Relanium - roztwór do wstrzykiwań

Ostre stany lękowe, pobudzenie. Ostre stany spastyczne mięśni. Dorośli. I.v., i.m. 10 mg, dawkę można powtórzyć nie wcześniej niż po 4 h.
Delirium tremens. Dorośli. I.v., i.m. 10–20 mg; w zależności od nasilenia objawów konieczne może być podanie większych dawek.
Tężec. Dorośli i dzieci. Dawkowanie w zależności od nasilenia objawów. I.v. 0,1–0,3 mg/kg mc. co 1–4 h lub 3–10 mg/kg mc. we wlewie ciągłym trwającym 24 h. W bardzo ciężkich przypadkach można stosować większe dawki.
Premedykacja przedoperacyjna lub przed zabiegami diagnostycznymi. Dorośli. I.v., i.m. 0,2 mg/kg mc., zwykle 10–20 mg, niekiedy konieczne może być podawanie większych dawek. Dzieci. I.v., i.m. 0,2 mg/kg mc.
Ostre stany drgawkowe, w tym stan padaczkowy, drgawki gorączkowe, drgawki w przebiegu zatrucia. Dorośli. I.v., i.m. 10–20 mg, w razie potrzeby powtórzyć po 30–60 min lub w powolnym wlewie i.v. w dawce do 3 mg/kg mc. w ciągu 24 h. Dzieci. I.v., i.m. 0,2–0,3 mg/kg mc. lub 1 mg na każdy rok życia.

Nadwrażliwość na pochodne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu, myasthenia gravis, ciężka niewydolność oddechowa, depresja oddechowa, zespół obturacyjnego bezdechu podczas snu, ciężka niewydolność wątroby, fobie lub natręctwa, przewlekłe psychozy, okres karmienia piersią. Nie stosować u noworodków i wcześniaków.