Latuda - tabletki powlekane

Lurazydon jest lekiem stosowanym w schizofrenii, antagonistą dopaminy i monoamin; silnie wiąże się z dopaminergicznymi receptorami D₂ i serotoninergicznymi receptorami 5-HT_2A i 5-HT₇ oraz receptorami adrenergicznymi α_2c i α_2a. Wykazuje także częściowe działanie agonistyczne na receptor 5-HT_1A. Lurazydon nie wiąże się z receptorami histaminergicznymi ani muskarynowymi. Mechanizm działania czynnego metabolitu lurazydonu, ID-14283, jest podobny do mechanizmu działania leku macierzystego.

Po podaniu doustym t_max wynosi 1–3 h. Gdy lek podawano z posiłkiem w porównaniu do wartości obserwowanych po podaniu na czczo, średnie wartości c_max i AUC lurazydonu zwiększyły się, odpowiednio, 2–3-krotnie i 1,5–2-krotnie. Lek w ok. 99% wiąże się z białkami osocza.
Lurazydon jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. t_1/2 w fazie eliminacji wynosi 20–40 h. Ok. 67% dawki wydalane jest z kałem, a ok. 19% z moczem, głównie w postaci metabolitów, wydalenie związku macierzystego przez nerki było minimalne. Farmakokinetyka lurazydonu jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawek 18,5–148 mg/d. Stan równowagi osiągany jest w ciągu 7 dni od rozpoczęcia podawania lurazydonu.
Ekspozycja na lurazydon u zdrowych ochotników z zaburzeniami czynności wątroby klasy A, B lub C wg Childa i Pugha, zwiększyła się odpowiednio 1,5-, 1,7- oraz 3-krotnie. Ekspozycja na lurazydon u zdrowych ochotników z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, zwiększyła się odpowiednio 1,5-, 1,9- oraz 2,0-krotnie. Nie oceniano osób ze schyłkową niewydolnością nerek (CrCl <15 ml/min).
U dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat farmakokinetyka lurazydonu jest zasadniczo porównywalna do stwierdzanej u dorosłych.

Preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu schizofrenii u dorosłych oraz młodzieży w wieku od 13. roku życia.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Równoległe stosowanie preparatu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. boceprewir, klarytromycyna, kobicystat, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir, pozakonazol, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, telitromycyna, worykonazol) i silnymi induktorami CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca jest przeciwwskazane.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, poprawa stanu chorego może wystąpić dopiero po kilku dniach lub nawet po kilku tygodniach. Pacjentów należy w tym okresie uważnie obserwować.

Zaburzeniom psychotycznym często towarzyszą zachowania samobójcze. Mogą one również wystąpić wkrótce po rozpoczęciu lub po zmianie leczenia przeciwpsychotycznego. Należy uważnie obserwować osoby z grup wysokiego ryzyka.

Leki przeciwpsychotyczne stosowane u osób z chorobą Parkinsona mogą zaostrzyć jej objawy. Lekarz rozważy stosunek korzyści z zastosowania leku przeciwpsychotycznego do ryzyka związanego z leczeniem.

Podczas stosowania leków o działaniu antagonistycznym wobec receptorów dopaminowych mogą wystąpić pozapiramidowe działania niepożądane, takie jak: sztywność, drżenie mięśni, maskowata twarz, dystonia, ślinienie się, pochylenie ciała i nieprawidłowy chód; należy zachować ostrożność.

Mogą również wystąpić późne dyskinezy z rytmicznymi mimowolnymi ruchami, głównie języka i/lub mięśni twarzy. W razie wystąpienia takich objawów należy skonsultować z lekarzem konieczność odstawienia wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym lurazydonu.

Należy zachować ostrożność u osób:
• z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, hipokaliemią oraz stosujących równolegle inne leki o działaniu wydłużającym odstęp QT;
• z napadami padaczkowymi lub innymi stanami, które występowały w przeszłości i mogą obniżyć próg drgawkowy.

Podczas stosowania preparatu może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzujący się hipertermią, sztywnością mięśni, niestabilnością układu autonomicznego, zmianami świadomości i zwiększonym stężeniem fosfokinazy kreatynowej w surowicy, a także dodatkowo mioglobinurią czyli obecnością dużego stężenia mioglobiny w moczu (związaną z rabdomiolizą– rozpadem mięśni) i ostrą niewydolnością nerek. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci zakończenie stosowania preparatu.

