Elestar HCT - tabletki powlekane

Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Leczenie dorosłych pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas leczenia skojarzonego olmesartanem medoksomilu i amlodypiną w preparacie dwuskładnikowym. Leczenie zastępcze dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas leczenia skojarzonego olmesartanem medoksomilu, amlodypiną i hydrochlorotiazydem, przyjmowanych w osobnych preparatach (jedno- i/lub dwuskładnikowych). P.o., niezależnie od posiłku. 1 tabl. 1 ×/d, o stałej porze. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki poszczególnych substancji czynnych przed rozpoczęciem podawania preparatu złożonego. Jeżeli jest to uzasadnione klinicznie, można rozważyć bezpośrednią zmianę leczenia z preparatu o skojarzonym działaniu 2 składników na preparat trójskładnikowy. U chorych z ustabilizowanym ciśnieniem tętniczym za pomocą stałych dawek olmesartanu medoksomilu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu podawanych w preparacie dwuskładnikowym (olmesartan medoksomilu i amlodypina lub olmesartan medoksomilu i hydrochlorotiazyd) oraz preparatu jednoskładnikowego (hydrochlorotiazyd lub amlodypina) można zastosować preparat trójskładnikowy, zawierający te same dawki poszczególnych substancji czynnych. Maks. zalecana dawka dobowa wynosi 40 mg + 10 mg + 25 mg. Zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku lub z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie należy przekraczać dawki dobowej 20 mg + 5 mg + 12,5 mg u chorych z klirensem kreatyniny 30–60 ml/min lub z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny.

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, pochodne dihydropirydyny lub sulfonamidu, ciężka niewydolność nerek, oporna na leczenie hipokaliemia, hiperkalcemia, hiponatremia i objawowa hiperurykemia, ciężka niewydolność wątroby, cholestaza i niedrożność dróg żółciowych, II i III trymestr ciąży, ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia), niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale serca, równoległe stosowanie z aliskirenem u osób z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m² pc.).