolityczne i przeciwwymiotne. Perazyna jest uważana w Polsce za lek pierwszego wyboru w leczeniu zespołów urojeniowych ze względu na małą toksyczność i zrównoważony profil działania.

Preparat jest wskazany w leczeniu:
• ostrej i przewlekłej schizofrenii
• ostrych zaburzeń psychicznych z omamami, urojeniami, lękami, utratą poczucia osobowości
• katatonii
• manii
• pobudzenia psychomotorycznego.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są również:
• ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi
• złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie
• stany śpiączkowe
• ciąża i okres karmienia piersią
• ostre zatrucie lekami nasennymi, opioidami, innymi lekami neuroleptycznymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem
• guzy zależne od prolaktyny.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Perazynę należy stosować ostrożnie, pod nadzorem lekarza i po dokładnym rozważeniu celowości leczenia w następujących przypadkach:
• leukopenia
• padaczka, ponieważ perazyna obniża próg drgawkowy i może zwiększać częstotliwość napadów, szczególnie kiedy leczenie rozpoczyna się od dużych dawek, szybko zwiększa się stosowana dawka lub chory nagle przerwie stosowanie preparatu
• jaskra, przerost gruczołu krokowego, ze względu na cholinolityczne działanie preparatu
• niewydolność wątroby
• zaawansowana choroba niedokrwienna serca, świeży zawał serca
• niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza na początku leczenia
• ciężkie niedociśnienie
• guzy zależne od prolaktyny, ponieważ preparat powoduje zwiększenie jej wydzielania
• zwężenie odźwiernika.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz co 6 miesięcy w przypadku długotrwałego przyjmowania, należy wykonywać badanie morfologii krwi ponieważ w trakcie stosowania preparatu obserwowano przypadki leukocytozy i agranulocytozy.

Jeśli wystąpi gorączka, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skontaktować się z lekarzem, gdyż może być ona objawem zagrażającego życiu tak zwanego złośliwego zespołu neuroleptycznego. Inne objawy to:
• sztywność mięśni
• zmiany stanu świadomości
• niestabilność układu autonomicznego (niestabilny puls lub ciśnienie krwi, tachykardia, nadmierna potliwość i zaburzenia rytmu serca).

W trakcie leczenie należy wykonywać okresowo następujące badania:
• pomiar stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą
• kontrola ciśnienia tętniczego krwi oraz obserwacja pod kątem niemiarowości pracy serca (EKG), szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz z chorobami lub wadami serca
• próby czynnościowe wątroby na początku leczenia i po 6 miesiącach; jeśli praca wątroby ulegnie pogorszeniu, lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki preparatu.

Należy zachować ostrożność:
• u osób z organicznym uszkodzeniem mózgu, chorobami naczyń mózgu, depresją
• u osób w podeszłym wieku, gdyż są one bardziej narażone na wystąpienie objawów pozapiramidowych, późnych dyskinez, niedociśnienia ortostatycznego; działanie uspokajające jest u tych osób silniejsze.

Aby uniknąć skutków wystąpienia nadwrażliwości na światło, należy podczas leczenia unikać ekspozycji na promieniowanie słoneczne.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
Preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli.

Ostre zaburzenia psychotyczne z urojeniami, lękiem, omamami, utratą poczucia osobowości. Katatonia, mania, pobudzenie psychoruchowe.
Początkowo zwykle 50–150 mg/dobę, dawka podtrzymująca u chorych hospitalizowanych wynosi 200–600 mg/dobę w dawkach podzielonych, w razie potrzeby do 800 mg/dobę. U chorych leczonych ambulatoryjnie dawka podtrzymująca wynosi do 300 mg/dobę.

Ostra i przewlekła schizofrenia.
75–600 mg/dobę w 2–3 dawkach podzielonych. U osób leczonych ambulatoryjnie, dawka początkowa powinna być mniejsza, następnie należy ją stopniowo zwiększać aż do uzyskania pożądanego efektu. U chorych hospitalizowanych leczenie należy rozpoczynać od większych dawek, w celu uzyskania szybkiego efektu leczniczego. Aby zminimalizować ryzyko występowania działań niepożądancyh należy unikać gwałtownych zmian dawkowania. Maksymalny efekt przeciwpsychotyczny występuje po 1–3 tygodni leczenia. Po podawaniu choremu optymalnej dawki przez dłuższy czas, należy ją stopniowo zmniejszać aż do najmniejszej dawki skutecznej.

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek. U osób z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować połowę dawki zalecanej, a w przpadku ciężkiej niewydolności wątroby - przeerwać stosowanie prepartatu. U osób w podeszłym wieku dawkę zmniejszyć o ok. 1/2. Ze względu na brak danych odnośnie bezpieczeństwa i skuteczności, nie należy stosować tego preparatu u dzieci i młodzieży do 18 lat.