Nie badano stosowania tego preparatu u chorych w podeszłym wieku z otępieniem. W badaniach klinicznych z grupą kontrolną u osób w podeszłym wieku z otępieniem leczonych innymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi (w tym rysperydonem, arypiprazolem, olanzapiną i kwetiapiną) wykazano zwiększone ryzyko zgonu (w porównaniu do chorych przyjmujących placebo).

W badaniach klinicznych w populacji osób z otępieniem leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi (w tym rysperydonem, arypiprazolem i olanzapiną) zaobserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka występowania mózgowo-naczyniowych działań niepożądanych. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka również podczas stosowania innych leków przeciwpsychotycznych oraz w innych populacjach chorych. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem i czynnikami ryzyka udaru mózgu.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). U osób leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka jej wystąpienia; należy zidentyfikować je przed rozpoczęciem leczenia oraz obserwować chorego pod kątem ich występowania w trakcie stosowania preparatu i -pod kontrolą lekarza - podjąć odpowiednie środki zapobiegawcze.

W związku z agonistycznym działaniem na receptory D₂, preparat zwiększa stężenie prolaktyny we krwi, co może objawiać się występowaniem ginekomastii, mlekotoku, braku miesiączkowania i zaburzeń erekcji; w przypadku ich wystąpienia, należy skonsultować się z lekarzem.

Zaobserwowano przypadki zwiększenia masy ciała po zastosowaniu atypowych leków przeciwpsychotycznych. Podczas leczenia zaleca się monitorowanie masy ciała.

W badaniach klinicznych obserwowano rzadkie przypadki zwiększenia stężenia glukozy we krwi. Należy monitorować chorych z cukrzycą oraz czynnikami ryzyka jej wystąpienia.

Preparat może wywołać niedociśnienie ortostatyczne, prawdopodobnie w związku z antagonistycznym działaniem na receptory α₁-adrenergiczne. U osób ze skłonnością do niedociśnienia należy rozważyć monitorowanie ciśnienia krwi.

Podczas leczenia należy unikać spożywania soku grejpfrutowego.

Jednoczesne stosowanie preparatu i innych leków serotoninergicznych (np. buprenorfina/opioidy, inhibitory MAO, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Jeśli leczenie skojarzone z innymi lekami serotoninergicznymi jest konieczne, należy uważnie obserwować chorego, szczególnie w czasie rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki. Objawami zespołu serotoninowego mogą być: zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i/lub objawy ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia w zależności od stopnia nasilenia objawów.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Preparat może w niewielkim stopniu upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli.
Początkowo 37 mg 1 ×/dobę. W razie potrzeby dawkę należy stopniowo zwiększać w zakresie 37–148 mg 1 ×/dobę. Dawka maksymalna to 148 mg/dobę. W przypadku przerwania leczenia na więcej niż 3 dni przez chorych stosujących dawki >111 mg/dobę, leczenie należy wznowić od dawki 111 mg/dobę, stopniowo zwiększając ją do uzyskania dawki skutecznej; w przypadku stosowania dawek ≤111 mg/dobę leczenie można wznowić w dotychczas stosowanej dawce.

Młodzież od 13. roku życia.
Początkowo 37 mg 1 ×/dobę. W razie potrzeby dawkę stopniowo zwiększać w zakresie 37–74 mg 1 ×/dobę. Dawka maksymalna to 74 mg/dobę. Młodzieży lek powinien przepisać specjalista z zakresu psychiatrii dziecięcej.

W leczeniu skojarzonym z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zalecana dawka początkowa wynosi 18,5 mg/dobę, a dawka maksymalna nie powinna przekraczać 74 mg/dobę. Stosowanie ze słabymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4 może wymagać modyfikacji dawki lurazydonu.

Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek; u osób w wieku ≥65 lat należy zachować ostrożność podczas stosowania dużych dawek. Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania w przypadku łagodnych zaburzeń czynności nerek lub wątroby. U chorych z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz w przypadku schyłkowej niewydolności nerek zalecana dawka początkowa wynosi 18,5 mg/dobę, a dawka maksymalna - 74 mg/dobę. U osób ze schyłkową niewydolnością nerek lek stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko; zaleca się monitorowanie stanu klinicznego chorego. U pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka początkowa wynosi 18,5 mg/dobę, a dawka maksymalna - 74 mg/dobę w przypadku umiarkowanych zaburzeń i 37 mg/dobę w przypadku zaburzeń o ciężkim nasileniu.

