×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

GlimeHexal 1 (glimepiryd) - tabletki

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
GlimeHexal 1 tabletki; 1 mg; 30 tabl. Sandoz 4.37 0.00
3.58

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 marca 2020 r.

Preparat zawiera substancję: glimepiryd

Lek dostępny na receptę

Co to jest GlimeHexal?

Doustny lek przeciwcukrzycowy. Lek zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący), pochodna sulfonylomocznika.

Co zawiera i jak działa GlimeHexal?

Substancją czynną preparatu jest glimepiryd, doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy pochodnych sulfonylomocznika. Leki te stosuje się w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”). Glimepiryd zwiększa uwalnianie insuliny przez komórki beta trzustki w odpowiedzi na fizjologiczny bodziec jakim jest glukoza. Mechanizm działania polega na wiązaniu glimepirydu z białkiem błonowym komórek beta, co skutkuje zamknięciem kanału potasowego i depolaryzacją błony komórkowej. Depolaryzacja powoduje otwarcie kanałów wapniowych i napływ jonów wapnia do wnętrza komórki. Zwiększone stężenie wewnątrzkomórkowego wapnia staje się sygnałem do uwalniania insuliny. Glimepiryd działa także pozatrzustkowo, co prowadzi do zwiększenia obwodowego zużycia glukozy. Stymuluje wychwyt glukozy poprzez komórki tkanki mięśniowej i tłuszczowej (zwiększa liczbę błonowych transporterów glukozy), stymuluje lipogenezę i glikogenogenezę. Zmniejsza także wychwyt insuliny przez wątrobę.

U chorych na cukrzycę skuteczna kontrola metaboliczna utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki. Po podaniu doustnym glimepiryd jest całkowicie wchłaniany, maksymalne stężenie we krwi uzyskiwane jest po około 2,5 godzinach. Metabolizowany w wątrobie. Wydalany zarówno z moczem jak i z kałem.

Kiedy stosować GlimeHexal?

Preparat jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, gdy metody niefarmakologiczne (dieta, ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) nie są wystarczająco skuteczne.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu, na inne pochodne sulfonylomocznika lub na sulfonamidy.

Nie można także stosować preparatu w przypadku:

• cukrzycy typu 1

• śpiączki cukrzycowej

• kwasicy ketonowej

• ciężkich zaburzeń czynności nerek lub wątroby (w takim przypadku wymagane jest stosowanie insuliny).

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując GlimeHexal?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Preparat, podobnie jak inne leki z grupy pochodnych sulfonylomocznika, może powodować wystąpienie hipoglikemii, szczególnie jeżeli posiłki są przyjmowane nieregularnie lub pomijane. Objawy hipoglikemii mogą obejmować: ból głowy, napady głodu (tzw. wilczy głód), nudności, wymioty, znużenie, senność, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, agresywność, zaburzenia koncentracji, osłabienie czujności, wydłużenie czasu reakcji, depresję, dezorientację, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, niedowłady, zaburzenia czucia, zawroty głowy, bezradność, utratę samokontroli, majaczenie, drgawki, utratę przytomności, śpiączkę, płytki oddech, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca, a także objawy związane z pobudzeniem współczulnego układu nerwowego, takie jak pocenie się, niepokój, wilgotna skóra, zwiększenie częstotliwości rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, dławica piersiowa i zaburzenia rytmu serca.

Objawy ciężkiego napadu hipoglikemii mogą przypominać udar. Szybka poprawa następuje zwykle po podaniu węglowodanów (cukru). Sztuczne środki słodzące nie są skuteczne. Ustąpienie objawów hipoglikemii może być krótkotrwałe i może wystąpić nawrót hipoglikemii. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej hipoglikemii (którą udaje się jedynie częściowo kontrolować za pomocą zwykle stosowanej ilości cukru) konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska, a w niektórych sytuacjach niezbędna jest hospitalizacja chorego i dożylne podawanie glukozy przez kilka dni.

Wystąpieniu hipoglikemii może sprzyjać:

• niechęć lub niezdolność do współdziałania z lekarzem, częsta u osób w podeszłym wieku

• niedożywienie, nieregularne spożywanie posiłków, pomijanie posiłków, okresy postu

• zmiana sposobu odżywiania

• spożycie węglowodanów nie adekwatne do podejmowanego wysiłku fizycznego

• spożywanie alkoholu, zwłaszcza w przypadku pomijania posiłków

• zaburzenia czynności nerek

• ciężkie zaburzenia czynności wątroby

• przyjmowanie preparatu niezgodnie z zaleceniami, w tym przedawkowanie

• niewyrównane zaburzenia wydzielania wewnętrznego gruczołów, np. zaburzenia czynności tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, niewydolność kory nadnerczy

• równoległe stosowanie innych leków.

