InfectoFos - proszek do sporządzania roztworu do infuzji

Powikłane zakażenia dróg moczowych. Infekcyjne zapalenie wsierdzia. Zakażenia kości i stawów. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Bakteriemia przebiegająca w związku z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzenie występowania takiego związku. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat i ≥40 kg mc. 12–24 g/d w 2–3 daw. podz.; dawka maks. 8 g/d.
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat i ≥40 kg mc. 16–24 g/d w 3–4 daw. podz.; dawka maks. 8 g/d.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu.

Podawać i.v. we wlewie. Lek należy stosować tylko wtedy, gdy uważa się za niewłaściwe stosowanie leków przeciwbakteryjnych, które są zazwyczaj zalecane jako leczenie I rzutu tych zakażeń. Schemat obejmujący podawanie dawki dobowej w 3 daw. podz. należy zastosować w przypadku ciężkich zakażeń, co do których oczekuje się albo wiadomo, że zostały wywołane przez mniej wrażliwe bakterie; dane dotyczące bezpieczeństwa, w szczególności dawek >16 g/d, są ograniczone. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju i nasilenia zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej. U osób w podeszłym wieku lub z klirensem kreatyniny 40–80 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawkowania; należy zachować ostrożność podczas stosowania dawek z górnego zakresu. W przypadku cięższych zaburzeń czynności nerek dawkę dostosować w zależności od klirensu kreatyniny: 40 ml/min – 70% zalecanej dawki dobowej w 2–3 daw. podz., 30 ml/min – 60% zalecanej dawki dobowej w 2–3 daw. podz., 20 ml/min – 40% zalecanej dawki dobowej w 2–3 daw. podz., 10 ml/min – 20% zalecanej dawki dobowej w 1–2 daw. podz.; 1. dawkę (dawkę nasycającą) należy zwiększyć o 100% lecz nie powinna ona przekraczać 8 g/d. Chorzy poddawani przewlekłym dializom przerywanym (co 48 h) powinni otrzymywać dawkę 2 g po zakończeniu każdej dializy. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u chorych poddawanych ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji z postdylucją. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zaburzeń czynności wątroby. Dawkowanie u dzieci w wieku <12 lat i <40 kg mc.: wcześniaki <40 tyg. (suma wieku ciążowego i pourodzeniowego) 100 mg/kg mc./d w 2 daw. podz.; noworodki 40–44 tyg. (suma wieku ciążowego i pourodzeniowego) 200 mg/kg mc./d w 3 daw. podz.; niemowlęta w wieku 1–12 mies. <10 kg mc. 200–300 mg/kg mc./d w 3 daw. podz.; niemowlęta i dzieci w wieku 1–12 lat i 10–40 kg mc. 200–400 mg/kg mc./d w 3–4 daw. podz. U niemowląt i dzieci schemat leczenia za pomocą dużych dawek można rozważyć dla ciężkich i/lub poważnych zakażeń (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), zwłaszcza spowodowanych drobnoustrojami o umiarkowanej wrażliwości (przewidywane lub podejrzewane). Brak zaleceń dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniem czynności nerek.