Preparat należy stosować o stałej porze, podczas posiłku.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania preparatu. O możliwości karmienia piersią podczas stosowania preparatu, lekarz może zadecydować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla dziecka.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Należy zachować ostrożność stosując równolegle:
• inne leki o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (a także alkohol);
• leki wydłużające odstęp QT, między innymi: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, niektóre inne leki przeciwpsychotyczne i niektóre leki przeciwmalaryczne (np. meflochina);
• inne leki serotoninergiczne, takie jak buprenorfina/opioidy, inhibitory MAO, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu.

Sok grejpfrutowy hamuje CYP3A4. Jego spożywanie podczas leczenia może prowadzić do zwiększenia stężenia preparatu w surowicy. Należy unikać takiego połączenia.

Zarówno preparat, jak i jego aktywny metabolit wykazują działanie na receptory dopaminergiczne i serotoninergiczne. Są one metabolizowane głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450.

Przeciwwskazane jest stosowanie lurazydonu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. boceprewir, klarytromycyna, kobicystat, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir, pozakonazol, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, telitromycyna, worykonazol).

Stosowanie preparatu równolegle z lekami o umiarkowanym działaniu hamującym CYP3A4 (np. diltiazem, erytromycyna, flukonazol, werapamil) może zwiększyć ekspozycję na lurazydon. Należy zachować ostrożność.

Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu równolegle z silnymi induktorami CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ziele dziurawca).

Podawanie preparatu jednocześnie ze słabymi (np. armodafinil, amprenawir, aprepitant, prednizon, rufinamid) lub umiarkowanymi (np. bozentan, efawirenz, etrawiryna, modafinil, nafcylina) induktorami CYP3A4 może spowodować zmniejszenie ekspozycji na lurazydon podczas równoległego stosowania i w okresie do 2 tygodni jego zakończeniu. Należy zachować ostrożność i monitorować skuteczność lurazydonu podczas jednoczesnego stosowania ze słabymi lub umiarkowanymi induktorami CYP3A4; konieczne może być dostosowanie dawki.

Lurazydon w warunkach in vitro jest substratem P-gp i BCRP, równoległe stosowanie z inhibitorami P-gp i BCRP może zwiększać ekspozycję na ten preparat. Wykazano, że w warunkach in vitro lurazydon jest inhibitorem nośników P-gp i BCRP; nie można wykluczyć hamującego wpływu leku na te nośniki w jelitach. Jednoczesne stosowanie z substratami P-gp i BCRP może powodować zwiększenie stężenia tych leków w osoczu.

W przypadku konieczności równoległego podawania substratów CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl lub alkaloidy sporyszu [ergotamina, dihydroergotamina]) należy monitorować stan chorego.

Związki litu nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lurazydonu, nie ma konieczności modyfikacji dawki preparatu w przypadku podawania go jednocześnie z litem. Preparat nie ma wpływu na stężenie litu.

Preparat nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych lub na stężenie białka wiążącego hormony płciowe; można go stosować równolegle z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi.

Jak każdy lek, również Latuda może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Dorośli.

Bardzo często mogą wystąpić: bezsenność, akatyzja (pobudzenie ruchowe, przymus bycia w ciągłym ruchu), nudności.

Często mogą wystąpić: nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie apetytu, pobudzenie, lęk, niepokój psychoruchowy, nadmierne zapotrzebowanie na normalny sen, zbyt długi okres snu, działanie uspokajające, senność, bradykinezja (spowolnienie ruchowe), sztywność o charakterze koła zębatego, ślinienie się, zaburzenia pozapiramidowe, hipokinezja (zmniejszenie aktywności ruchowej), sztywność mięśni, parkinsonizm, zahamowanie psychoruchowe, drżenie mięśni, zawroty głowy, dystonia, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, dystonia ustno-żuchwowa, skurcz języka, kręcz szyi ,szczękościsk, dyskinezy (nieskoordynowane, nagłe ruchy obejmujące głównie kończyny oraz głowę, występujące niezależnie od woli), częstoskurcz, nadciśnienie, biegunka, wymioty, niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny, suchość w ustach, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w żołądku, wysypka, świąd, ból pleców, sztywność mięśniowo-szkieletowa, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy, zmęczenie, zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej we krwi.

Niezbyt często mogą wystąpić: zapalenie jamy nosowo-gardłowej, niedokrwistość, zwiększenie stężenie glukozy we krwi, hiponatremia, koszmary senne, katatonia, napady paniki, ospałość, dyzartria (zaburzenie mowy), późne dyskinezy (mimowolne, niekontrolowane ruchy), omdlenie, drgawki, nieostre widzenie, zawroty głowy, dławica piersiowa, blok, przedsionkowo-komorowy I. stopnia, rzadkoskurcz, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, uderzenia gorąca, zwiększenie ciśnienia tętniczego, wzdęcia, dysfagia, zapalenie żołądka, zwiększenie aktywności AlAT, nadmierna potliwość, sztywność stawów, ból mięśni, ból szyi, dysuria (bolesne oddawanie moczu), zwiększone stężenie prolaktyny we krwi, zaburzenia erekcji, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, zaburzenia chodu.

Rzadko mogą wystąpić: eozynofilia, leukopenia, zachowania samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, incydent mózgowo-naczyniowy, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza (rozpad mięśni), niewydolność nerek, bóle piersi, mlekotok, nagły zgon.

Ponadto, z nieznaną częstością, mogą wystąpić: neutropenia, zaburzenia snu, zespół Stevensa i Johnsona, zespół odstawienia u noworodków, powiększenie piersi.

Młodzież.

Bardzo często mogą wystąpić: , akatyzja (pobudzenie ruchowe, przymus bycia w ciągłym ruchu), bóle głowy, nadmierna senność, ospałość senność, nudności.

Często mogą wystąpić: hiperprolaktynemia (w tym zwiększone stężenie prolaktyny we krwi), zmniejszenie lub zwiększenie apetytu, nietypowe sny, pobudzenie, lęk, depresja, bezsenność, zaburzenia psychotyczne, schizofrenia, napięcie, zaburzenia uwagi, zawroty głowy, dyskineza, dystonia, kryzys okulogiryczny (skurcz niektórych mięśni odpowiedzialnych za obrót gałek ocznych), kręcz karku., sztywność mięśniowa typu „koła zębatego”, zaburzenia pozapiramidowe, hipokinezja, parkinsonizm, drżenie, częstoskurcz, zaparcia, suchość ust, nadmierne wydzielanie śliny, wymioty, nadmierna potliwość, sztywność mięśni, zaburzenia erekcji, astenia (przewlekłe zmęczenie), zmęczenie, drażliwość, zwiększenie stężenia fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększone stężenie białka C-reaktywnego, zmniejszenie/zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często mogą wystąpić: zapalenie jamy nosowo-gardłowej, nieżyt nosa, zakażenie górnych dróg oddechowych, neutropenia, nadwrażliwość, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, hiperandrogenizm, niedoczynność tarczycy, hiperinsulinemia, agresja, apatia, stan splątania, nastrój depresyjny, zaburzenia dysocjacyjne, omamy wzrokowe i/lub słuchowe, myśli mordercze, zachowania impulsywne, trudności w zasypianiu, spadek/wzrost libido, ospałość, zmiany stanu psychicznego, obsesje, ataki paniki, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój psychoruchowy, zaburzenia snu, myśli samobójcze, zbyt wczesne budzenie się, zaburzenia myślenia, posturalne zawroty głowy, zaburzenia smaku, hiperkinezja, zaburzenia pamięci, migrena, parestezje (mrowienie, drętwienie, zmiany temperatury skóry), nadpobudliwość psychoruchowa, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy, napięciowy ból głowy, zaburzenia akomodacji oka, nieostre widzenie, przeczulica słuchowa, kołatanie serca, dodatkowe pobudzenia nadkomorowe, niedociśnienie ortostatyczne, nadciśnienie, ból jamy ustnej i gardła, duszność, dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, ból w nadbrzuszu, zaburzenia wydzielania śliny, dyspepsja, biegunka, suchość warg, ból zęba, łysienie, nieprawidłowość wzrostu włosów, wysypka, pokrzywka, bóle stawów, zwiększone napięcie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, bóle mięśniowe, bóle kończyn, bóle szczęki, zawartość bilirubiny w moczu, dyzuria (bolesne oddawanie moczu), zaburzenia mikcji, wielomocz, białkomocz, zaburzenia czynności nerek, brak miesiączki, bóle piersi, zaburzenia wytrysku, mlekotok, ginekomastia, nieregularny cykl miesiączkowy, rzadkie miesiączkowanie, dysfunkcje seksualne, zespół Tourette’a, zaburzenia chodu, marazm, niesercowy ból w klatce piersiowej, gorączka, we krwi, pozytywny wynik badania w kierunku przeciwciał tarczycowych, możliwe zwiększenie stężenia: AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, cholesterolu, glukozy, insuliny, TSH, triglicerydów, we krwi; możliwe zmniejszenie stężenia: fosfatazy zasadowej, testosteronu, hemoglobiny, HDL, LDL, skrócenie odstępu PQ w EKG, umyślne przedawkowanie.