Hascovir - tabletki

Substancją czynną preparatu jest acyklowir, lek syntetyczny o działaniu przeciwwirusowym. Skuteczny wobec wirusa opryszczki pospolitej typu 1 i 2 oraz wirusa ospy wietrznej i półpaśca. W komórkach zakażonych wirusem acyklowir jest przekształcany do cząsteczki będącej analogiem nukleotydu, związku chemicznego niezbędnego do syntezy kwasu nukleinowego. Tak zmodyfikowany acyklowir zostaje wbudowany do wirusowego DNA, co zakłóca proces dalszej syntezy wirusowego DNA i hamuje replikację wirusów. Metabolizm komórki gospodarza pozostaje niezmieniony.

Po podaniu doustnym acyklowir tylko częściowo (15–20%) wchłania się z przewodu pokarmowego. Przenika do narządów, osiągając znaczne stężenie w wątrobie, nerkach, mięśniach i płucach. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga do 50% stężenia w osoczu. Wiązanie acyklowiru z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie. Wydalany przede wszystkim przez nerki w postaci niezmienionej. Acyklowir przenika do pokarmu kobiecego.

Preparat jest wskazany:

• w leczeniu pierwotnych i nawracających zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej, w tym opryszczkowego zakażenia narządów płciowych

• w zapobieganiu nawrotom zakażenia wywołanego przez wirus opryszczki pospolitej u osób z prawidłową odpornością

• w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u osób z upośledzoną odpornością

• w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na walacyklowir.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Należy zachować ostrożność u osób z niewydolnością nerek, zwłaszcza odwodnionych, jeżeli stosowane są duże dawki preparatu lub równolegle stosowane są inne leki mogące uszkodzić nerki. Należy zadbać o odpowiednią podaż płynów i odpowiedni stan nawodnienia, co pozwoli zmniejszyć ryzyko uszkodzenia nerek.

Należy wziąć pod uwagę, że u osób w podeszłym wieku często występują zaburzenia czynności nerek.

U chorych z niewydolnością nerek oraz u chorych w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego jest zwiększone. Chorzy z wymienionych grup powinni pozostawać pod uważną obserwacją.

Dotychczas nie stwierdzono czy u osób z prawidłową odpornością leczenie acyklowirem zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań związanych z półpaścem.

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Zakażenia wywołane przez wirus opryszczki pospolitej:

Dorośli i dzieci w wieku 2 lat lub starsze: 200 mg 5 razy na dobę, co 4 godziny (z przerwą nocną), przez 5 dni. W ciężkich zakażeniach lekarz może zalecić dłuższe stosowanie preparatu. Stosowanie preparatu należy rozpocząć jak najwcześniej po rozpoznaniu zakażenia. W przypadku nawracających zakażeń, leczenie należy rozpocząć w okresie objawów zwiastunowych lub niezwłocznie po pojawieniu się pierwszych zmian.

Dzieci w wieku do 2 lat: 1/2 dawki dla dorosłych.

Zapobieganie nawrotom zakażenia wywołanego przez wirus opryszczki pospolitej u osób z prawidłową odpornością:

Dorośli: 200 mg 4 razy na dobę, co 6 godzin (z przerwą nocną) albo 400 mg 2 razy na dobę, co 12 godzin. Leczenie należy przerywać co 6–12 miesięcy (wg zaleceń lekarza) w celu zaobserwowania ewentualnych zmian w przebiegu choroby.

Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u osób z upośledzoną odpornością:

Dorośli i dzieci w wieku 2 lat lub starsze: 200 mg 4 razy na dobę co 6 godzin, w ciężkich upośledzeniach odporności (np. po przeszczepieniu szpiku) lub w przypadku zaburzeń wchłaniania lekarz może zwiększyć dawkę do 400 mg 4 razy na dobę, co 6 godzin. Lekarz określi czas trwania leczenia.

Dzieci w wieku do 2 lat: 1/2 dawki dla dorosłych. Lekarz określi czas trwania leczenia.

Zakażenia wywołane przez wirus ospy wietrznej i półpaśca:

Dorośli: 800 mg 5 razy na dobę, co 4 godziny (z przerwą nocną), przez 7 dni. Leczenie należy rozpocząć bezzwłocznie po rozpoznaniu zakażenia.

Dzieci: 20 mg/kg masy ciała (dawka maksymalna 800 mg) 4 razy na dobę. Zwykle stosuje się: u dzieci w wieku do 2 lat – 200 mg 4 razy na dobę; dzieci w wieku 2–5 lat – 400 mg 4 razy na dobę; dzieci w wieku ponad 6 lat – 800 mg 4 razy na dobę. Czas trwania leczenia wynosi 5 dni.

Szczególne grupy chorych:

U osób z zaburzeniami czynności nerek i/lub u osób w podeszłym wieku konieczne jest zachowanie ostrożności. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu.

Lekarz dostosuje dawkę w zależności od klirensu kreatyniny.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg 2 razy na dobę, co ok. 12 godzin.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg 2 razy na dobę, co ok. 12 godzin, a u chorych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 10–25 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg 3 razy na dobę, co ok. 8 godzin.

U osób w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwość występowania zaburzeń czynności nerek.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad możliwym zagrożeniem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku.

Acyklowir przenika do mleka kobiety karmiącej. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji preparatu z innymi lekami.

Niektóre leki (np. probenecyd, cymetydyna, niektóre leki immunosupresyjne stosowane u chorych po przeszczepach) mogą zmniejszać szybkość wydalania acyklowiru i powodować zwiększenie jego stężenia we krwi.

Jak każdy lek, również Hascovir może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często możliwe: bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), zmęczenie, gorączka, świąd i wysypka (w tym nadwrażliwość na światło).

Niezbyt często: pokrzywka, rozproszone wypadanie włosów.

Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych we krwi, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi.

Bardzo rzadko: niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych, małopłytkowość, zwykle przemijające i występujące u osób z czynnikami ryzyka zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego (pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka), zapalenie wątroby, żółtaczka, ostra niewydolność nerek.