Jeżeli wiesz lub podejrzewasz, że należysz do którejkolwiek z powyższych grup, przed zastosowaniem preparatu poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Lekarz może zalecić Ci częste badania laboratoryjne, pozostawanie pod ścisłą kontrolą lub zmianę sposobu leczenia.

W okresie leczenia lekarz zaleci regularną kontrolę:

• stężenia glukozy we krwi i w moczu, dodatkowo może zalecić także kontrolę stężenia hemoglobiny glikowanej

• czynności wątroby

• obrazu krwi, szczególnie liczby krwinek białych i płytek krwi (leukocytów i trombocytów).

W okresie zwiększonego stresu (np. wypadek, zabiegi chirurgiczne z ostrych wskazań, zakażenia przebiegające z gorączką) może być wskazana czasowa zmiana leczenia na insulinę; należy skonsultować się z lekarzem.

Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu u osób z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby ani u osób poddawanych dializom. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wskazane jest leczenie insuliną.

Stosowanie preparatu, a także innych pochodnych sulfonylomocznika, u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej wymaga zachowania ostrożności. U tych osób istnieje ryzyko hemolizy krwinek (nieodwracalnego uszkodzenia krwinek) i wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej. O ile to będzie konieczne, lekarz może zalecić stosowanie innych leków, nie będących pochodnymi sulfonylomocznika.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

 

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Zdolność koncentracji i szybkość reakcji może być zaburzona jeśli cukrzyca nie jest dobrze kontrolowana, zwłaszcza na początku leczenia i w przypadku wystąpienia hipoglikemii (np. podczas stosowania zbyt dużej dawki leku lub skutkiem pominięcia posiłku) oraz gdy występują związane z cukrzycą zaburzenia widzenia. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn.

Należy unikać sytuacji mogących prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Jeżeli hipoglikemia występuje często lub początkowe objawy hipoglikemii są trudne do uchwycenia, należy skonsultować się z lekarzem i rozważyć czy prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie urządzeń/maszyn przez chorego jest właściwe.

Dawkowanie preparatu GlimeHexal

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

W okresie leczenia należy zachowywać odpowiednią dietę. Preparat nie jest skuteczny, jeżeli chory nie przestrzega zaleconej diety. Należy pamiętać, że właściwa dieta oraz regularny wysiłek fizyczny wpływają istotnie na kontrolę stężenia glukozy we krwi.

Lekarz dostosuje dawkowanie indywidualnie, w zależności od wyników oznaczeń stężenia glukozy we krwi i w moczu. Początkowo 1 mg na dobę; jeżeli nie uzyska się odpowiedniej kontroli glikemii, lekarz zaleci zwiększanie dawki w odstępach 1–2 tygodniowych, aż do dawki zapewniającej skuteczną kontrolę stężenia glukozy we krwi, tj. 2, 3 lub 4 mg na dobę. Dawka większa niż 4 mg na dobę tylko w wyjątkowych przypadkach prowadzi do dalszego zwiększenia skuteczności. Dawka maksymalna wynosi 6 mg na dobę.

Jeżeli po przyjęciu dawki 1 mg na dobę u chorego wystąpi hipoglikemia, oznacza to, że glikemia może być kontrolowana wyłącznie za pomocą diety.

Preparat może być stosowany w skojarzeniu z metforminą lub insuliną. Leczenie skojarzone może być rozpoczynane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.

Lekarz może także zalecić preparat w celu zastąpienia innych dotychczas stosowanych doustnych leków przeciwcukrzycowych. W takim przypadku, aby uniknąć wystąpienia hipoglikemii skutkiem wzajemnego nasilenia działania leków, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

W okresie leczenia może wystąpić konieczność dostosowania dawkowania, w celu uniknięcia wystąpienia hipo- lub hiperglikemii. W przypadku zmiany trybu życia, zmiany masy ciała lub wystąpienia innych okoliczności wpływających na kontrolę stężenia glukozy we krwi, należy skonsultować się z lekarzem.

Szczególne grupy chorych:

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby lub nerek stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.

Dzieci i młodzież:

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu preparatu u dzieci do 8. roku życia i jedynie ograniczone doświadczenie w stosowaniu preparatu u dzieci 8.–18. roku życia, nie zaleca się stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Sposób stosowania:

Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, najlepiej bezpośrednio przed śniadaniem lub w trakcie śniadania. Jeżeli śniadanie zostało pominięte, zaleca się przyjęcie leku na krótko przed pierwszym głównym posiłkiem lub w jego trakcie. Tabletki należy połknąć popijając niewielką ilością wody (nie rozgryzać, nie żuć). W przypadku pominięcia dawki leku, nie należy zwiększać następnej dawki.

Czy można stosować GlimeHexal w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Jeżeli w okresie stosowania preparatu kobieta zajdzie w ciążę lub planuje ciążę, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest jak najszybsza zmiana sposobu leczenia na leczenie insuliną.

Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie.

Glimepiryd jest metabolizowany z udziałem izoenzymu 2C9 cytochromu P450. Równoległe stosowanie leków, które hamują aktywność tego izoenzymu, takich jak np. flukonazol, znacząco zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na glimepiryd. Równoległe stosowanie leków, które zwiększają aktywność izoenzymu 2C9, takich jak np. ryfampicyna, może zmniejszać skuteczność działania preparatu.

Równoległe stosowanie niżej wymienionych leków nasila hipoglikemizujące działanie preparatu i może prowadzić do wystąpienia hipoglikemii:

• insulina

• doustne leki przeciwcukrzycowe (np. metformina)

• fenylbutazon, oksyfenbutazon, azapropazon

• salicylany i kwas p-aminosalicylowy

• steroidy anaboliczne i męskie hormony płciowe

• chloramfenikol

• niektóre sulfonamidy długo działające

• tetracykliny

• chinolony

• klarytromycyna

• leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, takie jak: warfaryna, fenprokumon, acenokumarol

• fenfluramina

• dizopiramid

• fibraty

• inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE)

• inhibitory MAO

• fluoksetyna

• sulfinpirazon, probenecyd, allopurynol

• sympatykolityki

• mikonazol, flukonazol

• cyklofosfamid, trofosfamid, ifosfamid

• pentoksyfiliny (jedynie w przypadku dużych dawek podawanych pozajelitowo)

• trytokwalina.

Równoległe stosowanie niżej wymienionych leków osłabia hipoglikemizujące działanie preparatu i może prowadzić do wystąpienia hiperglikemii:

• estrogeny, progestageny

• leki moczopędne (saluretyki, diuretyki tiazydowe)

• glikokortykosteroidy

• leki stosowane w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy

• pochodne fenotiazyny, chlorpromazyna

• adrenalina i sympatykomimetyki

• kwas nikotynowy (duże dawki) i pochodne kwasu nikotynowego

• leki przeczyszczające (długotrwale stosowane)

• fenytoina

• diazoksyd

• glukagon

• barbiturany

• ryfampicyna

• acetazolamid.

Klonidyna, rezerpina, leki z grupy beta-blokerów, antagoniści receptora histaminowego H2 mogą powodować zarówno nasilenie, jak i osłabienie działania hipoglikemizującego. Objawy hipoglikemii mogą być osłabione lub zniesione przez równoczesne stosowanie: beta-blokerów, innych sympatykolityków, klonidyny, guanetydyny, rezerpiny.

Glimepiryd może zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryna).

Spożywanie alkoholu może osłabiać lub nasilać hipoglikemizujące działanie preparatu w sposób nieprzewidywalny.

Kolesewelam zmniejsza wchłanianie glimepirydu z przewodu pokarmowego. Glimepiryd należy przyjmować co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również GlimeHEXAL 1, -2, -3, -4, -6 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Rzadko możliwe zaburzenia hematologiczne: małopłytkowość, leukopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, erytropenia, niedokrwistość hemolityczna i pancytopenia. Możliwa (częstość nieznana) ciężka małopłytkowość oraz plamica małopłytkowa. Rzadko: hipoglikemia (zwykle występująca nagle, niekiedy o ciężkim przebiegu, niekiedy trudna do wyrównania), zaburzenia smaku, zwiększenie masy ciała, łysienie. Bardzo rzadko: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, ból i dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zmniejszenie stężenia sodu we krwi, leukoklastyczne zapalenie naczyń, reakcje nadwrażliwości, w tym o ciężkim przebiegu obejmujące duszność, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, niekiedy wstrząs. Możliwe jest także wystąpienie działań niepożądanych, dla których nie określono częstości ich występowania: zaburzenia widzenia (szczególnie na początku leczenia, w związku ze zmianami stężenia glukozy we krwi), nadwrażliwość krzyżowa na pochodne sulfonylomocznika, sulfonamidy i ich pochodne, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, skórne reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, pokrzywka i nadwrażliwość na światło.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające glimepiryd

Amaryl 1 (tabletki)
Amaryl 2 (tabletki)
Amaryl 3 (tabletki)
Amaryl 4 (tabletki)
Diaril (tabletki)
Glibetic 1 mg (tabletki)
Glibetic 2 mg (tabletki)
Glibetic 3 mg (tabletki)
Glibetic 4 mg (tabletki)
Glidiamid (tabletki)
GlimeHexal 2 (tabletki)
GlimeHexal 3 (tabletki)
GlimeHexal 4 (tabletki)
GlimeHexal 6 (tabletki)
Glimepiride Aurovitas (tabletki)
Glimepiride Genoptim (tabletki)
Glimorion (tabletki)
Glitoprel (tabletki)
Symglic (tabletki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.