Leczenie zaburzeń psychotycznych jest zazwyczaj długotrwałe. W przypadku uzyskania zadowalającej poprawy, dawkę należy zmniejszać stopniowo. Proces ten powinien trwać przez kilka do kilkunastu miesięcy. Lekarz może zadecydować o przerwaniu leczenia w oparciu o swoje doświadczenie kliniczne z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu choroby oraz stanu chorego.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Podawanie razem z innymi neuroleptykami nasila ich działanie przeciwpsychotyczne i zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Należy zachować ostrożność stosując równolegle:
• leki obniżające ciśnienie krwi – możliwość wystąpienia nadmiernego spadku ciśnienia
• opioidowe leki przeciwbólowe oraz innych leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe – możliwość nasilenia działania przeciwbólowego i uspokajającego
• alkohol - wzajemne nasilenie działania obu substancji oraz obniżenie ciśnienia krwi
• guanetydynę – zmniejszenie efektu obniżenia ciśnienia krwi
• rezerpinę
• lit - zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych (objawy pozapiramidowe)
• inhibitory MAO – możliwe zwiększenie działania uspokajającego perazyny, poprzez hamowanie jej metabolizmu
• doustne środki antykoncepcyjne – zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów pozapiramidowych, zapalenia żył oraz nasilenie wydzielania prolaktyny
• agonistów dopaminy (np. bromokryptyny) – możliwe osłabienie działania tych leków
• antagonistów dopaminy (np. metoklopramidu) – możliwe nasilenie działania tych leków
• leki przeciwdrgawkowe – zmniejszenie siły działania przeciwpsychotycznego perazyny
• karbamazepinę - zwiększenie ryzyka wystąpienia objawów neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – możliwe zwiększenie toksyczności tych leków
• tiopental – możliwe wydłużenie czasu jego działania
• leki blokujące receptory β- adrenergiczne w skojarzeniu – możliwe zwiększenie ryzyka spadków ciśnienia tętniczego krwi
• leki przeciwarytmiczne – możliwe zwiększenie ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca
• substancje działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy– możliwe potęgowania działania hamującego (niebezpieczeństwo nasilenia działania uspokajającego lub depresji ośrodka oddechowego).

Wchłanianie perazyny ulega zmniejszeniu w przypadku równoczesnego spożycia mleka, kawy, herbaty i soków owocowych (słaba rozpuszczalność leku w tych płynach).

U nałogowych palaczy działanie perazyny może być zmniejszone.

Jak każdy lek, również Pernazinum może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z działaniami niepożądanymi należy skonsultować się z lekarzem.

Bardzo często mogą wystąpić: zmiany w zapisie EKG, mlekotok u kobiet.

Często może wystąpić uspokojenie.

Rzadko mogą wystąpić: leukopenia, eozynofilia i granulocytopenia, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, ostre zapalenie wątroby.

Bardzo rzadko mogą wystąpić: małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i agranulocytoza, ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Mogą również wystąpić: ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego krwi, zaburzenia rytmu serca, ostra dyskineza charakteryzująca się napadowymi ruchami głowy, sztywnością karku, szczękościskiem, skurczami mięśni mimicznych twarzy oraz mięśni języka, „napady spojrzeniowe”, utrudnione połykanie, akatyzja, depresja, zaburzenia snu, stan splątania, ogólny niepokój, zwiększone występowanie marzeń sennych lub koszmarów nocnych, dezorientację i otępienie, depresja polekowa, niewyraźne widzenie, zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaburzenia erekcji, zmniejszenie popędu płciowego, nasilone pocenie się, zaburzenia miesiączkowania, ginekomastia, zwiększenie masy ciała.

W pojedynczych przypadkach leczenie neuroleptykami może spowodować wystąpienie zespołu neuroleptycznego, charakteryzującego się gorączką i sztywnością mięśni (zwiększenie stężenia mioglobiny i aktywności kinazy kreatynowej we krwi. Może wystąpić również późna dystonia mięśni, nie ustępująca po zaprzestaniu leczenia, a także: martwicze zapalenie jelita, cholestaza wątrobowa, skórne reakcje alergiczne, reakcje alergiczne na światło słoneczne, toczeń rumieniowaty,

W ciągu pierwszego miesiąca stosowania preparatu może wystąpić parkinsonizm polekowy, którego objawami mogą być: wzmożone napięcie mięśni szkieletowych (typu pozapiramidowego), spowolnienie ruchów, drobnofaliste drżenie mięśniowe, zwykle niezbyt silne. Zespół ujawnia się częściej u kobiet oraz częściej u osób starszych. Lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki perazyny i zastosowanie leków cholinolitycznych.

W czasie długotrwałego stosowania mogą wystąpić: zmiany pigmentacji oka, zaburzenia wydolności oddechowej, przekrwienie błony śluzowej nosa.

Podczas stosowania dużych dawek mogą wystąpić: zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności.