Brilique - tabletki powlekane

Substancją czynną preparatu jest tikagrelor, inhibitor agregacji płytek krwi indukowanej przez nukleotyd ADP. Agregacja płytek krwi jest jednym z etapów fizjologicznego procesu krzepnięcia krwi. Jednakże, procesy formowania zakrzepów patologicznych mogą prowadzić do zawału serca, udaru i zakrzepicy naczyń. Aby zapobiegać tym zdarzeniom, stosuje się leki hamujące agregację płytek krwi. Tikagrelor odwracalnie wiąże się z receptorami płytek krwi dla ADP. Nie zapobiega wiązaniu ADP z receptorem, ale zapobiega przekazywaniu sygnału przez ADP i w ten sposób hamuje zależną od ADP agregację płytek krwi. Hamowanie czynności płytek zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Tikagrelor szybko się wchłania, stężenie maksymalne tikagreloru uzyskiwane jest w ciągu około 90 minut. Działanie przeciwpłytkowe wykazuje zarówno tikagrelor, jak i jego główny metabolit powstający w wątrobie z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4). Ekspozycja na czynny metabolit stanowi około 30–40% ekspozycji na tikagrelor.

Preparat w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym jest wskazany w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych:

• z ostrym zespołem wieńcowym

• z zawałem serca w przeszłości i dużym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane:

• jeżeli występuje czynne patologiczne krwawienie

• jeżeli kiedykolwiek wystąpił krwotok wewnątrzczaszkowy

• w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby

• w przypadku stosowania silnych inhibitorów izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (np. ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir), ze względu na istotne ryzyko zwiększonej ekspozycji na tikagrelor.

Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.

Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Należy zachować ostrożność, ponieważ w okresie stosowania preparatu mogą wystąpić krwawienia. U osób ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawień, lekarz może dopuścić stosowanie preparatu po wcześniejszym rozważeniu, czy korzyści z leczenia są większe od możliwego ryzyka.

Należy zachować ostrożność u chorych ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawienia z powodu niedawnego urazu, zabiegu chirurgicznego (w tym stomatologicznego) czy stanów chorobowych usposabiających do krwawień (np. krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia krzepnięcia) oraz u chorych przyjmujących leki mogące zwiększać ryzyko krwawienia, takie jak np. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), doustne leki przeciwzakrzepowe i/lub leki fibrynolityczne, zastosowane w ciągu 24 godzin przed przyjęciem tikagreloru.

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub stomatologicznym należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o przyjmowaniu tikagreloru. Jeśli działanie przeciwpłytkowe jest tymczasowo niepożądane, lekarz zaleci przerwanie stosowania preparatu na 5 dni przed zabiegiem. Pamiętaj, tylko lekarz może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania preparatu.

Osoby z ostrym zespołem wieńcowym po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu mogą być leczone tikagrelorem nie dłużej niż przez 12 miesięcy.

Ze względu na ograniczone doświadczenie, tikagrelor należy stosować ostrożnie u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie preparatu u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem zaburzeń określanych jako pauza komorowa w zapisie EKG. Należy zachować ostrożność u osób ze zwiększonym ryzykiem bradykardii (zmniejszonej częstotliwości rytmu serca), w tym u chorych bez stymulatora z zespołem chorego węzła zatokowego, z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, z omdleniami związanymi z bradykardią, a także u chorych przyjmujących leki mogące powodować bradykardię, takie jak np. beta-bokery, antagoniści wapnia czy digoksyna.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem duszności, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Ryzyko duszności może być zwiększone u chorych na astmę lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP); w tych grupach chorych należy zachować ostrożność. Każde wystąpienie duszności, jej nasilenie lub wydłużenie czasu trwania należy konsultować z lekarzem.

W okresie stosowania preparatu mogą wystąpić zaburzenia oddychania, w tym ośrodkowy bezdech senny i tzw. oddech Cheyne'a i Stokesa. Wszelkie zaburzenia oddychania należy konsultować z lekarzem.

W okresie leczenia należy regularnie kontrolować czynność nerek; szczególną ostrożność należy zachować u osób w wieku 75 lat i starszych, osób z zaburzeniami czynności nerek oraz osób przyjmujących leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny.

W okresie leczenia może wystąpić zwiększone stężenie kwasu moczowego (hiperurykemia). Należy zachować ostrożność u osób, u których kiedykolwiek wystąpiła hiperurykemia lub dna moczanowa i nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z nefropatią moczanową.

Bardzo rzadko w trakcie leczenia tikagrelorem może wystąpić zakrzepowa plamica małopłytkowa (ang. TTP). W jej przebiegu występuje małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna, której towarzyszą albo zmiany neurologiczne albo zaburzenia czynności nerek lub gorączka. Jest to stan bezpośrednio zagrażający życiu, wymagający wdrożenia natychmiastowego leczenia.

W przypadku wykonywania testów w celu zdiagnozowania małopłytkowości zależnej od heparyny (z ang. HIT), stosowanie tikagreloru może wpływać na uzyskanie fałszywych wyników badań. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tikagreloru.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru i kwasu acetylosalicylowego w dużych dawkach (większych niż 300 mg).

Przerwanie stosowania preparatu może skutkować zwiększonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca lub udaru spowodowanego chorobą podstawową. Nigdy nie należy samodzielnie przerywać leczenia.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub stany splątania; należy zachować ostrożność.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego lub tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:

Ostry zespół wieńcowy: pojedyncza dawka nasycająca 180 mg, następnie 90 mg 2 razy na dobę. Preparat stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w małej dawce (75-150 mg), o ile nie jest to przeciwwskazane w indywidualnym przypadku. Czas trwania leczenia powinien wynosić 12 miesięcy, chyba że istnieją wskazania kliniczne do przerwania leczenia. Lekarz może rozważyć odstawienie kwasu acetylosalicylowego po 3 miesiącach u chorych ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, u których wykonano zabieg przezskórnej interwencji wieńcowej (stosowanie tikagreloru jako jedynego leku przeciwpłytkowego kontynuuje się przez 9 miesięcy).

Przebyty co najmniej rok temu zawał serca i duże ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych: 60 mg 2 razy na dobę. Preparat stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w małej dawce (75-150 mg), o ile nie jest to przeciwwskazane w indywidualnym przypadku. Leczenie może stanowić kontynuację początkowego 12 miesięcznego leczenia lekiem przeciwpłytkowym wiążącym się z receptorami dla ADP (bez przerywania ciągłości leczenia lub z przerwą trwającą do 1 roku) lub może zostać rozpoczęte do 2 lat po zawale serca.

W razie potrzeby zmiany leku, pierwsza dawka preparatu podawana jest 24 godziny po ostatniej dawce innego leku przeciwpłytkowego.

Należy unikać błędów w dawkowaniu. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć następną dawkę zgodnie z przyjętym schematem dawkowania. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Szczególne grupy chorych:

Chorzy w podeszłym wieku: nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

U osób z zaburzeniami czynności nerek: nie ma konieczności dostosowania dawkowania.

U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność. Dane dotyczące stosowania preparatu w tej grupie chorych są ograniczone.

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.

Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat: nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej.

Sposób przyjmowania:

Tabletki można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.

Preparat w postaci tabletek powlekanych:

- w przypadku osób, które mają trudności z połknięciem tabletki w całości, można rozgnieść tabletkę na drobny proszek, zmieszać z połową szklanki wody i natychmiast wypić; następnie szklankę należy przepłukać wodą (kolejne pół szklanki wody) i ponownie wypić zawartość. Przygotowana mieszanina może również być podawana przez zgłębnik.

Preparat w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej:

- tabletkę należy umieścić na języku, gdzie szybko ulegnie rozpadowi pod wpływem śliny, następnie należy ją połknąć popijając wodą lub bez popijania. Tabletka po rozpuszczeniu w wodzie może również być podawana przez zgłębnik.

---

Tabletki powlekane 90 mg i tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej 90 mg mogą być stosowane zamiennie.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę w okresie stosowania preparatu; należy skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej metody zapobiegania ciąży w okresie leczenia.

Nie należy karmić piersią w okresie stosowania preparatu.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Tikagrelor jest metabolizowany z udziałem izoenzymu 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4). Jest także słabym inhibitorem tego izoenzymu oraz substratem i słabym inhibitorem glikoproteiny P (P-gp). Tikagrelor jest inhibitorem BCRP (białko oporności raka piersi).

Przeciwwskazane jest stosowanie tikagreloru i leków silnie hamujących aktywność CYP3A4, takich jak np. ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir, ze względu na ryzyko istotnego zwiększenia ekspozycji na tikagrelor i zwiększone ryzyko krwawień.

Leki umiarkowanie zmniejszające aktywność CYP3A4, takie jak diltiazem, amprenawir, aprepitant, erytromycyna i flukonazol oraz duże ilości soku grejpfrutowego, mogą wpływać na stężenie tikagreloru i jego czynnego metabolitu; należy zachować ostrożność w przypadku ich równoległego stosowania z tikagrelorem.

Równoległe stosowanie leków zwiększających aktywność izoenzymu 3A4 cytochromu P450, takich jak np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina i fenobarbital, może zmniejszać stężenie i skuteczność tikagreloru. Nie zaleca się równoległego stosowania leków silnie zwiększających aktywność CYP3A4.

Cyklosporyna oraz inne silne inhibitory glikoproteiny P (np. werapamil, chinidyna) będące umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 zwiększają ekspozycję na tikagrelor. Jeśli nie można uniknąć ich równoległego stosowania z tikagrelorem, należy zachować ostrożność. Tikagrelor nie wpływa na stężenie cyklosporyny we krwi.

Stosowanie tikagreloru z heparyną, enoksaparyną i kwasem acetylosalicylowym lub desmopresyną nie wpływało na farmakokinetykę tikagreloru, jego czynnego metabolitu ani na indukowaną przez ADP agregację płytek. Jednakże, należy zachować ostrożność, jeżeli tikagrelor jest stosowany w skojarzeniu z lekami wpływającymi na proces krzepnięcia krwi.

Morfina i inne opioidy mogą opóźniać i zmniejszać wchłanianie tikagreloru i zmniejszać jego skuteczność. U chorych z ostrym zespołem wieńcowym, wymagających stosowania morfiny (lub innych agonistów opioidowych), lekarz może zalecić stosowanie pozajelitowego leku przeciwpłytkowego.

Stosowanie tikagreloru i simwastatyny lub lowastatyny w dawce większej niż 40 mg nie jest zalecane, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia wymienionych statyn i wystąpienia ich działań niepożądanych. Uważa się, że zwiększenie stężenia atorwastatyny stosowanej równolegle z tikagrelorem nie jest istotne klinicznie. Należy zachować ostrożność w przypadku równoległego stosowania innych statyn z tikagrelorem.

Tikagrelor może wpływać na nerkowe wydalanie rozuwastatyny, co może prowadzić do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej oraz rabdomiolizy (zespół objawów związanych z rozpadem mięśni poprzecznie prążkowanych).

Nie zaleca się stosowania tikagreloru i leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak np.: cisapryd i alkaloidy sporyszu.

Tikagrelor powoduje zwiększenie stężenia stosowanej równolegle digoksyny; zaleca się kontrolę kliniczną oraz monitorowanie parametrów laboratoryjnych podczas stosowania tikagreloru i digoksyny lub innych leków o wąskim indeksie terapeutycznym transportowanych przez P-gp.

Tikagrelor nie wywiera wpływu na metabolizm i stężenie warfaryny ani tolbutamidu.

Nie jest przewidywany klinicznie istotny wpływ tikagreloru na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych (lewonorgestrel i etynyloestradiol).

Należy zachować ostrożność, jeżeli tikagrelor jest stosowany z lekami powodującymi bradykardię (zmniejszenie częstotliwości rytmu serca), takimi jak np.: beta-blokery, diltiazem, werapamil oraz digoksyna.

Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowane są selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny SSRI, takie jak np.: paroksetyna, sertralina i citalopram, ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia.

Jak każdy lek, również Brilique może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Krwawienia i duszność są najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi, w tym krwiaki i siniaki (zwiększona skłonność do powstawania siniaków). Ponadto bardzo często: zaburzenia krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia).

Często: dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, zawroty i bóle głowy, omdlenia, niedociśnienie tętnicze, krwawienie z dróg oddechowych (krwioplucie, krwawienie z nosa), biegunka, nudności, niestrawność, zaparcia, krwotok z przewodu pokarmowego (np. z wrzodu żołądka, z odbytu, krwawienie z dziąseł), krwawienie do skóry (siniaki, plamica, wybroczyny krwawe), wysypka, świąd, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok po zabiegu, krwawienie pourazowe, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.

Niezbyt często: krwawienia z guza (z nowotworu pęcherza moczowego, wrzodu żołądka, nowotworu okrężnicy), reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, splątanie, krwawienie wewnątrzczaszkowe (związane z urazem lub zabiegiem), krwawienie do oka, krwawienie do ucha, krwotok zaotrzewnowy, krwawienia w układzie mięśniowo-szkieletowym (w tym dostawowe), krwawienia z układu rozrodczego.

Z nieznaną częstością: zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), zaburzenia rytmu serca (bradyarytmia, blok AV).